Luís VI de Francia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Luís VI de Francia
Louis VI le Gros.jpg
Nacemento1 de decembro de 1081
Lugar de nacementoParís
Falecemento1 de agosto de 1137
Lugar de falecementoChâteau de la Douye
SoterradoBasílica de Saint-Denis
NacionalidadeFrancia
Relixióncristianismo
Ocupaciónmonarca
PaiFilipe I de Francia
NaiBerta de Holanda
CónxuxeLucienne de Rochefort e Adela de Saboia
FillosLuís VII de Francia, Filipe de Francia, Enrique de Francia, Arcebispo de Reims, Roberto I de Dreux, Constanza de Francia, condesa de Tolosa, Filipe de Francia, Arquidiácono de París, Pedro I de Courtenay e Isabelle de France
IrmánsConstança de França e Cecília de França
editar datos en Wikidata ]

Luís VI de Francia, o Gordo ou o Batallador[1], nado en París o 1 de decembro de 1081 e finado en Bethisy (Picardía) en 1137, foi rei de Francia entre 1108 e 1137.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orixes familiares[editar | editar a fonte]

Nado en París no seo da dinastía Capeto, foi o segundo fillo, o primeiro varón, do rei Filipe I de Francia e a súa primeira esposa, Berta de Holanda.[2] Era neto por liña paterna de Henrique I de Francia e Ana de Kiev, e por liña materna de Florián I de Holanda e Xertruda de Saxonia.

Matrimonios e descendentes[editar | editar a fonte]

Casou no 1104 con Lucía de Rochefort, filla de Guido II de Rochefort e Isabel de Crecy. Desta unión naceu unha filla, a princesa Isabel de Francia (1105 - 1175), casada en 1119 co seu primo Guillerme de Vermandois.

En 1107, Luís VI de Francia conseguiu divorciarse da súa muller para casar de novo. Casou, en segundas nupcias, o 4 de maio de 1115 en París con Adelaida de Savoia, filla do conde Humberto II de Savoia e Xisela de Borgoña. Desta unión naceron:

Ascenso á coroa[editar | editar a fonte]

Foi nomeado herdeiro e coroado rei en 1101, como mandaba a tradición capeta en vida aínda do monarca. Á morte do seu pai en 1108 sucedeuno na coroa francesa a pesar da oposición da segunda esposa do rei francés, Bertrada de Montfort. Esta tentou matalo en varias ocasións para que o fillo que tivera co rei puidese sucedelo.

Luís VI de Francia estivo a piques de caer en mans inglesas durante a batalla de Bremule en 1119, en Normandía, contra o exército de Henrique I. Un soldado normando conseguiu coller as rendas do seu cabalo e, eufórico, clamou: "Capturei o rei!". Non obstante, o monarca galo, enfadado, bateu no seu captor e, mentres fuxía, dixo: "Nunca se pode capturar un rei, nin sequera no xadrez!" [3].

Foi un rei enérxico, que tivo como colaborador o abade Suger de Saint-Denis. Pasou a maior parte do seu reinado pacificando a rexión da Illa de Francia e combatendo incursións dos señores feudais. Foi un administrador capaz e consolidou o patrimonio, outorgando privilexios ás cidades e creou comunidades rurais, ás que atraeu os agricultores mediante a concesión de franquías.

Luís VI o Gras morreu o 1 de agosto de 1137 no castelo de Béthisy, preto de Amiens, sendo enterrado na catedral de Saint-Denis.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Académie des inscriptions et belles-lettres Histoire littéraire de la France 1841 pàgina 656
  2. Philippe Delorme. Aliénor d'Aquitaine : épouse de Louis VII, mère de Richard Coeur de Lion (en francès). 
  3. Isabel Margarit. Historia y Vida - 495 - Tesoros del Nil (en castellà). Prisma Publicaciones. ISSN 0018-2354.