Chloé Zhao

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Chloé Zhao
Chloezhao.jpg
Nacemento31 de marzo de 1982
 Pequín
NacionalidadeRepública Popular da China
Alma máterMount Holyoke College, New York University Tisch School of the Arts e Universidade de Nova York
Ocupacióndirectora de cine, guionista, produtora e montador
Coñecida porSongs My Brothers Taught Me, The Rider e Nomadland
PremiosLeón de Ouro, Óscar ó mellor director e Globo de Ouro ó mellor director
Chloé Zhao signature.svg
editar datos en Wikidata ]

Chloé Zhao (en chinés: 赵婷, en pinyin Zhào Tíng), nada en Pequín o 31 de marzo de 1982,[1] é unha directora de cinema, produtora e guionista chinesa,[2] coñecida principalmente polo seu traballo no cinema independente estadounidense.

Obtivo un gran recoñecemento polo seu traballo no filme Nomadland, polo que recibiu os premios ao mellor filme e á mellor dirección, o que a converteu na segunda muller da historia que recibía o premio despois da cineasta estadounidense Kathryn Bigelow.[3] Porén, a súa vitoria foi censurada na China e bloqueada nas plataformas de medios chinesas.[4]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Zhao naceu en Pequín, aínda que pasou a súa adolescencia en Brighton (Reino Unido).[5][6] Marchou aos Ánxeles para finalizar o instituto.[7]

Estudou ciencias políticas en Mount Holyoke College (Massachusetts),[8] despois do que se apuntou a un programa de produción de cinema da New York University Tisch School of the Arts.[9]

Debutou como directora con Songs My Brothers Taught Me. O filme estreouse no Festival de Cine de Sundance de 2015 como parte da competición oficial estadounidense.[10] Máis tarde mostrouse no Festival de Cannes dentro da Quincena dos Directores.[11] Fortissimo Films adquiriu o filme como o seu axente de vendas internacionais e estreouse nos cinemas franceses por Diaphana Distribution. Foi candidata ao Independent Spirit Award á mellor ópera prima.[12]

En 2017, foi premiada no Festival de Cannes polo seu filme The Rider, un western contemporáneo que segue a viaxe de autodescubrimento dun vaqueiro novo tras un accidente case fatal que acabou coa súa carreira no rodeo profesional.[13] Como no seu primeiro filme, Zhao contratou un elenco de "non actores" que vivían nas localizacións da rodaxe.[14]

En 2020 gañou, polo seu filme Nomadland, o León de Ouro no Festival de Venecia e o Premio do Público no Festival Internacional de Cinema de Toronto,[15][16] e nos premios Independent Spirit, conseguiu os premios á mellor película, á mellor directora e á mellor edición.[17] Nos BAFTA de 2021, a película tamén conseguiu o premio á mellor película e dirección entre outros.[18]

Filmografía[editar | editar a fonte]

Ano Título Directora Guionista Produtora Montadora Notas Ref.
2015 Songs My Brothers Taught Me Si Si Si Si Kino Lorber
2017 The Rider Si Si Si Non Sony Pictures Classics
2020 Nomadland Si Si Si Si Searchlight Pictures
2021 Eternals Si Si Non Non Walt Disney Studios Motion Pictures [19]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Modelo:Cite podcast
  2. Stevens, Matt (1 de marzo de 2021). "Chloé Zhao becomes the first Asian woman and second woman overall to win the Golden Globe for best director". The New York Times (en inglés). ISSN 0362-4331. Consultado o 2 de marzo de 2021. 
  3. "Oscars 2021: Nomadland's Chloé Zhao scoops historic best director win". CNET. Jennifer Bisset. 26 de abril de 2021. Consultado o 26 de abril de 2021. 
  4. Qin, Amy; Chien, Amy (26 de abril de 2021). "China Censors Chloé Zhao’s Oscar Win, but Fans Find Ways to Rejoice". The New York Times. Consultado o 27 de abril de 2021. 
  5. "Bafta Film Awards 2021: Nomadland and Promising Young Woman win big". BBC News. 12 de abril de 2021. Consultado o 14 de abril de 2021. 
  6. Powers, John (22 de marzo de 2018). "How Chloé Zhao Reinvented the Western". Vogue. Consultado o 6 de marzo de 2021. 
  7. Gardiner, Margaret (23 de maio de 2017). "Chloé Zhao: A Woman Telling a Cowboys' Tale". Golden Globes. Consultado o 26 de abril de 2021. 
  8. "Chloé Zhao". Filmmaker. Consultado o 7 de decembro de 2015. 
  9. Richards, Joshua James. "Chloé Zhao". Consultado o 7 de decembro de 2015. 
  10. "Songs My Brothers Taught Me". Consultado o 7 de decembro de 2015. 
  11. Kang, Inkoo. "More Sundance Deals: 'Hot Girls Wanted,' '10,000 Saints,' 'Songs My Brother Taught Me'". Arquivado dende o orixinal o 18 de novembro de 2015. Consultado o 7 de decembro de 2015. 
  12. "31st FiLM iNDEPENDENT SPiRiT AWARDS NOMiNATiONS ANNOUNCED". Film Independent. Arquivado dende o orixinal o 14 de xuño de 2018. Consultado o 14 de xuño de 2018. 
  13. Allen, Joseph (18 de maio de 2017). "Cannes 2017 Women Directors: Meet Chloé Zhao — "The Rider"". Women and Hollywood. Consultado o 7 de outubro de 2017. 
  14. Ponsoldt, James (8 de marzo de 2018). "Rodeo Dream: Chloé Zhao on The Rider". Filmmaker. Consultado o 14 de xuño de 2018. 
  15. Blanes, Pepa; Cabrera, José M. (12 de setembro de 2020). "'Nomadland' arrasa en Venecia, Chloé Zhao, quinta mujer en ganar el León de Oro". Cadena SER (en castelán). Consultado o 12 de setembro de 2020. 
  16. "TIFF 2020: 'Nomadland' de Chloé Zhao gana el Premio del público en el festival". www.msn.com. Consultado o 21 de setembro de 2020. 
  17. Walsh, Charlotte (26 de xaneiro de 2021). "Never Rarely Sometimes Always Leads 2021 Indie Spirit Nominations". vulture.com (en inglés). Consultado o 27 de abril de 2021. 
  18. Ravindran, Manori (9 de marzo de 2021). "BAFTA Unveils Film Nominations in Historic Year After Diversity Review: ‘Nomadland,’ ‘Rocks’ Lead Nominees". variety.com (en inglés). Consultado o 27 de abril de 2021. 
  19. Chitwood, Adam (4 de xaneiro de 2021). "Chloe Zhao Says She’s Also the Writer on Marvel’s ‘Eternals’; Talks Blending Scope with Intimacy". Collider. Consultado o 19 de marzo de 2021. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]