Rexión de Mahilioŭ

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Rexión de Mahilioŭ
Магілёўская вобласць
(Mahilioŭskaja voblasć)
Bandeira da Rexión de Mahilioŭ
Escudo da Rexión de Mahilioŭ
Bandeira Escudo
Mahilou Voblast in Belarus.svg
Estado Flag of Belarus.svg Bielorrusia
Capital Mahilioŭ
 • Poboación 365.100
Cidade máis poboada Mahilioŭ
Linguas oficiais n/d
Forma de goberno Rexión de Bielorrusia
Piotr Rudnik
- Rexión da RSS de Bielorrusia
- Independencia de Bielorrusia

15 de xaneiro de 1938
1990
 • Total 29079,01 km²
 • % auga n/d
 • Total 1.088.100 hab.
 • Densidade 37 hab./km²
Xentilicio n/d
Fuso horario n/d
Código ISO n/d

A Rexión de Mahilioŭ (en bielorruso Магілёўская вобласць, "Mahilioŭskaja voblasć") é unha rexión de Bielorrusia, con capital na cidade de Mahilioŭ.

Tanto a rexión de Mahilioŭ como a de Homieĺ sufriron severamente a catástrofe nuclear de Chernóbil de abril de 1986.

As cidades máis importantes da rexión son Mahilioŭ, Asipovičy e Babrujsk.

Historia[editar | editar a fonte]

Reprodución do escudo do voivodato de Mscislavas.

No século XII xurdiu o principado de Mscislavas (tamén Mstsislaw). Xa no século XIII aparece a primeira mención á cidade de Mahilioŭ.

En 1566 a cidade formaba parte do voivodato de Mscislavas, parte do Gran Ducado de Lituania, parte constituínte da República das Dúas Nacións.

Posteriormente, en 1772, a rexión pasou a ser unha gobernación do Imperio Ruso, a gobernación de Mogilev.

Entre 1863 e 1864 tivo lugar o alzamento de xaneiro liderado por Konstanty Kalinowski, que alcanzou tamén á gobernación de Mogilev.

O 1 de xaneiro de 1919 foi creado o distrito de Mahilioŭ na República Socialista Soviética de Bielorrusia, e o 15 de xaneiro de 1938 foi creada a rexión en dito país.

Coa independencia de Bielorrusia en 1990 a rexión mantivo os mesmos límites xeográficos.

Xeografía[editar | editar a fonte]

A rexión de Mahilioŭ ten un área total de 29.100 km2,[1] arredor do 14% da superficie do país.

A rexión está atravesada por numerosos ríos, entre eles o Dniapro, Biarezina, Sož, Druć e o Pcič.

Clima[editar | editar a fonte]

A rexión ten un clima temperado continental. A rexión ten invernos non especialmente severos, e veráns cálidos. A temperatura media en xaneiro varía entre os -8,2 °C ao nordeste e os -6,5 °C ao suroeste. A temperatura media en xullo varía entre os 17,8 °C ao nordeste e os 18,7 °C ao suroeste.

Divisións administrativas[editar | editar a fonte]

A rexión está composta por 21 distritos (raions), 195 selsovets, 14 vilas, 3 municipalidades e 12 núcleos urbanos.

Distritos da rexión de Mahilioŭ[editar | editar a fonte]

Mapa das divisións administrativas da rexión.

Os 21 distritos da rexión de Mahilioŭ son os seguintes:

Demografía[editar | editar a fonte]

A rexión tiña en 2009 unha poboación total de 1.099.374 habitantes, dos que 975.147 eran bielorrusos, 86.256 rusos, 13.110 ucraínos, 1.773 polacos e 1.461 xudeus, ademais doutros grupos étnicos:

Evolución da poboación da rexión de Mahilioŭ por grupo étnico[2]
(Só se inclúen os grupos cunha poboación maior de 500 habitantes)
Grupo 1959 1970 1979 1989 1999 2009
Bielorrusos 1.033.760 1.050.359 1.050.901 1.051.885 1.044.249 975.147
Rusos 90.398 120.504 138.643 166.007 132.075 86.256
Ucraínos 16.404 21.407 23.798 29.394 21.132 13.110
Polacos 3.643 3.145 3.649 3.661 2.798 1.773
Xudeus 28.445 25.807 23.135 18.480 3.530 1.461
Armenios ... 288 258 404 1.171 937
Xitanos ... 1.001 1.268 1.386 1.079 730
Azarís ... 139 334 860 926 596
Total 1.176.556 1.226.859 1.246.833 1.279.797 1.213.521 1.099.374

Notas[editar | editar a fonte]

  1. The Scientific and Production State Republican Unitary Enterprise “National Cadastre Agency” of the State Property Committee of the Republic of Belarus, ed. (2011). "Main Geographic Characteristics of the Republic of Belarus. Territory and population density of Belarus by region as of January 1, 2011". Land of Ancestors. Consultado o 30 de maio de 2014. 
  2. National Statistical Committee of the Republic of Belarus (2011). Ethnic Composition of the Republic of Belarus. Population Census 2009 (en ruso e inglés) 3. Minsk. p. 20. ISBN 978-985-6858-73-7. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]