Albita

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Albita
Albite2.jpg
Fórmula química: NaAlSi3O8
Clase: Silicatos
Subclase: Tectosilicatos
Sistema cristalino: Triclínico, pinacoidal
Cor: Branca, e rara vez azulada, gris ou rosa.
Brillo: Vítreo
Dureza: 6 a 6,5 (escala de Mohs)
Fractura: Fractura perlada, irregular a concoidal
Exfoliación:
Raia: Branca
Densidade: 2,61 g/cm3

A albita é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo tectosilicatos e dentro destes pertence aos feldespatos denominados plaxioclasios. É un aluminosilicato de sodio, que pode levar calcio ou potasio substituíndo ao sodio na rede cristalina, pero por definición de albita debe ter máis sodio (máis do 90%) que calcio e potasio xuntos (menos do 10%).

Características[editar | editar a fonte]

Presenta un aspecto de cristais ben formados albos, case sempre maclados. A macla de cristais aplanados xuntos crea o efecto de estriacións na superficie do cristal, sendo tan característica que se designa como macla de albita.

É o extremo con sodio de dúas series de solución sólida distintas. Por un lado a serie dos plaxioclasios, á cal se considera que pertence, cuxos extremos son a albita (plaxioclasio de sodio) e a anortita (plaxioclasio de calcio). Por outra parte a serie dos feldespatos potásicos, cuxos extremos son a albita (NaAlSi3O8) e o ortoclasio (KAlSi3O8), con toda unha serie de minerais intermedios con proporcións variables de sodio e potasio.

O seu nome procede do latín albus, que significa branco aludindo á súa color máis usual. Sinónimos moi pouco usados son: hiposclerita, olafita e zigadita.

Unha variedade de albita é a cleavelandita, que aparece asociada á turmalina e forma cristais brancos tan extremadamente finos que a veces son transparentes.

Ambiente de formación[editar | editar a fonte]

Capas de albita de 0,4 mm no interior dun mineral de pertita

A serie de minerais feldespatos potásicos só existe cando o ambiente de cristalización se produce a alta temperatura. Cando a temperatura é baixa prodúcese a exsolución, na que a albita se separa do resto de masa mineral formando capas de albita no interior dos cristais de feldespato potásico. A veces estas capas brancas son visibles ao ollo humano e o espécime denomínase pertita.

A albita é un constituínte moi típico das rochas ígneas de tipo granito ou sienita. Os minerais aos que normalmente aparece asociada en ambos tipos de rocha son cuarzo, turmalina e moscovita.

Tamén se pode atopar nas rochas metamórficas, como as formadas baixo condicións de presión e temperaturas relativamente baixas, e en certas rochas sedimentarias.

Localización, extracción e uso[editar | editar a fonte]

Encontráronse importantes depósitos na península do Labrador e na península Escandinava. Tamén hai grandes depósitos de albita na rexión do monte Branco, na Suíza, no Tirol austríaco e en todo o norte da Italia.

Este sólido é usado na fabricación de vidro e cerámica, así como na industria de materiais refractarios.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Albita

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]