Cedro do Himalaia
| Cedro do Himalaia | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Cedrus deodara George Don (pt)  1830  | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Características | |||||||||||||||
|
Tipo de follaxe
| |||||||||||||||
|
Fonte de
| |||||||||||||||
| Taxonomía | |||||||||||||||
|
Basónimo
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Conservación | |||||||||||||||
 Especie pouco preocupante | |||||||||||||||
| Clasificación taxonómica | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Wikidata G:Commons C:Commons | |||||||||||||||
O cedro do Himalaia (Cedrus deodara) constitúe aínda inmensos bosques nas pendentes do Himalaia entre os mil trescentos e os dous mil cincocentos metros de altitude na India, Paquistán, Caxemira, así como no Nepal e Afganistán. A súa introdución en Europa débese a Leslie Melville, quen enviou sementes a Escocia.
A palabra deodara provén do hindi deodar, tomado do sánscrito devadâru, a madeira dos deuses, árbore sagrada dos hindús.
Un paxaro, o Tragopan occidental, vive exclusivamente nos bosques de cedros do Himalaia de Caxemira e de Himachal Pradesh.
