Dino Buzzati

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Dino Buzzati, nado o 16 de outubro de 1906 en San Pellegrino de Belluno, Véneto e morto o 28 de xaneiro de 1972 en Milán, foi un escritor e xornalista italiano. Acadou sona mundial pola súa novela O deserto dos tártaros.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Dino Buzzati Traverso naceu en San Pellegrino, preto de Belluno, na casa patrucial da súa familia. A mai, nada en Venecia, era veterinaria. O pai, descendente dunha antiga familia de Belluno, era profesor de Dereito internacional. Dino foi o terceiro dos catro fillos da parella.

Amante da música (aprendeu de pequeno a tocar o violín e o piano, esta ía constituír con deseño un dos elementos fundamentais da personalidade creativa poliédrica do artista.

A familia vivía en Milán, onde Dino fixo o bacharelato e,en 1924, entrou na facultade de dereito da universidade milanesa, seguindo o desexo do pai, que quería que fora avogado. Os 22 anos, cos estudios apenas acabados, comezou a traballar no xornal milanés Corriere della Sera, onde continuaría ata a súa morte. Empezou a traballar como corrector, e foi despois reporteiro, enviado especial, articulista editor e crítico de arte. No mesmo ano, 1924 doutorase en xurisprudencia cunha tese sobre A natureza xurídica do Concordato.

Dise de cotío que a súa experiencia xornalística contribuíu a formar o seu estilo literario, dando as súas narración máis fantásticas unha aura de realismo. O mesmo Buzzati tería comentado, segundo Lawrence Venuti: Paréceme que a fantasía debería estar o máis achegada posible ó xornalismo. A palabra exacto non sería banalizar, aínda que algo que ver teña. Máis axiña quero dicir que a efectividade dunha historia fantástica depende de que sexa contada nos termos máis simples e prácticos . (Restless Nights - Selected Stories of Dino Buzzati (Introduction by L. Venuti) (North Point Press, 1983))

Durante a Segunda Guerra Mundial, Buzzati serviu en África, como xornalista agregado a Mariña real. Acabada a guerra publicouse en toda Italia O deserto dos tártaros (l deserto dei Tartari) que tivo unha repercusión inmediata e lle ganou ó autor a fama. Casou con Almeria Antoniazzi en 1964, ano no que publicou a súa derradeira novela Un amor (Un amore). Morreu de cancro en 1972

Obras[editar | editar a fonte]

Buzzati comezou a escribir obras de ficción en 1933. A súas obras neste xénero inclúen cinco novelas, teatro e obras para a radio, libretos, contos e poemas.

Escribiu un libro para nenos, "A famosa invasión dos osos en Sicilia" (La famosa invasione degli orsi in Sicilia) Publicou tamén unha novela gráfica baseada no mito de Orfeo, o Poema a fumetti. "O deserto dos tártaros", a súa novela máis famosa, conta a historia dun destacamento militar que espera unha invasión tártara. Foi comparada con obras do existencialismo, coma a de Alberte Camas O mito de Sísifo.

A súa obra foi clasificada como representante do realismo máxico. Nela a alienación social e o destino da natureza e a fantasía perante o progreso tecnolóxico ilimitado son temas recorrentes. Escribiu diversos contos nos que recreou criaturas fantásticas.

Obra[editar | editar a fonte]

Novelas[editar | editar a fonte]

Contos[editar | editar a fonte]

  • I sette messaggeri, 1942
  • Paura alla Scala, 1949
  • Il crollo della Baliverna, 1954
  • Esperimento di magia, 1958
  • Sessanta racconti, premio Strega no 1958
  • Egregio signore, Siamo spiacenti di... (con ilustracións de Siné), 1960 (co título Siamo spiacenti di), 1975
  • Il colombre, 1966
  • La boutique del mistero, 1968
  • Le notti difficili, 1971
  • 180 racconti, 1982
  • Il meglio dei racconti, 1989
  • Lo strano Natale di Mr. Scrooge e altre storie, 1990
  • mi chiamo Dino Buzzati, 1988

Teatro[editar | editar a fonte]

  • Piccola passeggiata, 1942.
  • La rivolta contro i poveri, 1946
  • Un caso clinico, 1953
  • Drammatica fine di un noto musicista, 1955
  • Sola in casa, 1958
  • Una ragazza arrivò..., 1959
  • Le finestre, 1959
  • L'orologio, 1959
  • Un verme al ministero, 1960
  • I suggeritori, 1960
  • Il mantello, 1960
  • L'uomo che andrà in America, 1962
  • L'aumento, 1962
  • La colonna infame, 1962
  • Spogliarello, 1964
  • La telefonista, 1964
  • La famosa invasione degli orsi in Sicilia, edición de Gianni Colla, 1965
  • La fine del borghese, 1966

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Il capitano Pic e altre poesie, 1965
  • Scusi, da che parte per Piazza del Duomo?, 1965
  • Tre colpi alla porta, 1965
  • Due poemetti, 1967

Libretos para música[editar | editar a fonte]

  • Ferrovia sopraelevata, 1955
  • Procedura penale, 1959
  • Il mantello, 1960
  • Battono alla porta,1963
  • Era proibito, 1963

Outros[editar | editar a fonte]

  • La famosa invasione degli orsi in Sicilia, 1945. Traducido por Mónica Rodríguez e pulicado en galego co título d'A famosa invasión de Sicilia polos osos, en 2003 (Kalandraka).
  • In quel preciso momento,1950, 1955 e 1963
  • Le storie dipinte, edición de Mario Oriani e Adriano Ravegnani, 1958
  • Poema a fumetti, 1969
  • I miracoli di Val Morel, 1971
  • Cronache terrestri, servizi giornalistici,edición DE Domenico Porzio, 1972
  • Congedo a ciglio asciutto di Buzzati, inediti, edición de Guido Piovene, 1974
  • I misteri d'Italia, Milano 1978
  • Dino Buzzati al Giro d'Italia, edición de Claudio Marabini, 1981
  • Lettere a Brambilla, edición de Luciano Simonelli, 1985
  • Le montagne di vetro, edición de Enrico Camanni, 1990
  • La mia Belluno, edición da Comunità Montana Bellunese - Assessorato alla cultura, 1992
  • Bestiario, 1991
  • Il buttafuoco, 1992
  • La "nera" di Dino Buzzati, edición de Lorenzo Viganò, 2 vol., Oscar Mondadori, Milano, 2002

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]