Palmeira anana

Palmeira anana
Chamaerops humilis Carl von Linné 1753
Nome común Kiko Rivera (en)   palmera nana (ast)   chamerops niski (pl)   karłatka niska (pl)   European fan palm (en-us)   叢櫚 (zh)   矮棕 (zh)   palmiczka (pl)
Instancia de taxon  Subclase de planta útil  Categoría taxonómica especie
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Reino Plantae  Orde Arecales  Familia Arecaceae  Tribo Trachycarpeae  Xénero Chamaerops  Especie Chamaerops humilis L., 1753 Chamaerops humilis
Localización  Mapas
Códigos e identificadores Freebase /m/07g1lw UNII 4MHC5KR6HM ITIS 506714 OTT 452733 UICN 13164373 CoL TKRS EOL 1091059 WFO wfo-0000839941
Wikidata G:Commons C:Commons

A palmeira anana Chamaerops humilis, é a única palmeira (i.e. familia palmeiras) autóctona de Europa e a única especie do xénero Chamaerops.

Detalle da folla

Vista da planta no seu hábitat

Xeneralidades

É unha planta de gran valor ornamental e ecolóxico moi resistente á seca a partir dos cinco anos. Os seus froitos serven de alimento a moitas especies autóctonas e a súa densidade espiñenta é aproveitada como acubillo para a cría por moitas especies animais. A planta ten valor comercial pola súa beleza e emprégase en xardinaxe pola súa resistencia e por non acadar unha grande altura como outras palmeiras. É moi empregada para xardíns de rocalla e para formar sebes espiñentas que impiden o paso. É frecuente vela en ressorts e hoteis ao ser unha especie rústica que require poucos coidados e soporta ben as condicións duras e a polución. Atópase en invernadoiros para a exportación. É unha especie carismática, extensamente distribuída por todo o litoral mediterráneo español, os rebentos tenros consómense, aínda que non é un produto apreciado. Distribúese polas rexións secas ao longo da costa mediterránea, desde Italia cara ao oeste, mais excluíndo a Francia. É común nas costas mediterráneas de España (especialmente en Andalucía), no Algarve portugués, e no norte de Marrocos. Na provincia de Almería medra de forma natural na Serra do Cabo de Gata, onde é unha das súas especies máis características. Os seus froitos son inxeridos por mamíferos (o porco teixo, o raposo, o coello, ungulados) que, en ocasións, actúan como dispersantes das súas sementes.

Propiedades

O froito ten un alto contido de ácido butírico, e é usado como antidiarreico, adstrinxente e nutritivo. Úsase tamén como planta ornamental. Os rebentos centrais téñense usado en alimentación. As fibras das follas úsanse na confección de tapices, vasoiras e cordas, tamén para o recheo de tapizarías.

Taxonomía

Chamaerops humilis foi descrita por Carl von Linné e publicado en Die Natürlichen Pflanzenfamilien 4(3b): 77. 1891.

Etimoloxía

Chamaerops: nome xenérico que provén de Chamai = "gamallo", refiríndose ao hábito anano.

humilis: epíteto latino que significa "de baixo crecemento".

Variedades

• Chamaerops humilis var. argentea
• Chamaerops humilis var. humilis

Sinonimia

• Phoenix humilis (L.) Cav.
• Phoenix humilis Royle

var. humilis

• Chamaerops arborescens (Pers.) Steud.
• Chamaerops bilaminata Gentil
• Chamaerops conduplicata J.Kickx f.
• Chamaerops depressa Chabaud
• Chamaerops elegans Hook.f.
• Chamaerops macrocarpa Tineo

Véxase tamén

Outros artigos

• Características das arecáceas
• Palmito

Ligazóns externas

• Foto de rebento de palmitos