Scout G1

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Scout G1
Lanzamento de HILAT mediante un Scout G1.
Lanzamento de HILAT mediante un Scout G1.
Función Lanzador espacial lixeiro
País de orixe Estados Unidos[1]
Tamaño
Altura 26,0 m[1]
Diámetro 1,14 m[1]
Masa 20.930 kg[1]
Etapas 4[1]
Capacidade
Carga útil a LEO 210 kg[1]
Foguetes asociados
Familia Scout
Historia de lanzamentos
Estado Retirado[1]
Sitios de lanzamento Base Vandenberg da Forza Aérea, Wallops Island, Complexo de Lanzamento San Marco[1][2]
Total de lanzamentos 18[1][2]
Voo inaugural 30 de outubro de 1979[1][2]
Último voo 9 de maio de 1994[1][2]
Primeira Etapa - Algol 3[1]
Lonxitude 9,40 m[1]
Diámetro 1,14 m[1]
Masa baleiro 1600 kg[1]
Masa cheo 14.320 kg[1]
Motores 1 Algol 3[1]
Pulo 471,905 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 284 s (no baleiro), 238 s (a nivel do mar)[1]
Tempo de combustión 75 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Segunda Etapa - Castor 2[1]
Lonxitude 6,04 m[1]
Diámetro 0,79 m[1]
Masa baleiro 695 kg[1]
Masa cheo 4424 kg[1]
Motores 1 TX-354-3[1]
Pulo 258,915 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 262 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 37 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Terceira Etapa - Antares 3A[1]
Lonxitude 3,51 m[1]
Diámetro 0,76 m[1]
Masa baleiro 352 kg[1]
Masa cheo 1637 kg[1]
Motores 1 X-259A[1]
Pulo 80,796 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 295 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 48 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Cuarta Etapa - Altair 3[1]
Lonxitude 2,53 m[1]
Diámetro 0,64 m[1]
Masa baleiro 25 kg[1]
Masa cheo 301 kg[1]
Motores 1 FW-4S[1]
Pulo 27,4 kN[1]
Impulso específico 280 s[1]
Tempo de combustión 27 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]

Scout G1 foi un foguete espacial dos Estados Unidos propulsado exclusivamente por propelente sólido. Estaba concibido como un lanzador de baixo custo e foi usado desde tres sitios de lanzamento: a Base Vandenberg da Forza Aérea en California; o complexo de Wallops Island; e o Complexo de Lanzamento San Marco fronte ás costas de Nixeria.[1][2]

Historial de lanzamentos[editar | editar a fonte]

Voo[1][2] Data[1][2] Rampla de lanzamento[1][2] Carga[1][2] Resultado[1][2] Notas[1][2]
1 30 de outubro de 1979 Base Vandenberg da Forza Aérea MagSat Éxito Primeiro lanzamento dun Scout G1.
2 15 de maio de 1981 Base Vandenberg da Forza Aérea Nova 1 Éxito
3 27 de xuño de 1983 Base Vandenberg da Forza Aérea HILAT Éxito
4 12 de outubro de 1984 Base Vandenberg da Forza Aérea Nova 3 Éxito
5 3 de agosto de 1985 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 24 / Transit-O 30 Éxito
6 13 de decembro de 1985 Wallops Island ITV 1 / ITV 2 Éxito
7 14 de novembro de 1986 Base Vandenberg da Forza Aérea Polar Bear Éxito
8 16 de setembro de 1987 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 27 / Transit-O 29 Éxito
9 25 de marzo de 1988 Plataforma San Marco San Marco 5 Éxito
10 26 de abril de 1988 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 23 / Transit-O 32 Éxito
11 16 de xuño de 1988 Base Vandenberg da Forza Aérea Nova 2 Éxito
12 25 de agosto de 1988 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 25 / Transit-O 31 Éxito
13 9 de maio de 1990 Base Vandenberg da Forza Aérea MACSAT 1 / MACSAT 2 Éxito
14 29 de xuño de 1991 Base Vandenberg da Forza Aérea REX 1 Éxito
15 3 de xullo de 1992 Base Vandenberg da Forza Aérea SAMPEX Éxito
16 21 de novembro de 1992 Base Vandenberg da Forza Aérea MSTI 1 Éxito
17 25 de xuño de 1993 Base Vandenberg da Forza Aérea Radcal Éxito
18 9 de maio de 1994 Base Vandenberg da Forza Aérea MSTI 2 Éxito Último voo dun Scout G1

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 1,38 1,39 1,40 1,41 1,42 1,43 1,44 1,45 1,46 1,47 1,48 1,49 1,50 1,51 1,52 1,53 1,54 1,55 1,56 1,57 Mark Wade (2017). "Scout G-1" (en inglés). Consultado o 13 de maio de 2017. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Scout-G1" (en inglés). Consultado o 13 de maio de 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]