Transbordador espacial

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lanzamento do Transbordador espacial Discovery, misión STS-120.

O transbordador espacial ou lanzadeira espacial da NASA, oficialmente chamado «Space Transportation System» (STS ou Sistema de Transport Espacial), foi a astronave empregada durante 30 anos polo goberno dos Estados Unidos de América para as súas misións tripuladas no espazo, e foi retirado de servizo no 2011.[1] A plataforma de lanzamento componse dun gran tanque externo (ET), de cor vermello, dous foguetes aceleradores sólidos (SRB), de cor branco, e un avión espacial, o cal é o transbordador espacial propiamente dito. O transbordador mesmo conta cos seus propios motores principais (SSME).

A lanzadeira transportou astronautas e carga útil (tal como satélites ou partes da estació espacial) até a órbita baixa terrestre, na parte superior da atmosfera terrestre (ou termosfera).[2] Polo xeral, a súa tripulación estivo composta por cinco ou sete persoas. A capacidade de carga útil foi de 22 700 kg. Cando a misión do transbordador rematou, foron accionados ps propulsores da «Orbital Maneuvering System» (OMS ou Sistema de Manobra Orbital) e reentrou na baixa atmosfera. Durante o descenso, o orbitador desacelera a súa velocidade hipersónica principalmente a través do aerofreado, e despois, polo proceso de aterraxe, actuou como un planador, aterrando totalmente sen a axuda dos motores («deadstick»).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Joaquim Elcacho (25 de xaneiro de 2011). Avui+, ed. "Prova final per al ‘Discovery'". Consultado o 5 de marzo de 2011. 
  2. NASA (1995). National Aeronautics and Space Administration, ed. "Earth's Atmosphere" (en inglés). Consultado o 25 de outubro de 2007. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]