Juscelino Kubitschek

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Juscelino Kubitschek
Juscelino.jpg
Juscelino Kubitschek de Oliveira
Presidente de Brasil
Período 31 de xaneiro de 1956 - 31 de xaneiro de 1961
Antecesor Nereu Ramos
Sucesor Jânio Quadros
Datos persoais
Nacemento 12 de setembro de 1902
Lugar Diamantina
Falecemento 22 de agosto de 1976
Lugar Resende
Organización PSD
Cónxuxe Sara Kubitschek
Profesión médico e político

Juscelino Kubitschek de Oliveira, nado en Diamantina o 12 de setembro de 1902 e morto en Resende o 22 de agosto de 1976, foi presidente do Brasil de 1956 ata 1961. O seu goberno estivo marcado pola inauguración de Brasilia, a actual capital do Brasil, o 21 de abril de 1960.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo do vendedor João César de Oliveira e da profesora de orixe checa Julia Kubitschek, formouse en medicina en 1927, fixo cursos complementarios en París e Berlín. Comezou a traballar como médico na policía de seu estado, onde coñeceu o futuro gobernador Benedito Valadares, que o iniciou na política en 1934 como xefe do seu gabinete. Despois foi deputado federal e alcalde (en portugués: prefeito) de Belo Horizonte. En 1950 co país redemocratizado, foi elixido gobernador de Minas Xerais. Finalmente, en 1956, foi elixido presidente do Brasil, tendo como vicepresidente a João Goulart.

O goberno como presidente[editar | editar a fonte]

Antes de comezar o goberno, ocorreu unha tentativa de rebelión militar en Jacareacanga, cidade do estado do Pará, que non tivo éxito. Juscelino controlou a rebelión, prendeu os seus líderes e despois os amnistiou, nunha tentativa de conciliación.

As tentativas de conciliación foron unha característica do seu goberno: evitar que se radicalizasen os descontentos e rebelións. Non legalizou o Partido Comunista (que estaba na clandestinidade dende 1948) pero tampouco perseguiu os seus líderes. Para conter os descontentos da Mariña e da Forza Aérea, que reclamaban melloras nos seus equipamentos, adquiriu o primeiro navío portaavións brasileiro, o Minas Gerais. Non se enfrontou as oligarquías rurais brasileiras, pero como resposta ós reclamos da reforma agraria no Nordeste brasileiro, creou a Superintendencia do Desenvolvimento do Nordeste (SUDENE). Finalmente, para crear empregos no Brasil, incentivou a instalación de fábricas de automóbiles, como a SIMCA, a Volkswagen, a DKW, a Ford e outras.

A política de implantación de industrias e crecemento económico foi sintetizada nunha frase: facer 50 anos de desenvolvemento en 5 anos de goberno, ou 50 anos en 5. A construción de Brasilia formou parte do proceso de interiorizar o desenvolvemento: abríronse estradas, como a Belém-Brasilia, para ligar puntos do Brasil á nova capital, creando novas zonas de poboación, plantacións e comercio de produtos.

No fin do seu goberno, a alta inflación foi un dos motivos da elección do seu opositor, Janio Quadros.

Despois da presidencia[editar | editar a fonte]

Juscelino foi elixido senador polo estado de Goiás en 1962 e tiña o desexo de disputar novamente a presidencia. Pero co golpe militar de 1964 os seus dereitos políticos foron tirados polos militares, e Juscelino decidiu se exilar voluntariamente. Tentou articular no exterior a chamada fronte ampla de oposición ó golpe militar, pero non tivo éxito. En 1976 volveu ó Brasil, pero faleceu nun accidente de automóbil na Estrada Presidente Dutra (BR-116) próxima á cidade de Resende, no estado de Rio de Janeiro. Dos gobernantes do Brasil entre 1945 e 1964, apenas Juscelino e Eurico Gaspar Dutra lograron terminar os entón 5 anos de mandato presidencial. Juscelino é lembrado como un dos gobernantes máis democráticos da historia brasileira.

Presidente de Brasil

Segue a:
Nereu Ramos
Juscelino Kubitschek
Precede a:
Jânio Quadros
PSD

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]