Ouro Preto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:Xeografía políticaOuro Preto
Imaxe

Localización
Editar o valor em Wikidata Mapa
 20°23′07″S 43°30′13″O / -20.385277777778, -43.503611111111Coordenadas: 20°23′07″S 43°30′13″O / -20.385277777778, -43.503611111111
EstadoBrasil
Unidades da federaciónMinas Xerais Editar o valor em Wikidata
Capital de
Poboación
Poboación74.558 (2020) Editar o valor em Wikidata (59,84 hab./km²)
Xeografía
Superficie1.245,865 km² Editar o valor em Wikidata
Altitude1.179 m-1.216 m Editar o valor em Wikidata
Comparte fronteira con
Creación8 de xullo de 1711 Editar o valor em Wikidata
Identificador descritivo
Código postal35400-000 a 35419-999 Editar o valor em Wikidata
Prefixo telefónico31 Editar o valor em Wikidata
Código de concello do Brasil3146107 Editar o valor em Wikidata
Outro
Irmandado con

Páxina webouropreto.mg.gov.br Editar o valor em Wikidata

Ouro Preto, anteriormente Vila Rica, é un concello brasileiro situado no estado de Minas Xerais. A cidade, unha antiga cidade mineira colonial situada nas montañas da Serra do Espinhaço, designouse como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO debido á súa arquitectura colonial barroca. Ouro Preto foi a capital de Minas Xerais desde 1720 ata a fundación de Belo Horizonte en 1897.

O municipio converteuse na cidade máis poboada de América Latina, contando cunhas 40.000 persoas en 1730 e, décadas despois, 80.000. Daquela, a poboación de Nova York era menos da metade dese número de habitantes e a de São Paulo non superaba os 8.000.[1] Oficialmente, 800 toneladas de ouro foron enviadas a Portugal no século XVIII, sen esquecer o que circulaba de xeito ilegal, nin o que quedaba na colonia, como o ouro empregado na ornamentación das igrexas.[2]

Outras cidades históricas de Minas Gerais son São João del-Rei, Diamantina, Mariana, Tiradentes, Congonhas e Sabará.

Cidade histórica de Ouro Preto
Vista da cidade.
Patrimonio da Humanidade - UNESCO
País Brasil
TipoCultural
CriteriosI, III
Inscrición1980 (4ª sesión)
Rexión da UNESCOLatino América e o Caribe
Identificador124

Historia[editar | editar a fonte]

Villa Rica de Ouro Preto (século XIX

Fundada a finais do século XVII despois da descoberta de ouro na rexión, Ouro Preto (que significa Ouro Negro) chamábase orixinalmente Vila Rica, o punto focal da febre do ouro e da época dourada do Brasil no século XVIII baixo o dominio portugués. Entre 1695 e 1696 descubriuse en Itacolomi un regueiro aurífero que pasaría a chamarse Gualacho do Sul. En 1711 uníronse varios pequenos asentamentos formando un concello chamado Vila Rica, que máis tarde pasaría a chamarse Ouro Preto. Este nome adoptouse o 20 de maio de 1823, cando a antiga Vila Rica foi elevada de aldea en cidade. "Ouro Negro" provén do ouro cuberto cunha capa de óxido de ferro que se atopa na cidade.[3]

O centro da cidade contén arquitectura colonial portuguesa ben conservada, con poucos signos de desenvolvemento urbano moderno. A nova construción debe manterse coa estética histórica da cidade. As igrexas dos séculos XVIII e XIX decoradas con ouro e as obras esculpidas de Aleijadinho fan de Ouro Preto un destino turístico.

A enorme riqueza da minería de ouro no século XVIII creou unha cidade que atraeu á intelectualidade de Europa. A filosofía e a arte floreceron, e a evidencia dun renacemento barroco chamado "Barroco Mineiro" está ilustrada na arquitectura, así como por escultores como Aleijadinho, pintores como Manoel da Costa Ataíde, compositores como Lobo de Mesquita, e poetas como Tomás António Gonzaga. Daquela, Vila Rica era a cidade máis grande do Brasil, con 100.000 habitantes.[4]

En 1789, Ouro Preto converteuse no berce da Inconfidência Mineira, un intento marrado de conseguir a independencia de Portugal. A figura principal, Joaquim José da Silva Xavier, coñecido como Tiradentes, foi aforcado como unha ameaza para os futuros revolucionarios.

En 1876 créase a Escola de Minas. Esta escola estableceu a base tecnolóxica de varios dos descubrimentos minerais no Brasil.

Ouro Preto foi a capital de Minas Xerais desde 1720 ata 1897, cando as necesidades do goberno superaron esta vila do val. O goberno do estado trasladouse á nova cidade planificada de Belo Horizonte a 99 km..

A actividade mineira foi o sector máis importante da súa economía no período colonial brasileiro, pero hoxe as antigas minas de ouro xa se esgotaron. Non obstante, a riqueza do pasado mineiro aínda hoxe axuda a economía local, ó atraer turistas que buscan coñecer as súas construcións do rico período colonial. Ouro Preto ten o máis extenso conxunto preservado de construcións coloniais do século XVIII nas Américas, e foi declarada Patrimonio Cultural da Humanidade pola UNESCO.

Economía[editar | editar a fonte]

Aínda que Ouro Preto depende agora moito da industria do turismo para parte da súa economía, na cidade hai importantes industrias metalúrxicas e mineiras, como Novelis, antigamente Alcan, a máis importante fábrica de aluminio do país, Vale S.A., e outras. As principais actividades económicas son o turismo, as industrias de transformación e as riquezas minerais como xacementos de ferro, bauxita, manganeso, talco e mármore.

Os minerais destacados son: ouro, hematita, dolomita, turmalina, pirita, moscovita, topacio e topacio imperial. O topacio imperial é unha pedra que só se atopa en Ouro Preto.

Os artigos de artesanía en esteatita son un recordo común entre os turistas e pódense atopar en moitas tendas do centro da cidade e en feiras de rúa.[Cómpre referencia] Xoias feitas con pedras preciosas e semipreciosas locais (como a hematita) tamén se poden atopar á venda.[Cómpre referencia]

Atraccións turísticas[editar | editar a fonte]

Vista panorámica

Ouro Preto é un importante destino turístico, polo seu aspecto colonial ben conservado con arquitectura barroca e rúas empedradas.

Igrexas[editar | editar a fonte]

Igrexa de San Francisco de Asís

A cidade contén numerosas igrexas, moitas coñecidas pola súa arte relixiosa e arquitectura barroca. Algunhas das máis coñecidas son:

Museos[editar | editar a fonte]

  • Museu da Inconfidência - No antigo pazo municipal da Praza Tiradentes, traza o movemento independentista Inconfidencia.
  • Museu do Oratório - xunto á igrexa de Nossa Senhora do Carmo, exhibe arte relixiosa.
  • Museo de Ciencia e Tecnoloxía - no edificio da Escola de Minas de Ouro Preto na Praza Tiradentes. O museo destaca pola súa colección de exemplares minerais.
  • Casa Dos Contos - Museo histórico.
  • Capela Padre Fabio de Mello
  • Museu do Aleijadinho - Na praza de Antônio Dias, museo histórico coñecido pola colección de pezas de Aleijadinho.

Minas[editar | editar a fonte]

Unha serie de antigas minas de ouro da cidade ofrecen visitas guiadas aos turistas. Unha das máis coñecidas é a Mina do Chico Rei, preto do santuario de Nosa Señora da Conceição. Outra mina infame é a Mina Passage. A principios do século XIX, Portugal deulle ao Reino Unido o uso exclusivo desta mina durante 100 anos para pagar as débedas soberanas de Portugal. Esta é a mina máis grande do mundo aberta ao público.[5] O concello contén preto do 10% da 31270 ha Serra do Gandarela Parque Nacional, creado en 2014.[6]

Entroido[editar | editar a fonte]

O entroido na rúa de Ouro Preto atrae cada ano a miles de persoas. Os bloques de Entroido son ​​o tipo de desfile máis tradicional, onde as bandas tocan pola cidade, seguidas de rabaños de desfiles disfrazados. O bloque Zé Pereira dos Lacaios, fundado en 1867, é o bloque máis antigo que aínda está activo no Brasil.[7][8] Tamén ocorren desfiles con escola de sambas.

A festa na rúa tamén se celebra en localidades veciñas como Mariana.

Ademais do turismo histórico, o municipio ten locais para o turismo ecolóxico nas paisaxes naturais ó redor da cidade. Posúe tamén unha universidade pública, a Universidade Federal de Ouro Preto (UFOP), con máis de 5 mil estudantes.

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Ouro Preto" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2016-03-10. Consultado o 2016-03-04. 
  2. "Ouro Preto" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2016-03-10. Consultado o 2016-03-04.  Parámetro descoñecido |url-status= ignorado (Axuda)
  3. "ouropreto.com.br :: Dados Gerais". www.ouropreto.com.br. Consultado o 2021-08-11. 
  4. Gomes, Laurentino (2007). "A Colônia". 1808 (en portugués) (2 ed.). São Paulo: Editora Planeta. p. 131. ISBN 9788576653202. 
  5. "Minas da Passagem – Mariana – Minas Gerais – Mina de ouro da Passagem, em Mariana, Minas Gerais" (en portugués). Consultado o 2019-06-14. 
  6. Modelo desbotado. Use un dos modelos de citas no lugar deste marcador.
  7. Dolores Orosco (2008-02-04). "Centenário Zé Pereira dos Lacaios atrai multidão com marchinhas" (en portugués). G1. Consultado o 2021-08-13. 
  8. "Bloco mais antigo do país, Zé Pereira desfila no Carnaval de BH" (en portugués). O Tempo. 2017-02-01. Consultado o 2021-08-14. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]