Clasificación mundial da FIFA
_4.JPG)
A clasificación mundial da FIFA (oficialmente Clasificación Mundial FIFA/Coca-Cola, tamén coñecido como ranking FIFA) é un sistema de clasificación das 208 seleccións de fútbol masculino pertencentes á FIFA, utilizado dende agosto de 1993. Esta clasificación baséase nos resultados dos partidos oficiais entre as distintas seleccións a través da entrega de puntos. O actual sistema considera os resultados do últimos oito anos, ponderando con maior valor os resultados máis recentes para reflectir de mellor forma a competitividade actual dos equipos e outras variables, como as características do rival, o lugar de realización do partido e o torneo en que foi disputado (por exemplo, asignándolle maior valor ás fases finais da Copa Mundial de Fútbol que a partidos amigables).
Aínda que esta clasificación é obxectiva ao utilizar fórmulas matemáticas, foi obxecto dun intenso debate, debido a que non reflicte realmente o poder de certos equipos e non considera a traxectoria e a historia das diferentes seleccións. Debido a isto, a FIFA decidiu utilizar un novo sistema, o cal rexe desde o 12 de xullo de 2006. Existen outras clasificacións baseadas en sistemas como, por exemplo, o Sistema de puntuación Elo utilizado no xadrez. Dende o mes de xullo de 2010, o equipo que ocupa o primeiro posto da clasificación mundial é España.
Índice |
[editar] Historia
Clasificación FIFA
En agosto de 1992 a FIFA en conxunto ao seu auspiciador, Coca-Cola, introduciron un sistema de clasificación para as seleccións nacionais adultas masculinas co fin dunha comparación básica das forzas relativas entre os equipos. A través deste sistema, a FIFA realizou diversos cálculos (por exemplo, para a asignación das cabezas de serie no sorteo da Copa Mundial de Fútbol de 2006). Ao longo dos anos implementáronse diversos trocos para poder precisar o sistema de clasificación, principalmente en 1999 e 2006.
[editar] Trocos de 1999
A clasificación orixinal entregaba a cada equipo, 1 punto por empate e 3 por vitoria, de igual forma ao que se utiliza tradicionalmente nos sistemas de ligas. Con todo, a FIFA recoñeceu posteriormente a existencia de diferentes factores que afectan os resultados dos partidos internacionais. Así, foi deseñado un novo sistema para poder recoñecer estes factores e ter unha mellor forma de comparar diversos equipos de diferentes confederacións. Os principais cambios foron:
- Os puntos foron escalados nun factor de 10
- O método de cálculo dos puntajes foi modificado incluíndo os seguintes factores:
- cantidade de goles a favor e en contra
- lugar do enfrontamento (local ou visita)
- importancia do partido segundo competición
- forza rexional ou da confederación
- Os puntos asignados por vitoria ou empate deixan de ser fixos
- As derrotas poden entregar algúns puntos
Xunto a isto creáronse dous títulos:
- Equipo do ano
- Salto do ano
Aínda que o sistema de clasificación volveuse máis complexo, os cambios axudaron a dar máis precisión.
[editar] Trocos de 2006
A pesar dos cambios de 1999, o sistema foi amplamente criticado por non entregar unha clasificación correcta e xusta dos equipos. Para isto, FIFA debeu introducir un novo sistema que debutou o 12 de xullo de 2006, días despois do fin da Copa Mundial de Fútbol de 2006.
Entre os cambios máis importantes figuran o cambio do período de avaliación de oito a catro anos e a simplificación do método de cálculo, eliminando as consideracións de goles e localía. Tamén foi modificada a importancia atribuída aos tipos de encontros.[1]
[editar] Líderes
Cando o sistema foi lanzado, Alemaña foi o primeiro líder debido ao seu longo éxito tras tres finais consecutivas da Copa Mundial incluíndo o título de 1990. Brasil e Italia alcanzaron o tope da clasificación durante algúns meses debido aos seus exitosos procesos clasificatorios para a Copa Mundial de Fútbol de 1994.
Alemaña recobraría o primeiro lugar durante un tempo ata que Brasil arrebatoullo ao alcanzar o título de 1994. Os suramericanos só serían excedidos pola selección de Francia, tras alcanzar a Copa Mundial de Fútbol de 1998 e a Eurocopa 2000. Brasil volvería ao sitial máximo tras gañar a Copa Mundial de Fútbol de 2002 e a Copa América 2004 e manteríao, a pesar de alcanzar soamente o 5º lugar en Alemaña 2006.
Durante os meses seguintes, o desempeño brasileiro permitiulles conservarse no primeiro posto. Con todo, tras resultados adversos durante xaneiro de 2007, foi desprazado por Italia na clasificación do mes seguinte. Desde ese momento, o liderado da clasificación entraría nunha etapa de constante inestabilidade: Italia mantivo un breve reinado por dous meses e en marzo de 2007, Arxentina obtivo por primeira vez o primeiro lugar. A vitoria brasileira na Copa América 2007 volvería a encumbrarlos na clasificación no mes de xuño. Italia, Arxentina e Brasil liderarían por curtos períodos de forma intermitente, ata que a Albiceleste alcanzou o dominio absoluto desde outubro de 2007.
En xullo de 2008 alcanzou o liderado a selección de fútbol de España tras lograr o título na Eurocopa 2008, e mantívoo un ano até que en xullo de 2009 perdeuno a mans de Brasil, que subiu ao primeiro posto tras gañar a Copa Confederacións 2009, na que España quedou en terceiro lugar. Brasil e España disputáronse o liderado nos meses seguintes camiño á Copa Mundial de Fútbol de 2010, na cal tras a vitoria española, confirmouse o liderado deste último equipo.
| Selección | Período |
|---|---|
 Alemaña |
Agosto de 1993 |
 Brasil |
Setembro e outubro de 1993 |
 Italia |
Novembro de 1993 |
| Alemaña |
Decembro de 1993 a marzo de 1994 |
| Brasil |
Abril a maio de 1994 |
| Alemaña |
Xuño de 1994 |
| Brasil |
Xullo de 1994 a abril de 2001 |
 Francia |
Maio de 2001 a maio de 2002 |
| Brasil |
Xuño de 2002 a xaneiro de 2007 |
| Italia |
Febreiro de 2007 |
 Arxentina |
Marzo de 2007 |
| Italia |
Abril de 2007 a xullo de 2007 |
| Brasil |
Xullo a setembro de 2007 |
| Italia |
Setembro a outubro de 2007 |
| Arxentina |
Outubro de 2007 a xullo de 2008 |
 España |
Xullo de 2008 a xullo de 2009]] |
| Brasil |
Xullo de 2009 a novembro de 2009 |
| España |
Novembro de 2009 a abril de 2010 |
| Brasil |
Abril de 2010 a xullo de 2010 |
| España |
Dende xullo de 2010 |
[editar] Listado completo
- Clasificación do 14 de xullo de 2010
|
|
|
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
[editar] Equipo do ano
O Equipo do Ano outórgase ao mellor equipo que no seus sete partidos do ano recibiu o maior número de puntos en xeral. A seguinte táboa mostra o tres mellores equipos de cada ano.[2]
| Ano | Primeiro lugar | Segundo lugar | Terceiro lugar |
|---|---|---|---|
| 1993 | Alemaña |
Italia |
Brasil |
| 1994 | Brasil |
España |
 Suecia |
| 1995 | Brasil |
Alemaña |
Italia |
| 1996 | Brasil |
Alemaña |
Francia |
| 1997 | Brasil |
Alemaña |
 República Checa |
| 1998 | Brasil |
Francia |
Alemaña |
| 1999 | Brasil |
República Checa |
Francia |
| 2000 |  Países Baixos |
 Honduras |
Italia |
| 2001 | Honduras |
 Colombia |
 Costa Rica |
| 2002 | Brasil |
Francia |
España |
| 2003 | Brasil |
Francia |
España |
| 2004 | Brasil |
Francia |
Arxentina |
| 2005 | Brasil |
República Checa |
Países Baixos |
| 2006 | Brasil |
Italia |
Arxentina |
| 2007 | Arxentina |
Brasil |
Italia |
| 2008 | España |
Alemaña |
Países Baixos |
| 2009 | España |
Alemaña |
Países Baixos |
[editar] Críticas
Dende a súa introdución en 1993, a clasificación da FIFA foi intenso obxecto de debate, particularmente os procedementos para calcular o posto dunha selección e a disparidade entre a calidade aparente e a posición dalgunhas seleccións.[3] Por exemplo, Noruega alcanzou o segundo lugar en outubro de 1993 e en xullo de 1995, e os Estados Unidos chegáronos ao cuarto posto do escalafón para sorpresa dos propios xogadores.[4]
Unha mostra da disparidade entre a calidade efectiva das seleccións e o escalafón oficial foi durante a Copa Mundial de Fútbol de 2006. Equipos como a Chequia e Estados Unidos (situados nos lugares 2º e 5º, respectivamente) non pasaron a segunda rolda, mentres equipos como Alemaña (no lugar 19º) chegou até as semifinais.
Un dos argumentos da crítica é que o sistema de escalafón só ten en conta o desempeño dos equipos sobre un período de oito anos e que o desempeño dos equipos non ten correlación co escalafón. Tamén se argumenta que en confederacións de menor calidade en xeral (como a AFC e a Concacaf), as súas seleccións ven sobrevaloradas, mentres que os equipos de confederacións máis competitivas (como a UEFA e a Conmebol) son desprazados a lugares menores.[4]
Os fallos no ordenamento levaron á elaboración de sistemas alternativos de clasificación como o sistema Elo e o sistema RSSSF.[3]
