Soiuz TMA

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Soiuz TMA
Soyuz TMA-7 spacecraft2edit1.jpg
Descrición
Función: Misións na órbita terrestre.
Tripulación: Tres cosmonautas.[1][2]
Dimensións
Altura:: 6,98 m
Diámetro: 10,70 m (envergadura), 2,20 m (módulo de regreso)[2]
Lanzamento Carga útil: -
Retorno de Carga útil: -
Masa no lanzamento: 7220 kg[2]
Volume Presurizado: 9 m3[2]
Enerxía Eléctrica
Fonte: Paneis solares[2]
Tamaño:
Enerxía Xerada: 0,60 kW[2]
Motores a bordo
Motor principal:
Propulsores:
Rendemento
Resistencia: 200 días[2]
Apoapse:
Periapse :
Inclinación:
Lanzamento
Sitio de Lanzamento: Cosmódromo de Baikonur[2]
Rampla:
Foguete Acelerador: Soiuz FG[2]

Soiuz TMA foi un modelo de nave Soiuz deseñado para misións na órbita terrestre. Estivo en servizo entre 2002 e 2011.[1][2]

Características[editar | editar a fonte]

A Soiuz TMA é unha versión modernizada e mellorada da Soiuz TM mediante acordos entre Rusia e os Estados Unidos, cun sistema de paracaídas mellorado, un novo tableiro de control e capacidade para levar 100 kg de carga ademais da tripulación e traer 50 kg de volta. As súas dimensión internas tamén foron lixeiramente modificadas para acoller mellor aos astronautas americanos e o sistema de amortiguamento dos asentos durante nas aterraxes foi mellorado. A partir do 2009 a Soiuz TMA comezou a usar o ordenador TsVM-101 en lugar do xa anticuado Argon 16, con tecnoloxía dos anos 1970 e máis pesado (70 kg contra os 8,3 kg do TsVM-101), e o sistema de telemetría analóxico sustituiuse por un dixital.[1][2]

A función da Soiuz TMA foi a de servir de transporte cara a Estación Espacial Internacional e de bote salvavidas unha vez acoplada a ela. Despois da retirada dos transbordadores espaciais, as Soiuz TMA foron as únicas naves capaz de levar astronautas á estación.[1][2]

Voos[editar | editar a fonte]

Número[1][2] Data[1][2] Centro de lanzamento[1][2] Misión[1][2] Resultado[1][2] Notas[1][2]
1 30 de outubro de 2002 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-1 Éxito Primeiro voo dunha Soiuz TMA.
2 26 de abril de 2003 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-2 Éxito
3 18 de outubro de 2003 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-3 Éxito
4 19 de abril de 2004 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-4 Éxito
5 14 de outubro de 2004 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-5 Éxito
6 15 de abril de 2005 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-6 Éxito
7 1 de outubro de 2005 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-7 Éxito
8 30 de marzo de 2006 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-8 Éxito
9 18 de setembro de 2006 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-9 Éxito
10 7 de abril de 2007 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-10 Éxito
11 10 de outubro de 2007 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-11 Éxito
12 8 de abril de 2008 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-12 Éxito
13 12 de outubro de 2008 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-13 Éxito
14 26 de marzo de 2009 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-14 Éxito
15 27 de maio de 2009 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-15 Éxito
16 30 de setembro de 2009 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-17 Éxito
17 20 de decembro de 2009 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-18 Éxito
18 2 de abril de 2010 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-19 Éxito
19 15 de xuño de 2010 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-20 Éxito
20 15 de decembro de 2010 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-21 Éxito
21 4 de abril de 2011 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-22 Éxito
22 14 de novembro de 2011 Cosmódromo de Baikonur Soiuz TMA-23 Éxito Último voo dunha Soiuz TMA.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Soyuz -TMA 1 - 22 (7K-STMA, 11F732A17)" (en inglés). Consultado o 6 de decembro de 2017. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 Mark Wade (2017). "Soyuz TMA" (en inglés). Consultado o 6 de decembro de 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]