Cosmódromo de Baikonur
| Cosmódromo de Baikonur | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Qyzylorda (pt)   | |||||||
 | |||||||
|
Instancia de
| |||||||
|
Epónimo
| |||||||
|
Composto por
Plataforma Gagarin (pt)
Baikonur Cosmodrome Site 90 (en) Baikonur Cosmodrome Site 109 (en) Baikonur Cosmodrome Site 110 (en) Baikonur Cosmodrome Site 200 (en) Baikonur Cosmodrome Site 81 (en) Baikonur Cosmodrome Site 41 (en) Baikonur Cosmodrome Site 45 (en) Cosmódromo de Baikonur Plataforma 31 (pt) Baikonur Cosmodrome Site 250 (en) | |||||||
| Persoas e organizacións | |||||||
|
Operador/a
| |||||||
| Datas | |||||||
| |||||||
| Transporte | |||||||
|
Ofrece servizo a
| |||||||
| Localización | |||||||
| |||||||
| Wikidata C:Commons |
O cosmódromo de Baikonur (en kazako: Байқоңыр ғарыш айлағы, Baıqońyr ǵarysh aılaǵy; en ruso: Космодро́м Байкону́р, Kosmodrom Baykonur) é unha base espacial situada no sur de Kazakhstán arrendada por Rusia.
Características e historia
[editar | editar a fonte]O cosmódromo é o primeiro espazoporto do mundo para lanzamentos de satélites e humanos e o maior espazoporto en superficie.[1] A base está localizada na estepa desértica de Baikonur, arredor de 200 km ao leste do mar de Aral e ao norte do río Sir Daria. Está próximo á estación de tren de Tyuratam e a uns 90 m sobre o nivel do mar. O cosmódromo e a cidade de Baikonur celebraron o 63.º aniversario da súa fundación o 2 de xuño de 2018.[2]
A base está alugada polo goberno de Kazakhstán a Rusia ata 2020, e está dirixida conxuntamente pola Corporación Estatal Roscosmos e as Forzas Aeroespaciais Rusas.
A área arrendada ten forma dunha elipse de 90 km de leste-oeste e 85 km de nore a sur, co cosmódromo situado no centro. Foi construído orixinariamente pola Unión Soviética a finais da década de 1950 como base de operacións do programa espacial soviético. Baixo o actual programa espacial ruso, Baikonur continúa a ser un espazoporto ocupado con numerosas misións comerciais, militares e científicas cada ano.[3][4] Todos os voos espaciais rusos tripulados se lanzan dende Baikonur.[5]
Tanto o Sputnik 1, primeiro satélite artificial, como o Vostok 1, primeiro voo tripulado, foron lanzados dende Baikonur. A plataforma de lanzamento que se empregou en ambas as misións rebautizouse como plataforma Gagarin en honra ao cosmonauta soviético Iuri Gagarin, piloto do Vostok 1 e primeiro humano no espazo.
Nome
[editar | editar a fonte]Existe diversidade de opinións sobre a orixe do nome Baikonur. Algunhas fontes indican que o nome foi escollido deliberadamente en 1961 (na época do voo de Gagarin) para dirixir erroneamente o bloque occidental[6][7] a un lugar situado a uns 320 km ao nordés do centro de lanzamento, a pequena localidade mineira de Baikonur, preto de Jezkazgan.
Outras fontes afirman que Baikonur era o nome da rexión de Tyuratam antes de que existise o cosmódromo.[7] Leninsk, a cidade pechada construída para apoiar o cosmódromo foi renomeada Baikonur o 20 de decembro de 1995 por Boris Eltsin.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Baikonur Cosmodrome 45.9 N 63.3 E". FAS.org. Federation of American Scientists (FAS). Arquivado dende o orixinal o 14 de agosto de 2016. Consultado o 19 de xullo de 2014.
- ↑ "Baikonur cosmodrome celebrated 63rd anniversary". Dispatch News Desk (en inglés). 3 de xuño de 2018. Consultado o 19 de ourubro de 2018.
- ↑ Wilson, Jim (5 de agosto de 2000). "Safe Launch For Critical Space Station Module". Popular Mechanics. Consultado o 12 de agosto de 2009.
- ↑ "Baikonur Cosmodrome". International Launch Services.
- ↑ "Baikonur Cosmodrome". NASA. Arquivado dende o orixinal o 01 de marzo de 2021. Consultado o 24 de decembro de 2011.
- ↑ Suvorov, Vladimir (1997). The first manned spaceflight: Russia's quest for space. Nova Publishers. pp. 16–17. ISBN 978-1-56072-402-5.
- ↑ 7,0 7,1 "The Partnership: A History of the Apollo-Soyuz Test Project". NASA.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Cosmódromo de Baikonur |
 |
A Galipedia ten un portal sobre: Rusia |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- J. K. Golovanov, M., "Korolev: Facts and myths", Nauka, 1994, ISBN 5-02-000822-2
- "Rockets and people" – B. E. Chertok, M: "mechanical engineering", 1999. ISBN 5-217-02942-0 (en ruso)
- "A breakthrough in space" – Konstantin Vasilyevich Gerchik, M: LLC "Veles", 1994, – ISBN 5-87955-001-X
- "At risk," – A. A. Toul, Kaluga, "the Golden path", 2001
- "Testing of rocket and space technology – the business of my life" Events and facts – A.I. Ostashev, Korolev, 2001.Bibliography 1996–2004
- "Baikonur. Korolev. Yangel." – M. I. Kuznetsk, Voronezh: IPF "Voronezh", 1997, ISBN 5-89981-117-X
- "Look back and look ahead. Notes of a military engineer" – Rjazhsky A. A., 2004, SC. first, the publishing house of the "Heroes of the Fatherland" ISBN 5-91017-018-X.
- "Rocket and space feat Baikonur" – Vladimir Порошков, the "Patriot" publishers 2007. ISBN 5-7030-0969-3
- "Unknown Baikonur" – editado por B. I. Posysaeva, M.: "globe", 2001. ISBN 5-8155-0051-8
- "Bank of the Universe" – editado por Boltenko A. C., Kyiv, 2014., publishing house "Phoenix", ISBN 978-966-136-169-9
- Gruntman, Mike (2019). From Tyuratam Missile Range to Baikonur Cosmodrome. Acta Astronautica 155 (Elsevier Ltd). pp. 350–366. Bibcode:2019AcAau.155..350G. doi:10.1016/j.actaastro.2018.12.021.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Baikonur Cosmodrome historical note (in Russian) and historical pictures (2002) on buran.ru – NPO Molniya, maker of Russian space shuttle Buran.
- RussianSpaceWeb.com on Baikonur
- 360° interactive panoramas of Baikonur Cosmodrome
- Baikonur: the town, the cosmodrome, the MetOp-A launch campaign
- "World’s Oldest Space Launch Facility: The Baikonur Cosmodrome." Sometimes Interesting. 26 de maio de 2014
- Nedelin Disaster // RussianSpaceWeb.com (en inglés)
- The official website of the city administration Baikonur // Baikonur commemorated a test rocket and space technology.(en ruso)
- The Russian Union Of Veterans // Day of memory and grief.(en ruso)
