Saltar ao contido

Liga de Campións da UEFA 2009-10

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:Competición deportivaLiga de Campións da UEFA 2009-10
Imaxe
Nome na lingua orixinal(en) 2009–10 UEFA Champions League Editar o valor en Wikidata
TipoLiga de Campións da UEFA Editar o valor en Wikidata
Deportefútbol Editar o valor en Wikidata
OrganizadorUEFA Editar o valor en Wikidata
Número de participantes76 Editar o valor en Wikidata
Localización  e  Datas
Períodotempada 2009-2010 Editar o valor en Wikidata
Intervalo de tempo30 de xuño de 2009 – 22 de maio de 2010 Editar o valor en Wikidata
Número de edición55 Editar o valor en Wikidata
Competición
Primeiro postoInter de Milán (3º) Editar o valor en Wikidata
Datos estatísticos
Partidos125 Editar o valor en Wikidata
Goles318 Editar o valor en Wikidata
GolLeo MessiFC Barcelona (8) Editar o valor en Wikidata
Número de espectadores5.193.947 Editar o valor en Wikidata
Outro
Páxina web oficialuefa.com… Editar o valor en Wikidata

A final da Liga de Campións 2009-10 tivo lugar no Estadio Santiago Bernabéu, en Madrid, o 22 de maio do 2010.

A tempada 2009-10 da Liga de Campións foi a 55ª edición da máxima competición continental de fútbol en Europa, a Liga de Campións, organizada pola UEFA.

Nesta edición o Inter de Milán se proclamou Campión de Europa por 3ª vez na súa historia.

Primeira Fase

[editar | editar a fonte]
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
Francia GIRONDINS BURDEOS 16651092+7
Alemaña BAYERN MÚNIC 10631295+4
Italia Juventus FC 8622247−3
Maccabi Haifa 0600608−8
  GIR BAY JUV MAC
Girondins Bordeos 2–1 2–0 1–0
Bayern Múnic 0–2 0–0 1–0
Juventus FC 1–1 1–4 1–0
Maccabi Haifa 0–1 0–3 0–1
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
Inglaterra MANCHESTER UNITED 136411106+4
CSKA MOSCOVA 1063121010+0
Alemaña VfL Wolfsburg 7621398+1
Besiktas JK 4611438−5
  M.U CSK WOL BES
Manchester United 3–3 2–1 0–1
CSKA Moscova 0–1 2–1 2–1
VfL Wolfsburg 1–3 3–1 0–0
Besiktas JK 0–1 1–2 0–3
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
España REAL MADRID 136411157+8
Italia AC MILAN 9623187+1
Francia Olympique Marsella 762131010+0
Suíza FC Zúric 46114514−9
  R.M MIL O.M ZUR
Real Madrid 2–3 3–0 1–0
AC Milan 1–1 1–1 0–1
Olympique Marsella 1–3 1–2 6–1
FC Zúric 2–5 1–1 0–1
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
Inglaterra CHELSEA FC 146420114+7
Portugal FC PORTO 12640283+5
España Atlético de Madrid 36033312−9
Chipre Apoel Nicosia 3603347−3
  CHE POR ATL APO
Chelsea FC 1–0 4–0 2–2
FC Porto 0–1 2–0 2–1
Atlético de Madrid 2–2 0–3 0–0
Apoel Nicosia 0–1 0–1 1–1
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
Italia AFC FIORENTINA 156501147+7
Francia OLYMPIQUE LYON 136411123+9
Inglaterra Liverpool FC 7621357−2
Hungría Debrecen SVC 06006519−14
  FIO O.L LIV DEB
AFC Fiorentina 1–0 2–0 5–2
Olympique Lyon 1–0 1–1 4–0
Liverpool FC 1–2 1–2 1–0
Debrecen VSC 3–4 0–4 0–1
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
España FC BARCELONA 11632173+4
Italia INTER MILAN 9623176+1
FC Rubín Kazán 6613247−3
Ucraína FK Dynamo Kyiv 5612379−2
  BAR INT RUB DIN
FC Barcelona 2–0 1–2 2–0
Inter Milán 0–0 2–0 2–2
Rubín Kazán 0–0 1–1 0–0
FK Dynamo Kyiv 1–2 1–2 3–1
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
España SEVILLA FC 136411114+7
Alemaña VFB STUTTGART 9623197+2
Romanía FC Unirea Urziceni 8622288+0
Escocia Rangers FC 26024413−9
  SEV STU UNI RAN
Sevilla FC 1–1 2–0 1–0
VfB Stuttgart 1–3 3–1 1–1
FC Unirea Urziceni 1–0 1–1 1–1
Rangers FC 1–4 0–2 1–4
Equipos Puntos Xog. Gañ. Emp. Per. GF GC Dif.
Inglaterra ARSENAL FC 136411125+7
Grecia OLYMPIAKOS SFP 10631245-1
Bélxica Standard de Liège 5612377+0
Países Baixos AZ Alkmaar 46042410−6
  ARS OLY STA AZ.
Arsenal FC 2–0 2–0 4–1
Olympiakos SFP 1–0 2–1 1–0
Standard Liège 2–3 2–0 1–1
AZ Alkmaar 1–1 0–0 1–1

Segunda Fase

[editar | editar a fonte]

Na fase de Play Offs, os equipos xogan entre si dous partidos a ida e volta, menos na final que é a un partido en campo neutral.

Oitavos de final Cuartos de final Semifinais Final
 16/17/23/24 de febreiro -
9/10/16/17 de marzo
 30/31 de marzo-6/7 de abril  20/21 de abril-27/28 de abril  22 de maio (Madrid)
                                     
           
 Alemaña Bayern Múnic  2  2
 Italia AFC Fiorentina  1  3  
 Alemaña Bayern Múnic  2  2
   Inglaterra Manchester U.  1  3  
 Italia AC Milan  2  0
 Inglaterra Manchester U.  3  4  
 Alemaña Bayern Múnic  1  3
   Francia Olympique Lyon  0  0  
 Francia Olympique Lyon  1  1
 España Real Madrid CF  0  1  
 Francia Olympique Lyon  3  0
   Francia Girondins Bordeos  1  1  
 Grecia Olympiakos SFP  0  1
 Francia Girondins Burdeos  1  2  
 Alemaña Bayern Múnic  0  
   Italia INTER DE MILÁN  2  
 Italia FC Inter de Milán  2  1
 Inglaterra Chelsea FC  1  0  
 Italia Inter de Milán  1  1
    CSKA Moscova  0  0  
  CSKA Moscova  1  2
 España Sevilla FC  1  1  
 Italia Inter de Milán  3  0
   España FC Barcelona  1  1  
 Portugal FC Porto  2  0
 Inglaterra Arsenal FC  1  5  
 Inglaterra Arsenal FC  2  1
   España FC Barcelona  2  4  
 Alemaña VfB Stuttgart  1  0
 España FC Barcelona  1  4  
Final
CompeticiónLiga de Campións da UEFA
Tempada2009-10
EstadioSantiago Bernabéu (Madrid)
Capacidade80.100
CampiónInter de Milán
FinalistaBayern Múnic
Resultado2 - 0
Campión


Finalista


A final se disputou no Estadio Santiago Bernabéu de Madrid o día 22 de maio de 2010. Se enfrontaban o Bayern Múnic e o Inter de Milán nunha final inédita. Os alemáns tiñan o obxectivo de acadar o seu 5º título, e os italianos o 3º. A última presenza do Bayern nunha final fora en 2001, ano no que venceu fronte ó Valencia CF a 4ª Copa de Europa da súa historia, tralas vitorias de 1974, 1975 e 1976. No caso do Inter, campión nos anos 1964 e 1965, non chegaba a unha final dende 1972.

Os dous equipos chegaban á final dirixidos por adestradores cunha Copa de Europa xa no seu palmarés. Louis van Gaal, adestrador do Bayern, xa fora campión en 1995 cando dirixía ó Ajax de Amsterdam. Pola outra banda, José Mourinho, adestrador do Inter, tamén tiña no seu palmarés unha Copa de Europa, a gañada en 2004 co FC Porto.

O camiño de ámbolos dous equipos ata chegar á final foi duro. O Bayern tivo que eliminar a Fiorentina en oitavos de final, ó Manchester United (campión en 2008) en cuartos de final, e ó O. Lyon nas semifinais. O Inter se enfrontou ó Chelsea FC en oitavos, ó CSKA Moscova en cuartos, e ó FC Barcelona (campión en 2009) nas semifinais.

O inglés Howard Webb foi elixido para arbitrar a final. O encontro foi dominado polo Bayern, que tivo a posesión do balón un 66'55% do tempo, por un 33'45% para o Inter. Os italianos empregaron a estratéxia de agardar na súa área defendendo para saír ó ataque con velocidade cando recuperaban o balón. O resultado foi que o Bayern disparou 23 veces, 4 delas entre os tres paus. O Inter só disparou 11 veces, 4 entre os tres paus. O Bayern tirou 6 saques de curruncho, por 2 do Inter.[1]

A pesar de tódolos marcadores positivos para o Bayern no encontro, foi o Inter o que se adiantou no minuto 35, cando o dianteiro arxentino Diego Milito (designado mellor xogador da final) marcou na súa primeira oportunidade. No minuto 70 Milito volveu a marcar, nunha contra.

No Bayern destacou o xogo do holandés Arjen Robben, que tentou 8 disparos á portería de Julio Cesar. No Inter destacou Wesley Sneijder, que tirou 6 veces a porta.

Ó remate do encontro Franz Beckenbauer, presidente de honra do Bayern, comentou que a ausencia do atacante francés Franck Ribéry fora determinante. Na rolda de prensa posterior ó encontro, José Mourinho anunciou que deixaba o Inter de Milán para asinar co Real Madrid CF.

Esta vitoria supuxo o 3º título de campión de Europa para o Inter de Milán, un título que non tiña dende había 45 anos.

Táboa de goleadores

[editar | editar a fonte]

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]