Nata batida

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Unha cunca de chocolate quente cuberta con nata batida dun bote a presión.
Pasteliños de nata, un dos usos típicos en pastelaría.

A nata batida ou crema batida é unha crema de leite que se bate enerxicamente até adquirir unha consistencia semisólida ou á que se lle engade ar ou gases inocuos[1]. Diferénciase da crema chantillí en que esta sempre leva azucre e acostuma ir aromatizada, mentres que a nata batida non ten porque ser adozada. Contodo moitos autores considéranas sinónimos.

Se a nata ten un 30% ou máis de graxa pode ser mesturada con ar, de xeito que as burbullas de ar son capturadas nunha rede de pinguiñas de graxa e o coloide resultante adquire aproximadamente o dobre de volume da nata orixinal; porén, se o proceso de batido continúa as pingas de graxa péganse entre si destruíndo o coloide e formando manteiga e o líquido restante é soro de manteiga (cando dicimos que a nata se cortou). Ás veces engádeselle azucre glas ao coloide, co fin de endurecer a mestura e reducir o risco de exceso de batido.

Características[editar | editar a fonte]

A nata batida prepárase normalmente cun batedor de claras (a man), un batedor eléctrico ou un batedor mesturador, aínda que tamén, con certa dificultade, pode facerse cun garfo. Cómpre ter en conta que o batido manual consegue un maior volume. Por outra banda, é primordial que tanto a nata como o garfo onde sexa batida e os utensilios de cociña estean fríos (entre 5 e 10 °C): a calor abranda a graxa da nata, e non permite que soba. A nata batida úsase popularmente para cubrir certas sobremesas (amorodos con nata), e tamén pasteis, cafés ou xeados.

Comercialización[editar | editar a fonte]

A nata batida pode venderse prota para o seu uso en botes a presión; cando a crema sae da embocadura mestúrase co ar violentamente, producindo catro veces o volume da nata, o dobre do volume producido ao bater ar nela. Isto coñécese coma squirty cream no Reino Unido. Usando esta técnica, tamén pode ser preparada en dispensadores reutilizábeis, semellante a unha botella de sifón de auga carbonatada e utilizando cartuchos desbotábeis de baixo custo. A nata batida producida deste xeito é porén inestábel e tornará a un estado máis ou menos líquido en media hora ou unha hora. Polo tanto, o método non é axeitado para a decoración de alimentos que non serán inmediatamente servidos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. VV. AA. (2012) Dicionario de alimentación e restauración, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]