Lliga Regionalista

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Lliga Regionalista
Dirixentes e organización
Líder Bartomeu Robert i Ybarzábal
Historia
Fundación 1901
Disolución 1933
Posicións políticas
Ideoloxía rexionalismo catalán, monárquico, conservador
Outros datos
Sede Barcelona
Publicación La Veu de Catalunya

A Lliga Regionalista foi un partido político catalán que representaba o catalanismo conservador e monárquico. Fundouse o 25 de abril de 1901 ao se fusionaren a Unió Regionalista e o Centre Nacional Català para se presentaren ás eleccións a Cortes, nas que tivo éxito. O seu primeiro presidente foi Bartomeu Robert i Ybarzábal. A base do seu programa era de ideoloxía conservadora e monárquica e tiña nos seus estatutos a pretensión de acadar a autonomía para Cataluña dentro do estado español. O seu voceiro era La Veu de Catalunya (1899-1936) que coexistiu coa revista satírica ¡Cu-cut! entre 1902 e 1912.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

As eleccións de 1903 resultaron un fracaso e a Lliga entra en crise e ao ano seguinte sofre unha escisión do sector máis liberal que dará lugar a Centre Nacionalista Republicà. En 1905 fíxose co control do concello de Barcelona e comezou unha política de modernización da cidade. En 1906 foi o partido que liderou a Solidaritat Catalana, que agrupaba a todas as forzas catalás non dinástica, con excepción dos republicanos de Lerroux, e que conseguiu o triunfo nas eleccións de 1907, aínda que as diferenzas entre os diferentes grupos imposibilitaría que se consolidase. En 1914 conseguiu que se formase a Mancomunidade de Cataluña presidida por Enric Prat de la Riba. Dende novembro de 1917 a Lliga participou con varios ministros no goberno español, entre eles Francesc Cambó no ministerio de fomento. En 1922 escíndese o sector máis nacionalista para formar Acció Catalana. Aínda que nun primeiro momento a Lliga apoiou o golpe de Primo de Rivera, posteriormente será ilegalizada ata 1930.

No último goberno de Afonso XIII a Lliga asumiu o ministerio de finanzas. Tras a proclamación da República, a Lliga acepta o novo réxime e apoia o Estatuto de Autonomía de Cataluña de 1931 e cambiou o seu nome a Lliga Catalana. Aínda que a Lliga non apoiou a sublevación do xeneral Franco en Marrocos, unha boa parte dos seus militantes colaboraron coa súa causa.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Grau Mateu, Josep (2003). La Lliga Regionalista i la Llengua Catalana (1901-1924). Barcelona: Fundación Abadía de Monteserrat ISBN 84-8415-768-7
  • Prats, Joaquim; Trepat, Cristòlof-A.(2009). Història (batxillerat). Editorial Barcanova. ISBN 9788448924386
  • Molas, Isidre; Jiménez de Parga, Manuel (1972). Lliga catalana (1933-1936): un estudi d'Estasiología. Universidad, Facultad de Derecho. ISBN 9788429708585
  • Sabaté, Modest (1969). Història de la Lliga. Barcelona: Editorial Brugera.

Ligazón externas[editar | editar a fonte]