Vidal Payo Fernández

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Vidal Payo Fernández, nado en Alemparte (Lalín) en 1915 e finado en Lalín, o 5 de maio de 2008, foi un canteiro e escultor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orfo de nai comeza a traballar o granito á idade de 13 anos nos montes de Alemparte e Pedroso e aos 18 anos xa posuía o seu propio conxunto de canteiros. Casou con Carme Cangado coa que ten cinco fillos e sete netos.

A súa obra caracterízase pola forza expresiva con influencia do románico galego. En palabras de Antón Castro: "Ten un tradicional traballo primitivista e radicalmente galego, en canto ao proceso estético, de Vidal Payo, enérxico na concepción de formas que evocan a sabedoría expresionista dos mellores canteiros, aqueles que souberon dotar de sensibilidade e gusto aos seus proxectos, tal como nos deixa ver nesas mulleres laxeirianas de granito".

Obras[editar | editar a fonte]

Ten obra espallada por Galiza, Madrid, Canarias, Andalucía, Cataluña, Asturias, Italia, Francia, Alemaña, Venezuela ou Arxentina. A súa obra pódese dividir en sete grandes grupos: cruceiros, figuras relixiosas, figuras profanas e nus, fontes, escudos, construcións e figuras móbiles.

Premios e distincións[editar | editar a fonte]

  • 22 diplomas de Honra.
  • Primeira medalla no certame Ano Santo Compostelán (1971).
  • Medalla na Feira da Casa de Campo de Madrid e na Exposición de Artesanía de Santiago de Compostela (1972).
  • No Palacio de Cristal de Madrid outórgaselle a categoría de "Artesán Distinguido" (1972).
  • Felicitación de Honra en Palma (1975).