Turmalina

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Turmalina
Turmalina z.jpg
Turmalina de cor negra con reflexos amarelos
Fórmula química: Diferente segundo a variedade
Clase: Silicatos
Subclase: Ciclosilicatos
Sistema cristalino: Hexagonal
Cor: Diferente segundo a variedade
Brillo: Vítreo
Dureza: 7-7,5
Fractura: Concoidea
Exfoliación: Moi imperfecta
Raia: Branca
Densidade: 3-3,25 g/cm3

A turmalina (da palabra cingalesa turmali, que significa pedra que atrae as cinzas) é un mineral da clase dos silicatos cuxa fórmula química é variable xa que forma unha serie isomorfa de minerais de diversa composición química.

Aspecto[editar | editar a fonte]

A turmalina cristaliza en forma de cristais prismáticos hexagonais ou de crecemento radiado ou acicular. Tamén aparece de forma amorfa e masiva.

Variedades da turmalina segundo a súa composición[editar | editar a fonte]

O grupo da turmalina está formado por unha serie isomorfa de diversos minerais. Son os seguintes:

Variedades da turmalina segundo a súa cor[editar | editar a fonte]

Segundo sexa a súa cor. Podemos diferenciar entre:

  • Acroíta, de cor branca.
  • Indigolita, de cor azul.
  • Rubelita, de cor rosa ou vermella.
  • Verdelita, de cor verde.

Tamén podemos atopar turmalina incolora, amarela, parda e negra.

Lugares onde se topa[editar | editar a fonte]

Pódese atopar en granitos e gneises e, especialmente, nos filóns do tipo pegmatítico. Trátase dun mineral hidrotermal de altas temperaturas, procedente de fluídos profundos que escaparon ó final do proceso de cristalización. Aparece frecuentemente en asociación con cuarzos, feldespatos, micas e berilos.

Usos da turmalina[editar | editar a fonte]

Polas súas propiedades piezoeléctricas a turmalina utilízase para a fabricación de calibradores de presión.

É moi apreciada no coleccionismo e no mundo da xoiería.

Propiedades[editar | editar a fonte]

A turmalina presenta propiedades piroeléctricas e piezoeléctricas. Nos seus extremos acumálanse cargas opostas tanto baixo presión como ó quentala. Estas cargas poden atraer pequenos obxectos.

Outros silicatos[editar | editar a fonte]

Outros silicatos a destacar son o cuarzo, o feldespato, a mica e a olivina.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]