Pessach

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Matza

A Pascua, ou pessach, en hebreo פֶּסַח ("saltar"), é unha das festividades xudías máis importantes, xunto co Iom Quipur. A observancia desta festa é maioritaria na comunidade xudía, mesmo entre as persoas non relixiosas. Dura unha semana, e as datas varían segundo o calendario hebreo. Conmemorase a saída de Exipto dos fillos de Israel.

Historia[editar | editar a fonte]

Na historia bíblica, Deus manda dez pragas contra Exipto por non deixar marchar os xudeus, que vivían baixo a escravitude. Na última praga, o espirito de Deus acaba cos fillos primoxénitos dos exipcios, pasando sen facer ningún mal por entre as casas dos israelís ("saltándoas", de aí o nome da festa). Trala morte dos primoxénitos de Exipto, o Faraón deixa marchar os israelís.

Datación e duración[editar | editar a fonte]

A Pascua comeza o décimo quinto día do mes de Nisan, que normalmente cae en marzo ou abril do calendario gregoriano conmemorando tamén a festa da primavera [1], sendo a época da seitura do orxo [2], pero se por calquera razón o orxo non estaba aínda maduro, o que indicaba que a primavera non era inminente, intercalábase entón un segundo mes de Adar Spier, Arthur (1952). The Comprehensive Hebrew Calendar. Nova York: Behrman House, Inc.., p. 1</ref> aínda que cando menos desde o século IV a data fixábase matematicamente.

O pan sen fermentar, ou "matza", é un dos símbolos principais desta festa. Está prohibido comer alimentos derivados dos cereais durante estas datas. En Israel, a Pascua dura sete días, e o primeiro e o último son festivos oficiais, os outros días coñécense como Chol HaMoed, nas comunidades ortodoxas e conservadoras, non se traballa neses días. Historicamente nas comunidades xudías da diáspora a Pascua duraba oito días e en moitas aínda perdura ese costume.

Tradicións[editar | editar a fonte]

A primeira cea familiar de Pascua chámase Seder Pessach. Durante esta cea, un dos membros da familia, normalmente o pai de familia, conta a historia do Éxodo, logo das tradicionais catro preguntas do fillo máis novo que comezan pola de "en que se diferencia esta noite das demais noites?".

Xunto co festival de Pentecoste (Shavout) e Tabernáculos (Succot), a Pascua xudía era unha das festividades tradicionais polas que se facía peregrinación ao Templo de Xerusalén.

A Pascua noutras relixións[editar | editar a fonte]

O cristianismo fundamenta a celebración da Pascua na Última Cea de Xesucristo. Esta, segundo a Biblia, ocorreu durante a celebración da pascua xudía, na que Xesús modificou o seu significado, no que deu a chamarse a "Nova Alianza", en oposición á "Vella Alianza", en referencia ao pacto do pobo de Israel con Deus a través da Torá. A celebración pascual na relixión cristiá está relacionado co corpo e o sangue de Xesucristo, a través do pan e o viño. Nalgunhas comunidades cristiás celebran a Pascua á maneira xudía para rememorar a forma de vida de Xesús[Cómpre referencia].

O samaritanismo, relixión irmá do xudaísmo, segue celebrando a Pascua dunha maneira moi parecida á xudía, con algúns matices.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Baroukh, Elie e Lemberg, David (1995) Enciclopedia Práctica del Judaísmo Barcelona:Robinbook, p.161
  2. Macías, Uriel e Izquierdo, Ricardo (2010) La mesa puesta: leyes, costumbres y recetas judías Toledo:Universidade de Castela-A Mancha, p.146

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]