Florence Nightingale

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Florence Nightingale

Florence Nightingale, nada o 12 de maio de 1820 en Florencia e finada o 13 de agosto de 1910 en Londres, foi unha enfermeira británica famosa por ser a pioneira no tratamento a feridos de guerra, durante a Guerra de Crimea. Tamén contribuíu no campo da estatística, especialmente na creación de sistemas de representación gráfica como o gráfico sectorial (comunmente coñecido como gráfico do tipo "torta").

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A súa familia, rica e ben relacionada, vivía en Florencia, na Italia. Por iso, Florence recibiu o nome en inglés da cidade en que naceu, como a súa irmá máis vella Parthenope nacida en Partenope. Moza brillante e impetuosa, rebelouse contra o papel convencional para as mulleres do seu status, que sería o dunha esposa exemplar, e decidiu dedicarse á enfermaría.

Enfermería[editar | editar a fonte]

Tradicionalmente, o papel de enfermeira era exercido por mulleres axudantes en hospitais ou acompañando exércitos, moitas veces traballando tamén como cociñeiras e prostitutas. Florence Nightingale estaba particularmente preocupada cas condicións de tratamento médico dos máis pobres e indixentes. Ela anunciou a súa decisión á súa familia en 1845, provocando rabia e ruptura, particularmente da súa nai.

Aparentemente, Florence sufría de esquizofrenia. En decembro de 1844, en resposta á morte dun mendigo nunha enfermaría en Londres, que rematou nun escándalo público, ela foi a principal defensora de mellorías no tratamento médico. Inmediatamente, ela obtivo o apoio de Charles Villiers, presidente do Poor Law Board (Comité de Lei para os Pobres). Isto a levou a ter un papel activo na reforma das Leis dos Pobres, estendendo o papel do Estado máis alén do fornecemento dos tratamentos médicos.

En 1846, visitou Kaiserwerth, un hospital pioneiro fundado e dirixido por unha orde de freiras católicas na Alemaña, quedando impresionada pola calidade do tratamento médico e polo compromiso e prácticas das freiras.

Guerra de Crimea[editar | editar a fonte]

A contribución máis famosa de Florence foi durante a Guerra de Crimea, que se tornou o seu principal foco cando os relatos da guerra comezaran a chegar a Inglaterra contando sobre as condicións horríbeis para os feridos. En outubro de 1854, Florence ten un equipo de 38 enfermeiras voluntarias educadas por ela, inclusive a súa tía Mai Smith, e partiron para Crimea.

Regreso a Inglaterra[editar | editar a fonte]

Florence Nightingale volveu para Inglaterra como unha heroína en agosto de 1857 e, de acordo ca BBC, era probabelmente a persoa máis famosa da Era Vitoriana alén da propia Raíña Vitoria.

En 1883, a Raíña Vitoria concedeu a Florence Nightingale a Cruz Vermella Real e en 1907 convertiuse na primeira muller en acadar a Orde do Mérito.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]