Sabina

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Sabina (homónimos).

Sabina
Juniperus sabina Carl von Linné 1753
Nome común Sadebaum (de)   Sävenbom (sv)   Ялівець козачий (uk)   叉子圆柏 (zh)   smrdljivi brin (sl)   ساوی صنوبر (pnb)   Можжевельник казацкий (ru)   Jałowiec sabiński (pl)   Sevenbom (nb)   Sabina (es)   Savin (fr)   臭柏 (zh)   榆林叉子圆柏 (zh)   Sabine (fr)   叉子圆柏*（河地柏、新疆圆柏） (zh)   savin (en)   叉子圆柏 (zh-hans)   绵羊臭柏 (zh)   Zevenboom (nl)   Kazokinis kadagys (lt)   Savin Juniper (en)   Ginepro sabina (it)   Sabina arrunt (eu)   Savina muntanyenca (ca)   Genevrier sabine (fr)   Миризлива хвойна (bg)   Смрделика (mk)   Sabina rastrera (es)   jalovec chvojka (cs)   Nehézszagú boróka (hu)   Çekem (ku)   Cerkwine zele (dsb)   Žambow (hsb)   مای‌مرز (fa)   Rohtokataja (fi)   xinebru sabín (ast)
Instancia de taxon  Uso planta medicinal  Categoría taxonómica especie  Sinónimo taxonómico Sabina vulgaris
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Reino Plantae  Clase Pinopsida  Orde Pinales  Familia Cupressaceae  Xénero Juniperus  Especie Juniperus sabina L., 1753 Juniperus sabina
Localización  Área de distribución República Popular da China Xinjiang Tíbet
Códigos e identificadores Freebase /m/08nq_k UNII 6YM5204449 ITIS 505931 OTT 209226 UICN 42249 CoL 6NGC2 EOL 1061665 WFO wfo-0000354994
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte The Domestic Encyclopædia; Or, A Dictionary Of Facts, And Useful Knowledge "Domestic Encyclopædia (1802)/Savin (en) "
Wikidata G:Commons C:Commons

A sabina (Juniperus sabina), é unha especie do xénero Juniperus cuxo hábitat se estende por Europa central e meridional, oeste de Asia (Turquía) e se cita tamén en Alxeria, estendéndose pola metade leste de España e a Cordilleira Cantábrica, acadando Serra Nevada. Aparece nas provincias de Almería, Asturias, Cantabria, Castelló, Cuenca, Xirona, Granada, Guadalaxara, Huesca, Xaén, Lleida, León, Navarra, Palencia, Soria, Teruel, Valencia e Zaragoza.

Non aparece brava en ningunha das provincias de Galiza.

Descrición

A sabina é un arbusto leñoso parrelo ou achaparrado, que medra máis en largura ca en altura, xa que raramente supera o metro. Produce numerosas pólas deitadas no chan que manteñen a folla todo o ano, de casca pardo-avermellada ou cinsenta, que se desprende en placas; algunhas veces chega a ser unha arboriña co toro torto. Poliñas arredondadas de menos de 1 mm de diámetro, coas follas escuamiformes, imbricadas, dispostas en catro ringleiras, algo aquilladas e cunha glándula ovalada resinosa no dorso, desprendendo un cheiro penetrante e desagradábel ao esmagalas.

Floración

A partir do mes de setembro e até a primavera, chegando as arcéstidas polo outono ou na primavera a seguir. Ás veces a mesma planta produce os conos masculinos e femininos, porén acotío fican en distintos pés.

Hábitat

Nos cumes das montañas, principalmente nas calcarias, desde os (900) 1400 ata os 2750 m de altitude, asociada con frecuencia ao piñeiro negral (Pinus nigra), soportando moi ben os solos esqueléticos e pedrentos, como tamén as baixas temperaturas; esta asociación de piñeiro e sabina rastreira é a vexetación natural dos cumes e abas superiores das altas montañas mediterráneas. En ocasións asóciase co xenebreiro español (Juniperus thurifera), ou con outros piñeiros, caxigos (Quercus faginea) etc, cando desce a menor altitude, pois pode baixar, en exemplares illados, deica os 900-1000 metros.

Usos medicinais

Carl von Linné reservou o nome de sabina, co que os romanos designaban a esta e semellantes especies, para esta planta, quizais por ser a máis utilizada como medicinal. O emprego da sabina como emenagoga (para provocar e regular a menstruación) e abortiva, como menciña popular, remóntase aos gregos. Debe as súas propiedades a un alcol contido na súa esencia, o sabinol, mais a súa acción é tan violenta, que pode provocar a morte. Esta mesma esencia serve, en uso externo, para tirar espullas, pois ten propiedades cáusticas e vesicantes ^{[Cómpre referencia]}.

Véxase tamén