Martiño o Mozo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Martiño o Mozo
Infante de Aragón
III Conde de Luna
Rei de Sicilia
Martin1Sicilsky.jpg

Coroación 13 de abril de 1398
Nacemento 1374, 1375 ou 1376
Perpiñán, Principado de Cataluña
Falecemento 25 de xullo de 1409
Cagliari, Sardeña, Reino de Sicilia
Sepultura Catedral de Cagliari
Cónxuxe/s María de Sicilia
Branca I de Navarra
Descendencia Véxase Descendencia
Casa real Casa de Luna
Casa de Aragón
Proxenitores Martiño I de Aragón
María de Luna

Escudo de Martiño o Mozo
Escudo de armas dos Reis de Sicilia da Casa de Aragón

Martiño I de Sicilia, coñecido como Martiño o Mozo, nado en Perpiñán, no Principado de Cataluña, en 1374, 1375 ou 1376, segundo as fontes, e finado en Cagliari, Reino de Sardeña (da Coroa de Aragón) o 25 de xullo de 1409,[1] foi un Infante de Aragón, o III Conde de Luna e rei de Sicilia entre 1390 e 1409, polo seu matrimonio coa raíña María I de Sicilia.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Martiño foi o primeiro dos catro fillos de Martiño I de Aragón e da súa primeira esposa, María de Luna, filla e herdeira do Conde de Luna. Era, por tanto, neto de Pedro o Cerimonioso e sobriño de Xoán I de Aragón.

En 1390 casou con María de Sicilia, a quen lle retornou o reino de Sicilia, recuperándoo mediante a forza militar contra un grupo de baróns rebeldes.[2] Aproveitando un complicado momento político no que houbo varios actos antixudeus en 1392 que o rei Martiño fixo amortecer apoándose na bula Sicut Judaeis, actualizada polo papa Martiño IV en 1281.[3]

Martiño foi coroado como rei de Sicilia o 13 de abril de 1398 en Palermo.[4]

Reinou conxuntamente coa súa muller até a morte desta en 1402. Despois rexeitou o tratado de 1372 asinado polo rei anterior, Federico III de Sicilia, e gobernou en solitario. Deste primeiro matrimonio naceu un fillo, o infante Pedro de Sicilia (1394-1400).

En 1398 foi declarado sucesor de seu pai poas Cortes, despois de que o soberano aceptara que o príncipe se presentara no momento oportuno a xurar o estatuto de unión dos reinos de Aragón e Valencia e do condado de Barcelona, así como os seus foros.[5]

Martiño O Mozo casou en segundas nupcias con Branca de Navarra, herdeira da familia Evreux e futura raíña de Navarra (Branca I). Deste matrimonio tivo outro fillo, o infante Martiño de Aragón (1403-1407).

Dirixiu as tropas da conquista de Sardeña e, en 1409, venceu definitivamente ás autoridades de Arborea na batalla de Sanluri, xusto antes da súa morte por enfermidade na cidade de Cagliari.

A súa tumba encóntrase na catedral desta cidade.

Como ningún dos fillos nacidos dos seus matrimonios sobreviviuno, o único descendente que deixou foi un fillo ilexítimo, Federico de Luna, que tivo coa súa amante Tarsia Rizzari.[6]

Martiño I de Aragón, coñecido como Martiño o Vello, intentou nomear ao seu neto ilexítimo como sucesor da Coroa de Aragón, pero non obtivo suficiente apoio e, no compromiso de Caspe, a candidatura deste foi definitivamente rexeitada a favor da de Fernando de Antequera.

Descendencia[editar | editar a fonte]

Martiño tivo un herdeiro, morto precozmente, de María de Sicilia, un de Branca e dous fillos de dúas amantes:[7][8]

Antepasados de Martiño o Mozo[editar | editar a fonte]

Mausoleo de Martiño o Mozo, no transepto da Catedral de Cagliari.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Xaime II de Aragón
 
 
 
 
 
 
 
8. Afonso IV de Aragón
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Branca de Anjou
 
 
 
 
 
 
 
4. Pedro IV de Aragón
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Gombald de Entensa
 
 
 
 
 
 
 
9. Teresa de Entensa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Constanza de Attillon
 
 
 
 
 
 
 
2. Martiño I de Aragón
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Federico III de Sicilia
 
 
 
 
 
 
 
10. Pedro II de Sicilia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Leonor de Anjou
 
 
 
 
 
 
 
5. Eleonor de Sicilia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Otón III de Carintia
 
 
 
 
 
 
 
11. Isabel de Carintia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Eufemia de Legnica
 
 
 
 
 
 
 
1. Martiño o Mozo
(Martiño I de Sicilia)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
6. Lope de Luna, conde de Luna
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. María de Luna
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
7. Brianda de Got (ou de Agasunt)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Predecesor:
María I de Sicilia
Rei de Sicilia
Con María I até 1402

1390-1409
Aragon-Sicily Arms.svg
Sucesor:
Martiño I de Aragón
(Martiño II o Vello)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Calendario xuliano.
  2. Nef 2013, p. 342.
  3. Simonsohn 2011, p. 102.
  4. Francesco Aprile (1725): Della cronologia universale della Sicilia, p. 207.
  5. Aldama, Dionisio de, e García González, Manuel (1862): Historia general de España desde los tiempos primitivos hasta fines del año 1860. Volume 5. Madrid, pp. 70-71.
  6. 6,0 6,1 Tarsia Rizzari en geni.com (en castelán).
  7. Reis de Aragón en Medieval Lands (en inglés).
  8. Casa de Barcelona. Xenealoxía (en inglés).
  9. Agathe de Pesce en geneanet.org (en francés).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]