Silva brava

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Silva
Rubus fruticosus1.jpg
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Angiospermae
Clase: Magnoliopsida
Orde: Rosales
Familia: Rosaceae
Subfamilia: Rosoideae
Tribo: Rubeae
Xénero: 'Rubus'
Subxénero: Rubus
Especie: ''Rubus fruticosus''
Nome binomial
''Rubus fruticosus''
L.

A silva brava ou simplemente silva ou silveira (Rubus fruticosus) é unha especie de planta rubideira e espiñenta pertencente á familia das rosáceas. É orixinaria de Europa, Asia e Norte de África. É moi común en Galiza. Aseméllase moito a Rubus ulmifolius, tamén chamada silva.

Follas.
Flor.

Descrición[editar | editar a fonte]

É unha planta vizosa, lígnea e moi invasiva, con longos talos flexíbeis cheos de espiños. As follas son pinnadas e se dividen en folíolos ovais, dentados, pubescentes pola parte inferior; están cubertas de finos espiños, especialmente pola nervadura media. As flores son de cor branca ou rosada e se agrupan en acios terminais. O froito, denominado amora, é composto e globuloso. As diversas cores que adopta determinan o grao de maduración (verde, vermello e negro, respectivamente). A planta presenta ao mesmo tempo a floración e os diversos graos de maduración do froito, feito inusual noutras plantas.[1]

Propiedades[editar | editar a fonte]

Empréganse as follas, os botóns florais, os froitos e, en menor medida, a raíz.

Virtudes medicinais[editar | editar a fonte]

Polo seu alto contido de taninos, o seu principal efecto é o adstrinxente, polo que se recomenda no tratamento da diarrea. En forma de gargarexo é útil nas úlceras aftosas da mucosa bucal e como tratamento complementario da amigdalite e mais da farinxite.[1]

Principios activos[editar | editar a fonte]

Preparacións[editar | editar a fonte]

  • Infusión: vía interna, emprégase de 6 a 10 gramos por litro, por vía externa dez veces esa cantidade, ou sexa, 100 gramos por litro.
  • Macerados glicerinados: 50 gotas, tres veces ao día.
  • Vinagre de amoras: ponse un quilo de amoras limpas nunha cunca de cerámica. Cúbrese con vinagre de sidra ou de viño de pouca graduación, e se deixa macerar durante tres días, remexendo unha vez ao día. Finalmente, fíltrase con presión. Calcúlase o líquido obtido e se engaden 150 cc de azucre por cada medio litro de líquido. Posteriormente, férvese suavemente durante 5 a 6 minutos. Déixase arrefriar e se conserva en botellas ben fechadas. Tomarase unha culler de sobremesa disolta nunha cunca de auga ou de tisana. Recoméndase coma tónico antianémico.[1]

Taxonomía[editar | editar a fonte]

  • Rubus bergii Eckl. & Zeyh.
  • Rubus fruticosus Eckl. & Zeyh.
  • Rubus myrianthus Baker

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Dr. Berdonces I Serra. "Rubus fruticosus". Gran Enciclopecia de las Plantas Medicinales. pp. 974. 
  2. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega (aquí) e no Portal das Palabras (aquí) para silva.
  3. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega (aquí) e no Portal das Palabras (aquí) para silveira.
  4. "Rubus fruticosus". Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. http://www.tropicos.org/NameSynonyms.aspx?nameid=27801830. Consultado o 7 de outubro de 2009. 
  5. A bibliografía utilizada para definir o nome correcto e mais os sinónimos está en el sitio de Tropicos.org. Missouri Botanical Garden, e é a seguinte:
    1. AFPD, 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
    2. Reference article Drake del Castillo, E. 1902[1903]. Histoire naturelle des plantes. Hist. Phys. Madagascar 30: 1–208.
    3. Reference article Gibbs Russell, G. E, W. G. Welman, E. Reitief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. van Wyk & A. Nicholas (PRECIS) 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Silva brava