Aires da miña terra

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Aires da miña terra
Aires da miña terra, segunda edición, 1881, La Ilustración Gallega y Asturiana.jpg
2ª edición, de 1881
Título orixinalAires d'a miña terra
Autor/aManuel Curros Enríquez
OrixeGaliza
Linguagalego
Xénero(s)Lírica
Data de pub.1880

Aires da miña terra (orixinalmente Aires d'a miña terra) é un poemario de Manuel Curros Enríquez publicado en 1880.

Características[editar | editar a fonte]

É unha escolma de textos compostos en diferentes momentos e con temática diversa: costumista, intimista e denuncia social. A primeira edición estivo a cargo de Antonio Otero (Ourense, 1880). Na segunda edición, por conta de La Ilustración Gallega y Asturiana (Madrid, 1881), Curros aumentoulle 6 poemas.[1] Na terceira edición, a cargo de Latorre y Martínez Editores, Biblioteca Gallega (A Coruña, 1886), aínda lle engadiu outros 9, incluíndo a edición definitiva un total de 34 composicións.

En ocasións adoita publicarse conxuntamente coa outra obra lírica de Curros, A Virxe do Cristal.

Repercusións[editar | editar a fonte]

S'eu fixen tal mundo que o demo me leve.

O libro de poemas pon de manifesto o seu anticlericalismo ó considerar que a Igrexa non se achega ós pobres e necesitados senón que só defende castes e privilexios. Nesta obra publica o poema "Mirand’ó chau" no que, entre outras cousas escribe o celebre verso S’eu fixen tal mundo, que o demo me leve. A reacción eclesiástica non se fixo esperar e o 28 de agosto dese mesmo ano 1880 o bispo de Ourense Cesáreo Rodrigo Rodríguez condenou e reprobou o libro por conter "proposiciones heréticas, blasfemas, escandalosas”. Prohíbeselles ós fieis a lectura e posesión do libro e remátase excomungando a Curros. Simultaneamente, o bispo de Ourense denunciou diante das autoridades xudiciais o libro. O xulgado de Ourense procesouno por delito contra o libre exercicio dos cultos e ordenou o secuestro dos exemplares en poder do editor e destrución dos moldes de copia, mentres que o autor foi condenado a dous anos e catro meses de cadea e ó pago dunha multa de 250 pesetas. Finalmente, foi absolto na Audiencia da Coruña.

Un verso do poema "¡Ai!" aparece no capítulo XVII da obra Platero e mais eu (1914), de Juan Ramón Jiménez. No capítulo o poeta andaluz di de Curros que era "padre más que poeta".

Traducións[editar | editar a fonte]

Existen varias traducións ao castelán. A primeira, do ano 1892, foi feita por Constantino Llombart e publicada por Bernardo Rico cun prólogo de Vicente Blasco Ibáñez.[2]

Existen versións posteriores de Xavier Costa Clavell (1987) [3] e de Pablo María Morell González (2008).[4]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

2ª edición, de 1881, en PDF
Juício crítico por Waldo A. Insúa, 1883. 
3ª edición, de 1886 

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Segunda edición Arquivado 12 de decembro de 2018 en Wayback Machine. en Galiciana. Biblioteca de Galicia.
  2. Ficha en BiTraGa.
  3. Ficha en BiTraGa.
  4. Ficha en BiTraGa.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]