Miguel Vázquez Freire

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca

Miguel Vázquez Freire, nado en Corcubión en 1951, é un escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Filosofía e Letras nas universidades de Santiago de Compostela e Complutense de Madrid, licenciándose na especialidade de Filosofía. Exerce como profesor de Filosofía nun instituto de ensino secundario de Santiago de Compostela.

Foi director da revista Golfiño e codirector da colección Merlín de Edicións Xerais de Galicia. É promotor de Pé de Imaxe e de Nova Escola Galega.

Colabora como crítico e comentarista de literatura infantil en diversas publicacións, como a Revista Galega de Educación, Cuadernos de Pedagogía, CLIJ, El Urogallo e nas páxinas culturais e educativas de La Voz de Galicia e Faro de Vigo.

Actualmente é profesor de filosofía no instituto IES Eduardo Pondal en Santiago de Compostela.

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • Proxecto pomba dourada, 1987, Vía Láctea.
  • As aventuras do Gato Bógar, 1989, Xerais.
  • A malvada María Xosé, 1989, Xerais.
  • A cor do elefante, 1994, Casals.
  • Anxos en tempos de chuvia, 1997, Xerais.
  • O neno que tiña medo dos robots. O robot que tiña medo dos nenos, 1998.
  • A primeira máquina de fotos, 1998.
  • María e maior, 2007, Baía.
  • Contos de Reis e de Nadal, 2007, Xerais.
  • Xurxiño quere ser..., 2010, Baía.
  • O souto escuro e perigoso, 2011, Xerais.
  • Fadita fosca, 2013, Baía.

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Galería de esquecidos de Feliciano Lobelos, 1993, Xerais.

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Nietzsche, 1990, Xerais.
  • Ilustradores galegos para nenos, 1991, Xerais.
  • Marabillas e milagres de Álvaro Cunqueiro, 1991, Xerais.
  • O Curriculum, 1992, Xerais.
  • Iniciación á Estética, 1993, Xerais.
  • Política e Sociedade, 1993, Xerais.
  • Mandar, obedecer, rebelarse, 1996, Xerais.
  • Estética e teatro, 2005, Galaxia.

Traducións[editar | editar a fonte]

  • A luva de tres dedos, de Maurice Tillieux, 1990, Casals.
  • O tío Plácido, de Peyo e Walthéry, 1990, Casals.
  • Os taxis vermellos, de Peyo, 1991, Casals.
  • O discurso do método, de René Descartes, 2000, Xerais.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • O rapaz que non quería ser heroe nin sabía dicir amor, incluído en Os contos da campaña (3), 1992, Xunta de Galicia.
  • A princesiña Socorro, o trobeiro Carolo e o demo dos cornos, en Sempre no Camiño. 1º Concurso de obras teatrais inéditas Camiño de Santiago, con Gloria Sánchez, 1995, Xunta de Galicia.
  • Historias para calquera lugar, 2001, Xerais.

Premios[editar | editar a fonte]

  • Premio Camiño de Santiago de Teatro de monicreques no 1993, pola obra A princesiña Socorro, o trobeiro carolo e o demo dos cornos, escrita en colaboración con Gloria Sánchez.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]