Anglo-Welsh Cup

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A Anglo-Welsh Cup, (Copa Anglo-Galesa en galego), chamada LV = Cup por razóns publicitarias, é unha competición anual de rugby organizada pola Federación Inglesa de Rugby na que compiten os 12 clubes ingleses da Aviva Premiership e os 4 clubes galeses da Rabodirect Pro12.

O torneo comeza a principios de Novembro e remata a finais de Marzo. As datas nas que se disputan as semifinais e a final coinciden coas datas da disputa do Torneo das Seis Nacións, de xeito que os equipos adoitan ter ausencias destacables nas súas ringleiras.

A pesares diso, o que fai que esta competición sexa atractiva para o siareiros e para os clubes participantes, é que o equipo gañador do torneo obtén unha plaza para participar na tempada seguinte da Heineken Cup, a máxima competición continental.

Historia[editar | editar a fonte]

A competición orixinal comezou na tempada 1971/72 só entre clubes ingleses, e cun formato de eliminatorias directas. Foi o primeiro torneo oficial entre clubes existente en Inglaterra, e podían participar nel tódolos clubes do país. Hoxe o formato do torneo é moi diferente, e está formado por unha primeira fase de liga na que hai 4 grupos con 4 equipos en cada un, e unha segunda fase na que os primeiros de cada grupo xogan entre sí as 2 semifinais e a final.

Por mor dos patrocinadores, o torneo tense coñecido con varios nomes:

  • John Player Cup (1976-1988)
  • Pilkington Glass Cup (1989-1997)
  • Tetley's Bitter (1998-2000)
  • Powergen Cup (2001-2005)
  • EDF Energy Cup (2006-2009)
  • LV Cup (2010-actual)

O formato de eliminatorias directas desapareceu cando se introducíu a participación dos 4 equipos profesionais de Gales, e que participaron por vez primeira no torneo na tempada 2005/06.

Os clubes que mais éxito tiveron nesta competición son Bath Rugby, con 10 vitorias en 11 finais, e Leicester Tigers, con 7 vitorias en 13 finais. Son os equipos con mais vitorias e tamén con mais presenzas na final.

O título da temporada 1981/82 foi compartido por Gloucester e Moseley que fixeron táboas a 12 na final.

Campións[editar | editar a fonte]


Ano Campión Resultado Finalista
1972 Gloucester 17-6 Moseley
1973 Coventry 27-15 Bristol
1974 Coventry 26-6 London Scottish
1975 Bedford 28–12 Rosslyn Park
1976 Gosforth 23–14 Rosslyn Park
1977 Gosforth 27–11 Waterloo
1978 Gloucester 6–3 Leicester
1979 Leicester 15-12 Moseley
1980 Leicester 21-9 London Irish
1981 Leicester 22-15 Gosforth
1982 Gloucester 12-12 Moseley
1983 Bristol 28-22 Leicester
1984 Bath 10-9 Bristol
1985 Bath 24-15 London Welsh
1986 Bath 25-17 London Wasps
1987 Bath 19-12 London Wasps
1988 Harlequins 28-22 Bristol
1989 Bath 15-12 Leicester
1990 Bath 48-6 Gloucester
1991 Harlequins 25-13 Northampton
1992 Bath 15-12 Harlequins


Ano Campión Resultado Finalista
1993 Leicester 23-16 Harlequins
1994 Bath 21-9 Leicester
1995 Bath 36-16 London Wasps
1996 Bath 16-15 Leicester
1997 Leicester 9-3 Sale Sharks
1998 Saracens 48-18 London Wasps
1999 London Wasps 29-19 Newcastle
2000 London Wasps 31-23 Northampton
2001 Newcastle 30-27 Harlequins
2002 London Irish 38-7 Northampton
2003 Gloucester 40-22 Northampton
2004 Newcastle 37-33 Sale Sharks
2005 Leeds Carnegie 20-12 Bath
2006 London Wasps 26-10 Scarlets
2007 Leicester 41-35 Ospreys
2008 Ospreys 23-6 Leicester
2009 Cardiff Blues 50-12 Gloucester
2010 Northampton 30-24 Gloucester
2011 Gloucester 34-7 Newcastle
2012 Leicester 26-14 Northampton
2013 Harlequins 32-14 Sale


Estatística por clube:

Clube Títulos
Bath Rugby 10
Leicester Tigers 7
Gloucester Rugby 5
Newcastle Falcons 4
London Wasps 3
Harlequin FC 3
Coventry 2
Northampton Saints 1
Cardiff Blues 1
Saracens 1
Ospreys 1
London Irish 1
Leeds Carnegie 1
Bristol Rugby 1
Moseley 1
Bedford 1

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]