Scout X-5C
| Scout X-5C | |
|---|---|
 | |
| Función | Lanzador espacial lixeiro |
| Tamaño | |
| altura | 22,0 m[1] |
| diámetro | 1,02 m[1] |
| masa | 17.500 kg[1] |
| Etapas | 3[1] |
| foguetes derivados | |
| Familia | Scout |
| Lanzamento históricos | |
| Estado | Retirado[1] |
| Sitios | Wallops Island[1][2] |
| Total de lanzamentos | 1[1][2] |
| Primeira etapa – Algol 2B[1] | |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| Segunda etapa – Castor 2[1] | |
| altura | 6,04 m[1] |
| diámetro | 0,79 m[1] |
| masa baleiro | 695 kg[1] |
| masa cheo | 4424 kg[1] |
| impulsado por | 1[1] |
| potencia máxima | 258,92 kN[1] |
| Impulso específico | 262 s (232 s a nivel do mar)[1] |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| Terceira etapa – Antares 2[1] | |
| altura | 2,90 m[1] |
| diámetro | 0,78 m[1] |
| masa baleiro | 300 kg[1] |
| masa cheo | 1400 kg[1] |
| impulsado por | 1 X-259[1] |
| potencia máxima | 93,094 kN (no baleiro)[1] |
| Impulso específico | 293 s (no baleiro)[1] |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| [ editar datos en Wikidata ] | |
Scout X-5C foi un foguete espacial dos Estados Unidos propulsado exclusivamente por propelente sólido. Estaba concibido como un lanzador suborbital de baixo custo e foi usado desde o complexo de Wallops Island unha única vez, o 27 de abril de 1968, para probar vehículos de reentrada atmosférica.[1][2]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 Mark Wade (2017). "Scout X-5C" (en inglés). Consultado o 28 de maio de 2017.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Scout-X5A" (en inglés). Consultado o 28 de maio de 2017.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Scout X-5C |