Perdicinos

Perdicinos
Nome taxon     Perdicinae Edward Blyth 1833
Instancia de taxon Parafilético  Categoría taxonómica Subfamilia
Clasificación taxonómica
Superreino Holozoa Reino Animalia Filo Chordata Clase Aves Orde Galliformes Familia Phasianidae Subfamilia Perdicinae Blyth, 1833 Perdicinae
Fontes e ligazóns Freebase /m/0h3vxls ITIS 677532 OTT 136462 CoL K4C
Wikidata

Perdiz charrela (Perdix perdix).

A dos perdicinos (Perdicinae) é unha subfamilia de aves da orde dos galiformes e familia dos fasiánidos, que inclúe numerosas especies, como as perdices, os paspallases, francolíns (Francolinus sp.), que se direnencian doutras galiformes entre outras cousas, por non teren esporóns.

Forman nun grupo de aves non migratorias de tamaño de mediano a pequeno, propias do Vello Mundo, distribiuídas por Europa, Asia, África e o Oriente Medio, que se alimentan de sementes e aniñan no solo.

A subfamilia inclúe moitas das aves de caza máis estimadas.

Taxonomía

Descrición

A subfamilia foi descrita en 1821 polo naturalista estadounidense Thomas Horsfield, aínda que algúns autores atribúen a súa descrición a Bonaparte en 1838.

Etimoloxía

O nome Perdicinae está formado sobre a raíz Perdic-, do xenitivo do nome do seu xénero tipo, Perdix (do latín perdix, -īcis, 'perdiz', coa adición do sufixo do latín científico -inae, propio dos nomes das subfamilias de animais.

Xéneros

Na actualidade, de acordo coa clasificación do Sistema Integrado de Información Taxonómica, recoñécense dentro da subfamilia os vinte e dous xéneros seguintes:

Subfamilia Perdicinae Horsfield, 1821

• Alectoris Kaup, 1829
• Ammoperdix Gould, 1851
• Anurophasis Oort, 1910
• Arborophila Hodgson, 1837
• Bambusicola Gould, 1863
• Caloperdix Blyth, 1861
• Coturnix Bonnaterre, 1791
• Francolinus Stephens, 1819
• Galloperdix Blyth, 1845
• Haematortyx Sharpe, 1879
• Lerwa Hodgson, 1837
• Margaroperdix Reichenbach, 1853
• Melanoperdix Jerdon, 1864
• Ophrysia Bonaparte, 1856
• Perdicula Hodgson, 1837
• Perdix Brisson, 1760
• Ptilopachus Swainson, 1837 ¹
• Rhizothera G. R. Gray, 1841
• Rollulus Bonnaterre, 1791
• Tetraogallus J. E. Gray, 1832
• Tetraophasis Elliot, 1871
• Xenoperdix Dinesen, Lehmberg, Svendsen, Hansen & Fjeldsa, 1994

¹ Cómpre sinalar que na actualidade este xénero está integrado na familia dos odontofóridos, subfamilia dos ptilopaquinos,

Véxase tamén

Bibliografía

• McGowan, P. J. K. (1994): "Family Phasianidae (Pheasants and Partridges)". En: del Hoyo, J.; Elliot, A.; Sargatal, J. "New World Vultures to Guineafowl". Handbook of the Birds of the World. 2. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.
• Johnsgard, P. A. (1999): The Pheasants of the World. 2nd ed. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-1-5609-8839-7.
• Johnsgard, P. A. (1988): The Quails, Partridges, and Francolins of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-7193-3.

Outros artigos

• Galiformes
• Fasiánidos

Ligazóns externas

• Perdicinae na ADW.