Vento e chuvia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Vento e chuvia
Mitoloxía da antiga Gallaecia
Autor/aManuel Gago Mariño
Ilustrador/aManel Cráneo
CubertaManel Cráneo
OrixeGalicia Galicia
Linguagalego
ColecciónBiblioteca Blanco Amor
Xénero(s)Fantasía
EditorialEdicións Xerais
Data de pub.novembro de 2013
Páxinas152
ISBNISBN 978-84-9914-575-4
editar datos en Wikidata ]

Vento e chuvia. Mitoloxía da antiga Gallaecia é un libro de Manuel Gago Mariño, con ilustracións de Manel Cráneo, publicado por Edicións Xerais en novembro de 2013.[1] É un proxecto editorial de ficción divulgativa sobre a mitoloxía da antiga Gallaecia.

Trama[editar | editar a fonte]

Vento e chuvia narra as historias de varios seres mitolóxicos e divinos adorados hai máis de dous mil anos en Galicia, durante a coñecida como Idade de Ferro. Parte de seres nados na primeira idade, algúns animais como as serpes Besiba e Is, o salmón dourado, o corvo Graio, o cabalo Ecoine, o lobo Oubou e o boi Bo Gallardo, e outros humanoides como Elaídna, Bror e Brunme. A partir deles nacen algúns humanos da segunda idade, tidos por divindades da mitoloxía galega na cultura castrexa como Bandua, Berobreos, Bormánico, Cossue, Lugoue, Nauia, Reue ou Vestio Alonieco.

Con estes personaxes vai trazando varias historias nas que describe a posible vida cotiá na cultura castrexa, con comercio, loitas e acordos con outros pobos, amais das súas crenzas e rituais sagrados.

Narración[editar | editar a fonte]

O texto está escrito en terceira persoa, cun narrador omnisciente. Contén numerosos apuntamentos a pé de páxina con indicacións sobre a antroponimia e toponimia de orixe celta.

A pesar de ser un libro de ficción destinado á divulgación, conta cunha fonda base científica, e inclúe un posfacio do historiador Marco Virgilio García Quintela e numerosas referencias bibliográficas. Moita da información procede de escavacións arqueolóxicas realizadas en poboados castrexos pouco antes da publicación do libro, como os castros de Besomaño (Ribadumia). Outros castros mencionados decote no libro son os de San Cibrao de Las ou Trega.

O libro ten unha páxina web na que se poden ver contidos extras accedendo cun código que trae impreso o libro.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. CulturaGalega (ed.). "Vento e chuvia de Edicións Xerais". Consultado o 23 de xullo de 2019. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]