Scout X-3M
Aparencia
| Scout X-3C | |
|---|---|
| Función | Lanzador espacial lixeiro |
| Tamaño | |
| altura | 22,0 m[1] |
| diámetro | 1,02 m[1] |
| masa | 17.000 kg[1] |
| Etapas | 4[1] |
| foguetes derivados | |
| Familia | Scout |
| Lanzamento históricos | |
| Estado | Retirado[1] |
| Sitios | Base Vandenberg da Forza Aérea[1][2] |
| Total de lanzamentos | 1[1][2] |
| Primeira etapa – Algol 2A[1] | |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| Segunda etapa – Castor 1[1] | |
| altura | 5,92 m[1] |
| diámetro | 0,79 m[1] |
| masa baleiro | 535 kg[1] |
| masa cheo | 3852 kg[1] |
| impulsado por | 1[1] |
| potencia máxima | 286 kN[1] |
| Impulso específico | 247 s (232 s a nivel do mar)[1] |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| Terceira etapa – Antares 2[1] | |
| altura | 2,90 m[1] |
| diámetro | 0,78 m[1] |
| masa baleiro | 300 kg[1] |
| masa cheo | 1400 kg[1] |
| impulsado por | 1 X-259[1] |
| potencia máxima | 93,094 kN (no baleiro)[1] |
| Impulso específico | 293 s (no baleiro)[1] |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| Cuarta etapa – MG-18[1] | |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| [ editar datos en Wikidata ] | |
Scout X-3M foi un foguete espacial dos Estados Unidos propulsado exclusivamente por propelente sólido. Estaba concibido como un lanzador de baixo custo e foi usado desde a Base Vandenberg da Forza Aérea unha soa vez, o 19 de decembro de 1963, para poñer en órbita o satélite P35-3, pertencente ao programa de satélites militares meteorolóxicos DMSP.[1][2]
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Scout X-3M |