Aqua (satélite)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Aqua
The Aqua Satellite.jpg
Representación artística do satélite Aqua.
Tipo Observación terrestre.
Organización NASA
Satélite de Terra
Data de lanzamento 4 de maio de 2002[1][2][3]
Foguete portador Delta II 7920[2][4][5]
Sitio de lanzamento Base Vandenberg da Forza Aérea[2]
Obxectivo da misión Estudio da interacción entre os océanos e as masas continentais da Terra.[2]
NSSDC ID 2002-022A
Páxina web http://aqua.nasa.gov/
Masa 3117 kg[2][4]
Dimensións 4,81 m x 16,7 m x 8,04 m (despregado)[6]
Potencia 4444 vatios[2]
Semieixo maior 7080,6 km[1]
Inclinación 98,2 graos[1]
Apoapse 710,5 km[1]
Periapse 708,8 km[1]

Aqua (do latín aqua, que significa auga), tamén denominado EOS PM-1, é un satélite artificial da NASA e instrumentación con colaboración internacional. Aqua foi lanzado o 4 de maio de 2002 desde a base Vandenberg da Forza Aérea mediante un foguete Delta II 7920 a unha órbita terrestre.[2][1][5]

Características[editar | editar a fonte]

A misión de Aqua consiste en estudar as precipitacións, evaporación e o ciclo do auga da Terra. O satélite é o segundo compoñente principal do Sistema de Observación Terrestre (Earth Observing System, EOS) da NASA. Foi precedido polo satélite Terra (lanzado en 1999) e seguido por Aura (lanzado en 2004).

Aqua sigue unha órbita heliosincrónica e cruza o ecuador na tarde local.[2] Na súa órbita vai diante do chamado A-train (tren A), un conxunto de satélites de observación terrestre (Aura, CALIPSO, CloudSat e PARASOL) que voa en formación. O satélite usa hidracina como propelente.[6]

Instrumentación[editar | editar a fonte]

Aqua leva seis instrumentos para a observación do auga nas súas distintas formas na superficie e na atmosfera terrestre:

  • AMSR-E (Advanced Microwave Scanning Radiometer-EOS): mide as propiedades das nubes, a temperatura da superficie mariña, a velocidade do vento en superficie e o fluxo de enerxía radiativo. Proporcionado pola NASDA xaponesa. Deixou de funcionar en outubro de 2011.[4]
  • MODIS (Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer): mide as propiedades das nubes e o fluxo de enerxía radiativo, así como as propiedades dos aerosoles, da cobertura do solo e os cambios nos usos da terra. Un instrumento idéntico voa a bordo do satélite Terra.
  • AMSU-A (Advanced Microwave Sounding Unit): mide a temperatura e humidade da atmosfera.
  • AIRS (Atmospheric Infrared Sounder): mide a temperatura e humidade da atmosfera, así como as temperaturas da superficie terrestre e mariña.
  • HSB (Humidity Sounder for Brazil): usa a banda VHF para medir a humidade atmosférica. Proporcionado polo Instituto Nacional de Pesquisas Espaciais de Brasil.
  • CERES (Clouds and the Earth's Radiant Energy System): mide o fluxo de enerxía radiativa en banda ancha.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 "AQUA" (en inglés). Real Time Satellite Tracking. 2011. http://www.n2yo.com/satellite/?s=27424. Consultado o 5 de decembro de 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 "Aqua" (en inglés). 4 de novembro de 2011. http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=2002-022A. Consultado o 5 de decembro de 2011.
  3. "Note verbale dated 16 September 2002 from the Permanent Mission of the United States of America to the United Nations(Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF). COMMITTEE ON THE PEACEFUL USES OF OUTER SPACE (V.02-58657 (E)). 9 de outubro de 2002. http://www.unoosa.org/oosa/download.do?file_uid=1297.
  4. 4,0 4,1 4,2 "EOS-PM 1 (Aqua)" (en inglés). Gunter's Space Page. 2011. http://space.skyrocket.de/doc_sdat/eos-pm-1.htm. Consultado o 5 de decembro de 2011.
  5. 5,0 5,1 "Delta 7920-10L" (en inglés). 2011. http://astronautix.com/lvs/del2010l.htm. Consultado o 27 de xuño de 2012.
  6. 6,0 6,1 "Aqua" (en inglés). 2011. http://www.astronautix.com/craft/aqua.htm. Consultado o 8 de decembro de 2011.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]