EuroChallenge

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
EuroChallenge
Eurocup Basketball
Fundación 2003
Fin 2015
Rexión Flag of Europe.svg Europa
Confederación FIBA Europa
Equipos 32
Ascenso Eurocup (finalistas)
Último campión Francia Nanterre (1º título)
Lema We Are Basketball
Sitio web fibaeurope.com

O EuroChallenge (chamada FIBA Europe League entre 2003 e 2005, e FIBA EuroCup entre 2005 e 2008) foi unha competición de baloncesto organizada pola FIBA Europa, sendo a máxima competición masculina que organiza. Nesta competición xogaban os mellores equipos de Europa que non se clasificaron para a Euroliga ou a Copa ULEB, isto é as competicións da Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB). Non debe confundirse coa FIBA EuroCup Challenge, a extinta segunda competición organizada pola FIBA Europa disputada entre o 2002 e o 2007. No ano 2015, a FIBA disolveu a competición para empezar unha nova, a FIBA Europe Cup, co obxectivo de competir coa Eurocup.

Historia[editar | editar a fonte]

Co propósito de dar continuidade á histórica Copa de Europa, disputada por última vez co nome de Suproliga na tempada 2000-01, o torneo naceu na tempada 2003-04 coa denominación de Liga Europea da FIBA.

Ao consolidarse a Euroliga como máxima competición continental, en Novembro de 2004 a FIBA chegou a un acordo coa organización que representa aos equipos escindidos na tempada 2000-01 para recoñecela como sucesora da Copa de Europa e, á súa vez, renomear á súa Liga Europea como Eurocopa de cara á seguinte tempada, converténdose así na terceira competición en importancia no ámbito dos clubs europeos.

O trofeo que se lle entrega ao equipo campión é o mesmo que se empregaba a tal efecto durante a etapa da Copa de Europa. O Maccabi Tel Aviv gravou o seu nome na placa situada na base que acompaña ao trofeo ao gañar a Suproliga no 2001.

Sistema de Competición[editar | editar a fonte]

A competición organizábase do seguinte xeito:

  • Unha primeira fase, na que participan 32 equipos, que se distribúen en oito grupos de catro cada un. Xógase a xeito de liguiña, de tal xeito que tódolos participantes encadrados nun mesmo grupo se enfrontan entre si en dúas ocasións (ida e volta). Os dous primeiros clasificados de cada un avanzan á seguinte fase.
  • Unha segunda fase de 16 equipos, distribuídos en catro grupos de catro equipos. O sistema de competición é o mesmo da fase anterior e tamén se clasifican os dous primeiros.
  • Un play off de cuartos de final ao mellor de tres partidos.
  • Unha Final Four ou final a catro. Dispútanse dúas semifinais a partido único, cuxos vencedores se encontran na final. O vencedor deste último partido álzase co título de campión da competición.

Final Fours[editar | editar a fonte]

Ano Final Semifinalistas
Campión Marcador Subcampión Terceiro posto Marcador Cuarto posto
2003–04 Flag of Russia.svg
UNICS
87–63 Flag of Greece.svg
Maroussi
Flag of Israel.svg
Hapoel Tel Aviv
112–104 Flag of Russia.svg
Ural Great Perm
2004–05 Flag of Russia.svg
Dinamo San Petersburgo
85–74 Flag of Ukraine.svg
Kyiv
Flag of Russia.svg
Khimki
86–79 Flag of Turkey.svg
Fenerbahçe
2005–06 Flag of Spain.svg
Joventut Badalona
88–63 Flag of Russia.svg
Khimki
Flag of Ukraine.svg
Kyiv
83–81 Flag of Russia.svg
Dinamo San Petersburgo
2006–07 Flag of Spain.svg
Girona
79–72 Flag of Ukraine.svg
Azovmash
Flag of Italy.svg
Virtus Bologna
82–60 Flag of Spain.svg
Estudiantes
2007–08 Flag of Latvia.svg
Barons LMT
63–62 Flag of Belgium (civil).svg
Mons-Hainaut
Flag of Cyprus.svg
AEL
79–70 Flag of Estonia.svg
Tartu Ülikool
2008–09 Flag of Italy.svg
Virtus Bologna
77–75 Flag of France.svg
Cholet
Flag of Russia.svg
Triumph Lyubertsy
94–82 Flag of Cyprus.svg
AEL
2009–10 Flag of Germany.svg
Göttingen
83–75 Flag of Russia.svg
Krasnye Krylia
Flag of France.svg
Chorale Roanne
86–80 Flag of Italy.svg
Victoria Libertas
2010–11 Flag of Slovenia.svg
Krka
83–77 Flag of Russia.svg
Lokomotiv Kuban
Flag of Belgium (civil).svg
Oostende
94–92 Flag of Russia.svg
Spartak San Petersburgo
2011–12 Flag of Turkey.svg
Beşiktaş
91–86 Flag of France.svg
Élan Chalon
Flag of Russia.svg
Triumph Lyubertsy
94–87 Flag of Hungary.svg
Szolnoki Olaj
2012–13 Flag of Russia.svg
Krasnye Krylia
77–76 Flag of Turkey.svg
Karşıyaka
Flag of Germany.svg
Oldenburg
84–76 Flag of France.svg
Gravelines
2013–14 Flag of Italy.svg
Reggio Emilia
79–65 Flag of Russia.svg
Triumph Lyubertsy
Flag of Turkey.svg
Gaziantep
87–75 (OT) Flag of Hungary.svg
Szolnoki Olaj
2014–15 Flag of France.svg
Nanterre
64–63 Flag of Turkey.svg
Trabzonspor
Flag of Romania.svg
Energia Târgu Jiu
83–80 Flag of Germany.svg
Skyliners Frankfurt

Final Four MVP[editar | editar a fonte]

Palmarés[editar | editar a fonte]

Clubs[editar | editar a fonte]

Equipo Título Ano
Flag of Russia.svg UNICS Kazan 1 2003-04
Flag of Russia.svg Dynamo San Petersburgo 1 2004-05
España DKV Joventut 1 2005-06
España Akasvayu Girona 1 2006-07
Flag of Latvia.svg Barons LMT Riga 1 2007-08
Italia Virtus Bologna 1 2008-09
Alemaña BG Göttingen 1 2009-10
Flag of Slovenia.svg KK Krka 1 2010-11
Flag of Turkey.svg Beşiktaş 1 2011-12
Flag of Russia.svg Krasnye Krylia Samara 1 2012-13
Italia Reggio Emilia 1 2013-14
Francia Nanterre 1 2014-15

Adestradores[editar | editar a fonte]

Adestrador Títulos Anos
Flag of Russia.svg Stanislav Eremin 1 2003-04
Flag of the United States.svg David Blatt 1 2004-05
España Aíto García Reneses 1 2005-06
Flag of Serbia.svg Svetislav Pešić 1 2006-07
Flag of Latvia.svg Karlis Muiznieks 1 2007-08
Italia Matteo Boniciolli 1 2008-09
Flag of the United States.svg John Patrick 1 2009-10
Flag of Serbia.svg Aleksandar Džikić 1 2010-11
Flag of Turkey.svg Ergin Ataman 1 2011-12
Flag of Russia.svg Sergei Bazarevich 1 2012-13
Italia Massimiliano Menetti 1 2013-14
Francia Pascal Donnadieu 1 2014-15

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Ligazóns[editar | editar a fonte]