Josèphe Jacquiot

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Josèphe Jacquiot
Datos persoais
Nacemento24 de abril de 1910
LugarBlason de la ville de Loches.svg Loches.
Flag of Centre-Val de Loire.svg Centro-Val de Loira.
Flag of France.svg Francia
Falecemento2 de agosto de 1995 (85 anos)
LugarBlason ville fr Villeneuve-Saint-Georges (Val-de-Marne).svg Villeneuve-Saint-Georges.
Proposed flag of Île-de-France.svg Illa de Francia.
Flag of France.svg Francia
NacionalidadeFrancesa.
Actividade
CampoNumismática (medallística).
Alma máterEscola do Luvre.
Contribucións e premios
Coñecida por- Estudos de medallas e fichas comeciais da Idade Moderna.
- Conservadora do Gabinete de Medallas da Biblioteca Nacional de Francia
editar datos en Wikidata ]

Josèphe Jacquiot, nada o 24 de abril de 1910 en Loches (na rexión, Centro-Val de Loira) e finada o 2 de agosto de 1995 en Villeneuve-Saint-Georges (na Illa de Francia), foi unha numismática e política francesa, membro da Resistencia durante a II guerra mundial.[1][2][3][4]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Josèphe era filla de Charles Jacquiot (1879-1938), profesor da Escola de Maxisterio de Loches e posteriormente na de Versalles. Graduouse en estudos superiores de Historia, Arqueoloxía, Xeografía e Historia da Arte, e foi tamén alumna da Escola do Louvre.[3] Logo do falecemento do seu pai en 1938, a familia instalouse na vila de Montgeron, ao sueste de París.[1][4]

Dedicouse particularmente ao estudo da numismática, materia da que foi profesora na Escola Práctica de Ciencias Económicas e Sociais, na Escola do Louvre e na Monnaie de Paris. A numismática (particularmente o relativo ás medallas e ás fichas comerciais) converteuse no centro de interese de toda a súa carreira profesional, ata se converter nunha autoridade nesta materia, o que a levou, en 1959, a ocupar o posto de conservadora do Gabinete de Moedas e Medallas da Biblioteca Nacional de Francia, en París.[1][2]

Durante a ocupación de Francia por Alemaña na II guerra mundial, Josèphe uniuse á Resistencia, da que foi unha das figuras locais.[1]

Despois da guerra foi elixida alcaldesa de Montgeron en maio 1945, encabezando unha candidatura centrista, o que a converteu nunha pioneira na ocupación dun cargo político por elección en Francia. Á súa xestión débeselle a creación do instituto de ensino secundario de Montgeron en 1946, o primeiro de carácter mixto e o primeiro dos suburbios de París, así como un centro de protección da maternidade e unha biblioteca municipal.[3][4] Logo das eleccións municipais de outubro de 1947, a súa lista non puido pasar do terceiro posto, o que lle supuxo ter que deixar a alcaldía da vila.[1]

Josèphe Jacquiot creou tamén a Sociedade de Historia de Montgeron, da que foi a súa primeira presidenta.[1]

Publicacións[editar | editar a fonte]

Monografías[editar | editar a fonte]

  • (1951): Histoire de Paris d'après les médailles de la renaisance au XXe siècle (con Jean Babelon). París. Imprimerie nationale.
  • (1965): Ce que l'Académie roayle des Inscriptions et Médailles a fait pour la Ville de Lyon. París. Bibliothèque nationale.
  • (1968): Médailles et jetons de Louis XIV d'aprè le manuscrit de Londres. 4 volumes. París. Imprimerie nationale.[5]
  • (1970): La Médaille au temps de Louis XIV (catálogo de exposición). París. Hôtel de la Monaie.
  • (1979): L'Invisible dans la médaille (catálogo de exposición). París. Musée monétaire.

Escolma de artigos[editar | editar a fonte]

Museo Josèphe Jacquiot[editar | editar a fonte]

En 1993 fundou o Museo Municipal de Montgeron, que enriqueceu cunha importante doazón persoal e que na súa hora leva o seu nome. O museo xira arredor de catro temáticas principais: a numismática, a exiptoloxía, o Extremo Oriente (salientan as estampas xaponesas dos mellores artistas do período Edo) e a historia local.[1][2][6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 "Biographie de Josèphe Jacquiot". Musée Josèphe Jacquiot.
  2. 2,0 2,1 2,2 Himelfarb, H. (1996). "Josèphe Jacquiot". En Cahiers Saint-Simon. 24. Páxinas 134-135.
  3. 3,0 3,1 3,2 Dehaye, P. (1993): "Eloge à Josèphe Jacquiot". Musée Josèphe Jacquiot.
  4. 4,0 4,1 4,2 Chevallier, C. (2018). "Josèphe Jacquiot, première femme maire de Montgeron". En Le Parisien. 19 de abril.
  5. Ver comentario do libro por Marcel Bataillon (en Journal des Savants. 1972. nº 2. Páxinas 142-1952).
  6. "Musée municipal Josèphe Jacquiot". Ville de Montgeron.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]