Miguel Fisac

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Igrexa en Punta Umbría, obra de Fisac.

Miguel Fisac Serna, nado en Daimiel (Cidade Real) o 29 de setembro de 1913 e falecido en Madrid o 12 de maio de 2006[1] foi un arquitecto, urbanista e pintor español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo dun farmacéutico, a Guerra Civil Española interrompeu os seus estudos de arquitectura en Madrid. Obtivo o título de arquitecto pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid en 1942 coa obtención do Premio Superior. Descontento coa arquitectura que se estaba a facer, logrou un estilo persoal, no que os seus edificios incorporaban orixinais solucións estruturais de formigón pretensado e as súas características vigas-óso.

Nos seus comenzos, pouco a pouco vaise apartando do racionalismo dos seus mestres, influenciado pola obra do arquitecto norteamericano Frank Lloyd Wright, o neoempirismo do arquitecto Erik Gunnar Asplund e o organicismo nórdico, experimentado na súa viaxe en 1949 a Suecia. Interesoulle tamén a arquitectura popular.

Obras destacadas[editar | editar a fonte]

Edificio IBM en Madrid.
  • Teatro Miguel Fisac de Castilblanco de los Arroyos, Sevilla.
  • Edificio central do CSIC en Madrid.
  • Igrexa do Espírito Santo en Madrid
  • Igrexa en Punta Umbría.
  • Instituto Nacional de Óptica Daza de Valdés en Madrid.
  • Centro de Estudios Hidrográficos en Madrid.
  • Centro de Cálculo da Universidade Complutense de Madrid .
  • Edificio de IBM no Paseo da Castellana de Madrid.
  • Edificio dos Laboratorios Jorba, La Pagoda, en Madrid.

Obra escrita[editar | editar a fonte]

  • La arquitectura popular española y su valor ante la del futuro. Madrid: Ateneo, 1952.
  • La molécula urbana. Una propuesta para la ciudad del futuro Madrid: Ediciones y Publicaciones Españolas, 1969.
  • Reflexiones sobre mi muerte. Madrid: Nueva Utopía, 2000.

Premios[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Necrolóxica en elpais.com, 5-maio-2006 (en castelán).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]