Jules Barbey d'Aurevilly
Aparencia
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | (fr) Jules Amédée Barbey 2 de novembro de 1808 Saint-Sauveur-le-Vicomte |
| Morte | 23 de abril de 1889 París |
| Lugar de sepultura | Castelo de Saint-Sauveur-le-Vicomte (pt) |
| Relixión | Igrexa católica |
| Educación | Collège Stanislas (París) Universidade de Caen |
| Actividade | |
| Ocupación | xornalista, crítico literario, escritor, poeta, ensaísta, novelista, historiador |
| Movemento | Realismo literario, Q3441127 |
| Influencias | |
| Obra | |
Obras destacables
| |
| Familia | |
| Pai | Théophile Barbey d'Aurevilly |
| Irmáns | Léon Barbey d'Aurevilly |
| Parentes | Edelestand du Méril, curmán entregue |
| Descrito pola fonte | Le Dictionnaire du conservatisme (en) Grande Enciclopedia Soviética (1926 - 1947) Library of the World's Best Literature |


Jules Amédée Barbey d'Aurevilly, nado en Saint-Sauveur-le-Vicomte o 2 de novembro de 1808 e finado en París o 23 de abril de 1889, foi un escritor francés.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Fillo dunha familia monárquica normanda. Estuda en París e dereito en Caen. En 1833 volta a París e vive como un dandi, escribe relatos e colabora como crítico literario no xornal Constitucionnel en 1845. Defende a Balzac e Baudelaire en 1857 pero ataca Os miserables de Victor Hugo en 1862. En 1871 ingresa na Garda Nacional. A súa obra máis coñecida é Les diaboliques (1874), unha colección de seis relatos, historias de paixóns e crimes, no que as mulleres xogan un papel central.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Catherine Boschian-Campaner, Barbey d'Aurevilly, París, Seguier, 1989, ISBN 978-2-8773-6027-2.
- Barbey d'Aurevilly ou le triomphe de l'écriture, Jean-Pierre Thiollet, H & D Editions, 2006 ISBN 2-914-266-06-5
Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |