Perdices

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Perdiz")
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Perdices
Perdiz rubia (Alectoris rufa)
Perdiz rubia (Alectoris rufa)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Galliformes
Familia: Phasianidae
Subfamilia: Perdicinae
Perdices nunha ilustración do Manuscrito de Baburnama (s. XVI).

O nome de perdices aplícase a varias especie de aves da orde dos galiformes, familia dos fasiánidos e subfamilia dos perdicinos, especialmente ás dos xéneros Alectoris, Perdix e outros semellantes.[1][2]

Consideracións taxonómicas e lexicográficas[editar | editar a fonte]

Os estudos científicos demostraron que o termo 'perdiz' non inclúe todas as especies derivadas dun mesmo antepasado, noutras palabras, o grupo das perdices é parafilético, non é, por tanto, un taxon. As clasificacións científicas recentes, como a do Congreso Ornitolóxico International (COI), inclúen a maioría destas aves dentro da subfamilia dos perdicinos, entre outras, as dos xéneros Perdix e Alectoris. Pero o termo perdiz tamén se referíu a varias outras especies. Así ocorre que algúns autores inclúen tamén no grupo a outras aves doutra subfamilia de fasiánidos, a dos tetraoninos, como Lagopus muta,[1][2] que máis propiamente deberiamos denominar lagópodo alpino ou lagópodo branco.[3] Peor aínda son casos como o da chamada "perdiz de fronte branca" (Geotrygon leucometopia), que habita nos bosques do centro da illa A Española, e que é realmente un pombo (pertence á orde dos columbiformes), ou a outras especies que tampoco son galiformes, como a denominación de "perdiz dos mares", que en realidade é un carrán (da orde das caradriformes).

Características[editar | editar a fonte]

Constitúen un grupo de aves non migratorias de tamaño de mediano a pequeno, propias do Vello Mundo, distribiuídas por Europa, Asia, África e o Oriente Medio, que se alimentan fundamentalmente de sementes e aniñan no solo.[4]

Segundo a definición que delas fixo Georges Cuvier en 1805, as perdices son galináceas de pequeno tamaño e que ningunha delas teñen esporóns[5]

Moitas delas son das aves de caza máis estimadas, xa que a súa carne é de alto valor culinario.[4]

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

A palabra perdiz provén do latín perdicem, acusativo de perdix, e este á súa vez do grego antigo πέρδιξ pérdix, nome da ave en que se transformou Pérdix), o sobriño de Dédalo.[6] (Ver máis abaixo).

Curiosidades antigas sobre as perdices[editar | editar a fonte]

Encóntrase un extracto de Teofrasto no libro de Aulo Xelio As Noites Áticas:[7] «é sorprendente o que lemos en Teofrasto sobre as perdices. Trátase do mesmo que Teopompo nos deixou con respecto ás lebres. Teofrasto, o filósofo por excelencia, asegúranos que en Paflagonia todas as perdices teñen dous corazóns; e Teopompo informaba que, en Bisaltia, na Macedonia Central, as lebres teñen dous fígados».

Na mitoloxía[editar | editar a fonte]

Segundo a mitoloxía grega a primera perdiz apareceu cando Dédalo, envidioso das habilidades do seu sobriño Pérdix, nun arrebato de ira, guindouno desde o alto do templo de Atenea na Acrópole. Pero a deusa, que favorecía o enxeño, viuno caer e cambiou o seu destino transformándoo nunha ave bautizada co seu nome: a perdiz. Esta ave non fai o seu niño nas árbores nin voa alto, senón que aniña no solo e evita os lugares elevados, consciente da súa caída. Polo seu crime, Dédalo foi xulgado e desterrado.[8]

Na arte[editar | editar a fonte]

Encontramos perdices en moitos bodegóns ou naturezas mortas que representan trofeos de caza, así como a súa representación en outras obras artísticas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Perdiz en DiGalego.
  2. 2,0 2,1 Conde Teira, M. A. (1999): "Nomes galegos para as aves ibéricas: lista completa e comentada". Chioglossa, 1: 121-138.
  3. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para lagópodo.
  4. 4,0 4,1 McGowan 1994, pp. 434–479.
  5. Cuvier, G. (1805): Anat. comp., t. 4, p. 472.
  6. perdiz en Etimologías de Chile.
  7. Libre XVI, Capítulo 15.
  8. Ovidio (8). Metamorfoses, VIII 236-255. 

Váxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografia[editar | editar a fonte]

  • McGowan, P. J. K. (1994): "Family Phasianidae (Pheasants and Partridges)". En: del Hoyo, J.; Elliot, A.; Sargatal, J. "New World Vultures to Guineafowl". Handbook of the Birds of the World. 2. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.
  • Johnsgard, P. A. (1999): The Pheasants of the World. 2nd ed. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-1-5609-8839-7.
  • Johnsgard, P. A. (1988): The Quails, Partridges, and Francolins of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-7193-3.

Outros artigos[editar | editar a fonte]