Manuel Alonso Martínez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Manuel Alonso Martínez
Monumento a Manuel Alonso Martínez (Madrid) 01.jpg
Manuel Alonso Martínez
{{{cargoexecutivo1}}}
Período: {{{periodo1}}}
Antecesor: {{{antecesor1}}}
Sucesor: {{{sucesor1}}}
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 13 de xaneiro de 1827
Lugar: Burgos, España España
Falecemento: 13 de decembro de 1891
Lugar: Madrid, España España
Organización: Partido Progresista
Unión Liberal
Partido Liberal
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: {{{cónxuxe}}}
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): {{{cargos}}}
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: Avogado
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Manuel Alonso Martínez , nado en Burgos o 1 de xaneiro de 1827 e finado en Madrid o 13 de xaneiro de 1891 foi un xurista e político español. Tivo a confianza de Isabel II de España, de Afonso XII e da raíña rexente María Cristina de Habsburgo. Chegou a ser ministro en varias ocasións. O seu bufete foi durante décadas uno dos máis prestixiosos de España e foi o principal impulsor da carreira política do seu xenro o Conde de Romanones. O Código Civil español é considerado como un dos seus logros máis importantes.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nado na cidade de Burgos, na calle Fernán González. Estudou Dereito e Filosofía e Letras en Madrid. Exerceu como avogado na súa cidade natal ata que durante o Bienio Progresista foi elixido Deputado pola provincia de Burgos. De 1855 a 1856 desempeñou o cargo de Ministro de Fomento baixo o goberno de Baldomero Espartero, destacando o seu labor no financiamento do Canle de Isabel II, e outorgóuselle a Gran Cruz da Orde de Carlos III. Uniuse á Unión Liberal de Leopoldo O'Donnell en 1857 e exerceu como Gobernador Civil de Madrid. De 1865 a 1866, durante a decadencia dos gobernos liberais e antes do Sexenio Democrático, foi Ministro de Facenda .

Tras abandonar a vida política, en 1869 foi elixido presidente da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación e exerceu como xurista e escritor. En 1875 foi nomeado presidente da comisión que habería de redactar o proxecto de Constitución de 1876 trala Restauración borbónica na persoa de Afonso XII. Ao mesmo tempo proseguiu os seus traballos xurídicos participando activamente na codificación do Dereito Civil.

En 1881 foi nomeado Ministro de Graza e Xustiza baixo a presidencia de Práxedes Mateo Sagasta. En 1890 foi elixido Presidente do Congreso dos Deputados. Á súa morte, a súa viúva dona Demetria Martín y Baraya foi distinguida co título de marquesa de Alonso Martínez.

Ideoloxía[editar | editar a fonte]

Aínda que pertenceu ao movemento liberal, Alonso Martínez destacou por conviccións máis propias do Antigo Réxime. Convencido de que levar ao extremo as liberdades individuais dos homes podía levar a situacións caóticas, cría na sociedade organizada xerárquicamente. Así mantiña o discurso aristotélico e enfrontábase, non só a calquera teoría socialista, senón ao pensamento krausista igualmente.

Predecesor:
Francisco de Luján Miguel Romero
Ministro de Fomento
Escudo del rey de España abreviado antes de 1868.svg

1855 - 1856
Sucesor:
Francisco de Luján Miguel Romero
Predecesor:
Manuel Moreno López
Ministro de Fomento
Escudo del rey de España abreviado antes de 1868.svg

1863 - 1864
Sucesor:
Claudio Moyano
Predecesor:
Alejandro de Castro Casal
Ministro de Facenda
Escudo del rey de España abreviado antes de 1868.svg

1865 - 1866
Sucesor:
Antonio Cánovas del Castillo
Predecesor:
Cristino Martos Balbi
Ministro de Graza e Xustiza
Escudo del Gobierno Provisional y la Primera República Española.svg

1874
Sucesor:
Eduardo Alonso Colmenares
Predecesor:
Saturnino Álvarez Bugallal
Ministro de Graza e Xustiza
Escudo de España 1874-1931.svg

1881 - 1883
Sucesor:
Vicente Romero Girón
Predecesor:
Francisco Silvela y de Le Villeuze
Ministro de Graza e Xustiza
Escudo de España 1874-1931.svg

1885 - 1888
Sucesor:
José Canalejas Méndez
Predecesor:
Cristino Martos Balbi
Presidente do Congreso dos Deputados
Escudo de España 1874-1931.svg

1889 - 1890
Sucesor:
Alejandro Pidal y Mon

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]