Albert Bandura

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Albert Bandura
Albert Bandura Psychologist.jpg
Albert Bandura en 2005
Nacemento 4 de decembro de 1925
Lugar Mundare
Nacionalidade Canadá e Estados Unidos de América
Alma máter Universidade da Colúmbia Britânica e Universidade de Iowa
Ocupación psicoloxía
Cónxuxe Virxinia Varns
Coñecido/a por teoría da aprendizaxe social
Premios Bolsa Guggenheim, Grawemeyer Award, Medalha Nacional de Ciências, E. L. Thorndike Award, Oficial da Ordem do Canadá, William James Fellow Award, James McKeen Cattell Fellow Award, APA Award for Lifetime Contributions to Psychology e APA Award for Distinguished Scientific Contributions to Psychology
editar datos en Wikidata ]

Albert Bandura, nado en Mundare o 4 de decembro de 1925 é un psicólogo ucraíno-canadense de tendencia conductual-cognitiva, profesor da Universidade Stanford, recoñecido polas súas achegas á teoría da aprendizaxe social e a súa evolución ao sociocognitivismo, así como por postular a categoría de autoeficacia.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ao longo da súa carreira foi responsable de grandes contribucións en campos moi diferentes da psicoloxía, incluíndo a teoría social-cognitiva, terapia e psicoloxía da personalidade. Tamén tivo unha influencia decisiva na transición entre o condutismo e a psicoloxía cognitiva. É responsable do experimento do boneco Bobo sobre o comportamento agresivo na infancia.

Recibiu o título de Doutor Honoris Causa en universidades como La Sapienza, Indiana, Leiden, Berlín ou Salamanca[1].

Bandura foi nomeado presidente da American Psychological Association en 1974, e en 1980 da Western Psychological Association (WPA), e en 1999 presidente honorario da Asociación Psicolóxica Canadense.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Adolescent Aggression (1959, xunto con R. H. Walters). Ronald Press: New York.
  • Social Learning through Imitation. University of Nebraska Press: Lincoln, NE.
  • Principles of behavior modification (1969). New York: Holt, Rinehart and Winston.
  • Psychological modeling: conflicting theories (1971). Chicago: Aldine·Atherton.
  • Aggression: a social learning analysis (1973). Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall.
  • Social Learning & Personality Development (1975). Holt, Rinehart & Winston, INC: NJ.
  • Analysis of Delinquency and Aggression (1976, xunto con Emilio Ribes-Inesta). Lawrence Erlbaum Associates, INC: New Jersey
  • Social Learning Theory (1977). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  • Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory (1986). Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall.
  • Self-efficacy: the exercise of control (1997). New York: W.H. Freeman.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]