Sima Qian

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Sima Qian
司馬遷 / 司马迁
Si maqian.jpg
Sima Qian
Datos persoais
Nacemento -145
Lugar Longmen, China
Falecemento -90/-85
Lugar
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Historia
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios
[[Ficheiro:|centro|220px]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Sima Qian (Chino tradicional: 司馬遷, Chino simplificado: 司马迁, Pinyin: Sīmǎ Qiān, Wade-Giles: Ssu-ma Ch'ien), nado no ano 145 a.C. en Longmen, e finado en torno ao ano 90 a.C., ademais de escritor e astrónomo, foi o primeiro que tentou escribir a historia de China desde a súa creación. Todos os historiadores imperiais chineses inspiráronse na súa obra.

Biografía[editar | editar a fonte]

Viviu no reinado do Emperador Wudi (141-87 a.C.), un dos máis grandes soberanos chineses. Seu pai, Sima Tan (司馬談 / 司马谈, Sīmǎ Tán) era cronista da corte, cargo a medio camiño entre o de astrólogo e o de cronista propiamente dito, pois consistía tamén en anotar os fenómenos celestes e a súa influencia nos acontecementos humanos. A familia de Sima Qian instalouse en Maoling, nos arredores da capital Chang'an.

Sima Qian tiña unha grande intelixencia, que mostrou desde a idade de dez anos, pois acadaba xa a ler os libros antigos. Aos vinte anos, completou a súa educación viaxando por provincias diversas como Jiangsu, Anhui, Zhejiang, Hunan e Henan. Máis tarde, traballou para o goberno, efectuando, notabelmente, unha misión de inspección na rexión da actual cidade de Kunming (provincia de Yunnan), aínda acabada de ser conquistada polas forzas imperiais. As súas funcións permitíronlle efectuar novas viaxes polos catro ángulos do Imperio, salvo algunhas zonas consideradas de bárbaros entón, como a provincias de Fujian e de Guangdong.

En -107, logo dun dó de tres anos, Sima Qian sucedeu ao seu defunto pai no posto de cronista, tendo ao mesmo tempo acceso aos arquivos reais. Puido así continuar a obra ambiciosa emprendida xa polo pai: un libro que relatase toda a historia da China.

Sima Qian comezou a escribir en -104. Por desgraza, en -99, despois de ter provocado a ira do Emperador Wu Di, ao implorar por un oficial acusado de traizón (Li Ling), foi condenado a ser castrado ou executado. Nesa época ser emasculado significaba a infamia e moitos chineses preferían morrer antes de vivir semellante deshonra. Sima Qian escolleu, porén, quedar vivo para acabar a súa obra e cumprir a promesa feita ao seu pai.

A súa obra principal é o Shiji (史記 / 史记, Shǐjì), que comprende tamén numerosas biografías, entre as cales a de Confucio, e remontando ata os lendarios Sanhuangwudi, que Sima Qian parece considerar como verídicos.

A súa obra pode compararse, en parámetros occidentais, á Biblia ou ás Historiai de Heródoto.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Sima Qian

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]