Mika Waltari

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Mika Waltari
Mika Waltari.jpg
Mika Waltari en 1935.
Nome completo Mika Toimi Waltari
Alcume Kristian Korppi, Leo Rainio, Leo Arne, M. Ritvala e Nauticus
Nacemento 19 de setembro de 1908
Lugar Helsinqui, Flag of Russia.svg Gran Ducado de Finlandia
Falecemento 26 de agosto de 1979 (70 anos)
Lugar Helsinqui, Finlandia Finlandia
Soterrado cemiterio de Hietaniemi
Nacionalidade Finlandia
Relixión Luterano
Alma máter Universidade de Helsinque
Ocupación escritor, tradutor, xornalista, novelista e guionista
Fillos Satu Waltari
Xéneros Novela histórica
Premios Order of the Lion of Finland – Pro Finlandia Medal, Aleksis Kivi Award e Jussi Award for Best Script
Mika Waltari signature.svg
editar datos en Wikidata ]

Mika Toimi Waltari, nado en Helsinqui en 1908 e finado en 1979, foi un escritor finlandés, famoso especialmente pola súa novela Sinuhé, o exipcio.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo dun pastor luterano, quedou orfo aos cinco anos. Comezou a estudar teoloxía na Universidade de Helsinqui, pero acabou interesándose pola literatura e a filosofía. En 1925 publicou o seu primeiro libro, pero foi na súa estadía en París en 1927 cando escribiu a súa primeira novela, A grande ilusión (Suuri illusioni). Nesa época Waltari converteuse nun dos líderes do movemento literario inspirado no futurismo italiano e ruso, aínda que terminaría por adoptar posicións ultraconservadoras.

Durante a Guerra de Inverno e a Guerra de Continuación traballou no servizo de información do goberno. En 1945 publicou a novela histórica Sinuhé, o exipcio (Sinuhe egyptiläinen), baseada na Historia de Sinuhé exipcia, que é a súa novela máis popular e recoñecida; nela analiza a perda dos valores espirituais nun mundo materialista.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]