Manuel Rico Prieto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Manuel Rico Prieto
Nacemento12 de xaneiro de 1889
 Mondoñedo
Falecemento18 de outubro de 1964
 Mondoñedo
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpresbítero e escritor
editar datos en Wikidata ]

Manuel Rico Prieto, nado en Mondoñedo[1] o 12 de xaneiro de 1889 e finado na mesma vila o 18 de outubro de 1964, foi un relixioso e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A súa familia materna era caseira na propiedade anexa ao mosteiro dos Picos logo de ser desamortizado en 1835. Estudou no seminario de Mondoñedo, e en febreiro de 1913 recibiu as ordes menores e foi nomeado subdiácono[2]. En marzo dese ano foi nomeado diácono, e o 20 de decembro de 1913 foi ordenado sacerdote polo bispo Juan José Solís Fernández. En 1925 era capelán da SIC de Mondoñedo, e en 1933 Secretario da Xunta de Irmáns da VOT da mesma vila. En 1937 o capelán provincial de Falange Española de las JONS nomeou capelán comarcal de Mondoñedo a Antonio Doural Núñez, párroco de Sasdónigas, e á súa vez este nomeou delegado o sacerdote Manuel Rico Prieto.[3] Faleceu no seu domicilio da rúa Guevara, por entón chamada rúa Marqués de Rodil.

Desde novo publicou textos de tema histórico, cultural, relixioso e político na prensa, en publicacións como El Ideal Gallego, El Heraldo Gallego, Las Riberas del Eo ("Mindonienses ilustres", 2 de outubro de 1954), Vida Gallega, Vallibria, La Noche, La Juventud, El Correo Gallego San Pedro de Mezonzo, ou El Eco de Galicia. Empregou os pseudónimos de “Diminuto” e “Así eu medre”, debido a que era baixo. Nos seus textos, a maior parte en lingua castelá, predomina o ton doutrinal e a defensa de valores políticos e relixiosos conservadores. Non obstante, o bispo Mariano Vega Mestre reprendeuno polo estilo dos seus artigos. Algunhas das súas obras de teatro foron estreadas en Santander, Valencia, Porto, San Sadurniño, O Valadouro ou Vilanova de Lourenzá, e outra foi interpretada en Sigüenza ao aire libre.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Vibraciones (prosa, 1936)
  • Balsaminas (miscelánea, 1953)[4]
  • O Paragüero (teatro)
  • Qué Será (teatro)
  • Fantasmón (teatro)
  • Contra la envidia caridad (teatro)
  • Esther (teatro)
  • Paso a Falange (teatro)
  • Yo quiero ser estrella (teatro)
  • Gonzalo el poeta (teatro)
  • El relevo de la guardia (teatro)
  • Caridad la cubana (teatro)
  • Piénsalo bien (teatro)
  • La pecadora Magdalón (teatro, 1953)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. García Doural, A. (20 de outubro de 2018). "D. Manuel Rico Prieto". Miscelánea Mindoniense. 
  2. Boletín Eclesiástico del Obispado de Mondoñedo, nº5, 20 de febreiro de 1913, páx. 16.
  3. El Progreso, 7 de marzo de 1937, páx. 4.
  4. Reigosa Carreiras, A. (30 de xuño de 2015). "Balsaminas". 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]