Principado de Cataluña

Principado de Cataluña
	Bandeira Brasón
Localización
	41°22′58″N 2°10′36″L / 41.3828, 2.1767
Capital	Barcelona
Poboación
Lingua usada	lingua catalá ; lingua latina ; lingua occitana
Xeografía
Parte de	Coroa de Aragón (1173–1714); Monarquía Hispánica (1516–1714); Reino de Francia (1641–1652)
Datos históricos
Precedido por	Condado de Barcelona, County of Roussillon (en) , Condado de Urgell, Condado de Empúries e County of Pallars Sobirà (en)
Creación	1173
Disolución	18 de setembro de 1714
Sucedido por	Capitanía Xeral de Cataluña, Rossilhão (pt) e Andorra
1173	Evento clave
1173	La Pau i Treva de Déu (pt)
1218	Cortes Catalás
1359	Deputación do Xeral
1462	guerra civil catalá
1659	Tratado dos Pireneos
1713	Guerra dos Cataláns
Santo padrón	Xurxo de Capadocia
Organización política
Forma de goberno	monarquía ; pactism (en)
• Príncipe	conde de Barcelona
Órgano lexislativo	Cortes Catalás ,
Moeda	Croat (en)

O Principado de Cataluña, e por antonomasia El Principat, foi un estado situado no suroeste de Europa e o nome histórico e tradicional de Cataluña. É un termo xurídico (en latín principatus) que aparece no século XIV para indicar o territorio baixo xurisdición das Cortes Catalás, o soberano do cal era o rei do Casal de Barcelona, sen ser formalmente un Reino. Tampouco era un condado, xa que o condado de Barcelona non comprendía a totalidade de Cataluña.

Historia

Normalmente utilizouse o título nobiliario de Príncipe polo herdeiro da Coroa. No caso da Coroa de Aragón o herdeiro portaba o título de Duque de Xirona, cambiado máis tarde a Príncipe de Xirona. Non se debe confundir, polo tanto, o Principado de Cataluña cun título nobiliario.

A primeira referencia atopouse nas Cortes de Perpiñán, no 1350, presididas polo rei Pedro o Cerimonioso. Semellante, aínda que xa era un termo utilizado informalmente. Ramon Muntaner escribiu na súa Crónica a despedida de Xaime o Xusto ó seu fillo que partia á conquista de Sardeña:

Fillo, deixovos eu a nosa bandeira antiga do Principado de Cataluña, a cal ten un singular privilexio: que endexamais un campo onde a nosa bandeira estivo foi vencido nin desbaratado

Un eufemismo usado previamente nas Cortes de Barcleona do 1283 é o de Universidade de Cataluña para referirse ó conxunto de habitantes do territorio. O termo vai ser institucionalizado no goberno de Eivissa como sinónimo de Generalitat.

O nome de Principado vaise seguir usando nos Decretos da Nova Planta da administración borbónica e foi plenamente vixente ata o século XIX. Os movementos republicanos preferiron abandonar o nome de Principado, mais, en cambio, os movementos pancatalanistas preferiron mantelo para referirse á Cataluña estrita, diferenciada da Cataluña Grande ou Países Cataláns. Hoxe, o termo Principado non se atopa recollido no Estatuto de Autonomía de Cataluña, mais continúa a vixente coma denominación tradicional.

Véxase tamén

Outros artigos