Pazo do Faramello

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pazo do Faramello
Palace of Faramello, Rois, Galicia (Spain).jpg
ConcelloRois
ProvinciaA Coruña
ComunidadeGalicia
Coordenadas42°48′34″N 8°37′52″O / 42.80944444, -8.63111111Coordenadas: 42°48′34″N 8°37′52″O / 42.80944444, -8.63111111
Estilo arquitectónico
Estilo orixinal(Barroco, século XVIII)
Estilo actual(barroco e posteriores estilos/reformas)
Estado actualen bo estado
Véxase tamén
Pazos de Galicia
editar datos en Wikidata ]

O Pazo do Faramello é un pazo barroco (século XVIII) situado na parroquia de Ribasar, Rois (A Coruña), moi preto do Camiño portugués de Santiago e a 12 quilómetros de Padrón e Santiago de Compostela. Conta cun eido de 12,6 hectáreas onde salientan os xardíns franceses deseñados no século XIX. Está arrodeado por unha carballeira de gran biodiversidade e do lendario castro da Raíña Lupa.

Emprégase actualmente como lugar de celebracións, xuntanzas, vodas etc. O seu actual propietario, Gonzalo Rivero de Aguilar, vive no pazo e acostuma servir de guía aos visitantes.

Historia e arquitectura[editar | editar a fonte]

Trátase dun edificio de estilo barroco civil compostelán con influencias italianas que delatan a orixe xenovesa do seu fundador, o Marqués de Piombino. Construíuse para servir de vivenda familiar e ergueito nuns socalcos sobre o canón do río Sar a comezos do século XVIII de estilo barroco compostelán civil. É o último pazo do Camiño Portugués a Compostela. O edificio principal supera os 2.100 m2 e a súa orixe é industrial, xa que se fundou a partir da Real Fábrica de Papel do Faramello, 1710, pioneira e abandeirada da industria galega por máis de dous séculos. Nas súas cabalarizas albergouse o arsenal contra as tropas francesas nas revoltas do 2 de xuño de 1808.

O pazo foi ademais residencia de verán do rei Afonso XIII e do Infante Luís de Baviera nas súas viaxes a Galiza, polo que tamén se coñece co nome local de Balmoral do Sar. A Presidencia da Xunta de Galicia solicitouno en varias ocasións para dar o discurso de Nadal do Presidente Manuel Fraga Iribarne.

A capela data do ano 1727 e acolle un retablo de madeira realizado polo mestre Xosé Gambino, nado no pazo, e un dos escultores barrocos principais da Catedral de Santiago de Compostela.[1]

O pazo e a literatura[editar | editar a fonte]

Varios autores galegos víronse fascinados polo pazo. Emilia Pardo Bazán dixo: Hai moitos pazos, mais Faramello é único; Rosalía de Castro confesou que a beleza do Faramello conxeláralle a alma; Cela dixo que o pazo é o segredo mellor gardado do Camiño que din do Apóstolo. É ademais unha das contornas principais da novela de Alejandro Pérez Lugín La casa de la Troya (A casa da Troia), de 1915.

Xardíns[editar | editar a fonte]

O eido mide unhas 12,6 hectáreas; nel aparecen os xardíns franceses deseñados no século XIX. Ademais posúe regueiros con fervenzas, arboredos e unha carballeira de gran biodiversidade con especies salientábeis como lontras, grúas e garzas.

Disque nunha poza vive unha ninfa que por veces sae da auga para contemplar a paisaxe deitada nun penedo (típica lenda galega de mouras)[1].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Rivera de la Cruz, Marta: "Pazo a pazo" El País, 21/2/2014.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]