Impresión

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Proceso de impresión dunha publicación.

A impresión é un proceso para a produción de textos e imaxes, polo xeral con tinta sobre papel usando unha prensa. A miúdo realízase como un proceso industrial a grande escala, e é unha parte esencial da edición de libros.

A partir da impresión poden publicarse fotografías, xornais, revistas, libros, cartas, ou documentos, entre outros. Para executar unha impresión é necesario o uso dunha impresora, aparello electrónico que traslada o aspecto visual a unha superficie física a través de variados recursos como láser ou tinta.

Sistemas de impresión[editar | editar a fonte]

Cuarto de motaxe de páxinas arredor de 1920

Os sistemas de impresión son moi variados, así como os seus resultados. Pódense distinguir grandes grupos con necesidades, procesos e resultados moi diferentes: os artísticos e artesanais, os dixitais e os industriais.

Artísticos[editar | editar a fonte]

Os métodos de impresión artísticos son aqueles nos que se grava manualmente unha imaxe sobre unha superficie ríxida que despois acollerá tinta e será transferida por presión a outra superficie como papel ou tea, permitindo así facer de xeito mecánico múltiples copias da mesma. Exemplos son a xilografía,[1] o linogravado, o gravado con buril, o gravado con punta seca, a augaforte, o verniz brando, a mezzotinta, a litografía e a serigrafía.

Dixitais[editar | editar a fonte]

A impresión dixital é toda aquela en que se imprime directamente en papel dende un ficheiro informático. É o sistema máis habitual en pequenas tiraxes.

Algúns dos sistemas habituais son:

  • Inxección de tinta: habitual en impresión doméstica e de pequena tiraxe polo seu baixo custo.
  • Impresora láser: común en documentos de oficina, a impresión por láser permite máis velocidade que a de inxección.

Industrias[editar | editar a fonte]

  • Tipografía ou impresión tipográfica: é o sistema da imprenta tradicional de tipos móbiles inventado por Johannes Gutenberg. Foi o sistema habitual para imprimir libros e outros textos dende o século XV ata ben entrado o século XX.
  • Litografía: moi popular no século XIX para crear e reproducir imaxes como carteis. Empregaba orixinalmente unha pedra puída sobre a que se debuxa a imaxe cunha materia graxa.
  • Offset: semellante ao proceso litográfico, empregando placas de metal (habitualmente en forma de roda) e engadindo unha placa intermedia ao proceso que mellora o resultado.
  • Serigrafía: utiliza unha malla tensada nun marco e emprégase para imprimir sobre diversos materiales, dende camisetas até baldosas.
  • Tampografía: emprega unha placa metálica ou plástica, revestida dunha emulsión fotosensible. É coñecida pola súa capacidade para imprimir superficies tridimensionais complexas. Utilízase para a marcaxe de pezas industriais e a publicidade.
  • Flexografía: utiliza unha placa con relevo para imprimir, admite diversos tipos de tinta e úsase para embalaxes de cartón corrugado, bolsas de plástico e de papel, etiquetas autoadhesivas ou envoltorios alimentarios.
  • Ocogravado: usado principalmente para revistas e embalaxes.

Impresión en 3D[editar | editar a fonte]

A impresión en 3D é unha forma de fabricación tecnolóxica na que os obxectos físicos se crean a partir de modelos dixitais tridimensionais empregando impresoras 3D.

Historia[editar | editar a fonte]

Xilografía de Hiroshige.
Xilografía de Jost Amman que amosa un gravador.

A impresión foi documentada por primeira vez na China na Dinastía Tang como un método para imprimir estampados na ropa; os exemplos máis antigos que sobreviven na China datan de antes do ano 220,[2] e de Exipto nos séculos VI e VII.[3]

Na dinastía Tang, un escritor chinés chamado Fenzhi mencionou por primeira vez no seu libro Yuan xian san ji que a impresión xilográfica se empregaba para imprimir escrituras budistas durante os anos de Zhenguan (627-649 d. C.). A obra impresa chinesa máis antiga da que se ten constancia é unha impresión xilográfica de escrituras budistas do período Wu Zetian (684-705), descuberto en Tubofan (provincia de Xinjiang) en 1906. Foi roubado polos invasores xaponeses e atópase en posesión do Museo da Caligrafía en Tokyo. O libro impreso máis antigo documentado que aínda se conserva, unha copia dun texto budista, o Sutra do diamante, está datado en 848, mais escavacións nun pagode coreano puido desenterrar outro texto máis antigo datado en 750-751.[4][5] Na historiografía moderna chinesa, a impresión está considerada como unha das catro grandes invencións da China antiga.

Un monumento conmemorativo ao trono de 1023, dinastía Song do norte da China, documentaba que o goberno central nese tiempo empregaba follas de bronce para imprimir o papel moeda e tamén bloques de bronce para imprimir os números e os caracteres na moeda. Na dinastía Jin, a xente empregou a mesma técnica pero máis desenvolvida para imprimir papel moeda e documentos oficiais formais. O exemplo típico deste tipo de impresión tipográfica con bloques de bronce é un cheque impreso da dinastía Jin do ano 1216.

Impresión en occidente[editar | editar a fonte]

A imprenta de tipos móbiles, predecesora dos actuais sistemas de impresión foi inventada por Johannes Gutenberg contra 1450.[6]

Máis tarde apareceu a litografía, un sistema de impresión desenvolvido por Aloys Senefelder quen, sabendo que a auga e o aceite se repelen naturalmente, empregou unha pedra calcaria e unha barra de cera para realizar unha impresión, co que revolucionou as artes gráficas permitindo a impresión de imaxe de gran calidad. O sistema de impresión offset deriva da litografía.[7]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Historia de la imprenta. "La evolución tecnológica- Grabado en madera". 
  2. Shelagh Vainker in Anne Farrer (ed), "Caves of the Thousand Buddhas", British Museum, 1990. ISBN 0-7141-1447-2.
  3. Arthur M. Hind: An introduction to a history of woodcut. EE. UU.: Houghton Mifflin, 1935. Reimpresión: Dover Publications, 1963, ISBN 0-486-20952-0.
  4. Stearns, Peter. The Encyclopedia of World History: Ancient, Medieval, and Modern, Chronologically Arranged. 2001.
  5. History of Printing History World. Consultado o 16 de novembro de 2012.
  6. Historia de la imprenta. "Los tipos móviles". 
  7. Torres Rojas, Álvaro (2014). Impresión offset. IC Editorial. ISBN 978-84-16067-70-1. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Saunders, Gill; Miles, Rosie (May 1, 2006). Prints Now: Directions and Definitions. Victoria and Albert Museum. ISBN 1-85177-480-7. 
  • Lafontaine, Gerard S. (1958). Dictionary of Terms Used in the Paper, Printing, and Allied Industries. Toronto: H. Smith Paper Mills. 110 p.
  • Nesbitt, Alexander (1957). The History and Technique of Lettering. Dover Books. 
  • Steinberg, S.H. (1996). Five Hundred Years of Printing. London and Newcastle: The British Library and Oak Knoll Press. 
  • Gaskell, Philip (1995). A New Introduction to Bibliography. Winchester and Newcastle: St Paul's Bibliographies and Oak Knoll Press. 
  • Elizabeth L. Eisenstein, The Printing Press as an Agent of Change, Cambridge University Press, September 1980, Paperback, 832 pages, ISBN 0-521-29955-1
  • Marshall McLuhan, The Gutenberg Galaxy: The Making of Typographic Man (1962) Univ. of Toronto Press (1st ed.); reissued by Routledge & Kegan Paul ISBN 0-7100-1818-5
  • Tam, Pui-Wing The New Paper Trail, The Wall Street Journal Online, February 13, 2006 Pg.R8

Outras páxinas[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]