Saltar ao contido

Ramon d'Abadal i de Vinyals

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaRamon d'Abadal i de Vinyals

Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento(es) Ramón de Abadal y de Vinyals Editar o valor en Wikidata
1 de outubro de 1888 Editar o valor en Wikidata
Vic Editar o valor en Wikidata
Morte17 de xaneiro de 1970 Editar o valor en Wikidata (81 anos)
Barcelona Editar o valor en Wikidata
Académico da Real Academia da Historia
13 de maio de 1960 – 17 de xaneiro de 1970
 Mercedes Gaibrois de BallesterosJosé María Lacarra (en) Traducir 
Q131448027 Traducir
1954 – 1961
 Carles Sanllehy i Girona (en) TraducirAgustín Durán Sanpere (pt) Traducir 
Académico da Real Academia das Boas Letras de Barcelona
18 de decembro de 1949 – 17 de xaneiro de 1970
 Eduardo Toda (pt) TraducirJoan Vilá i Valentí 
Deputado provincial de Barcelona
1917 – 1924 Editar o valor en Wikidata
Datos persoais
EducaciónUniversidade de Barcelona
École pratique des hautes études
Universidade Central
École des chartes (pt) Traducir Editar o valor en Wikidata
Actividade
Lugar de traballo Madrid
Barcelona Editar o valor en Wikidata
Ocupaciónhistoriador, xornalista, escritor, político, xurista Editar o valor en Wikidata
Partido políticoLliga Regionalista
Acció Catalana Editar o valor en Wikidata
Membro de
Familia
FillosJoaquim d'Abadal i Guitart Editar o valor en Wikidata
PaiJoaquín Abadal Calderó Editar o valor en Wikidata
Premios

Descrito pola fonteDiccionario Akal de Historiadores españoles contemporáneos (2002), (sec:Abadal i de Vinyals, Ramón d', p.51–53) Editar o valor en Wikidata
BNE: XX1418355 Dialnet: 105595

Ramon d’Abadal i de Vinyals, nado en Vic o 1 de outubro de 1888 e finado en Barcelona o 17 de xaneiro de 1970, foi un historiador e político catalán[1].

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Estudou dereito en Barcelona e Madrid e historia en París, militante da Lliga Regionalista, formación pola que foi deputado por Vic (1917-1921). Participou na fundación de Acció Catalana, escisión da Lliga. En 1933 volta á Lliga e dirixe La Veu de Catalunya.[2]

En 1936 apoiou os sublevados en contra do goberno da República Española. Foi membro do Consello Privado de Xoán de Borbón. En 1943 entrou no Institut d'Estudis Catalans.

Os seus traballos históricos centráronse na historia medieval de Cataluña. Entre as súas obras destacan Catalunya carolíngia (1926-71), Els primers comtes catalans (1958) e El precedents antics a la història de Catalunya (1967).

  1. "Abadal i de Vinyals, Ramon d'". Diciopedia do século 21 I. Edicións do Cumio, Galaxia e do Castro. 2006. p. 18.
  2. Checa Godoy (1989), p. 230.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Checa Godoy, Antonio (1989). Prensa y partidos políticos durante la II República (en castelán). Salamanca: Universidad de Salamanca. ISBN 84-7481-521-5. 

Outros artigos

[editar | editar a fonte]