Margarida común

	Instancia de taxon
	Nome curto B. perennis
	Uso planta medicinal
	Categoría taxonómica especie

Margarida común
	Bellis perennis ; Carl von Linné 1753
	Instancia de taxon
	Nome curto B. perennis
	Uso planta medicinal
	Categoría taxonómica especie
Características
	Rusticidade da planta 4
	Fonte de flower crown (en)
Clasificación taxonómica
Reino	Plantae
Orde	Asterales
Familia	Asteraceae
Tribo	Astereae
Xénero	Bellis
Especie	Bellis perennis ; L., 1753 Bellis perennis
Historia
	Premios e distincións planta medicinal do ano (2017)
Localización
	Área de distribución República Popular da China; Tíbet; Tianjin; Fujian; Provincia de Cantón
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/04c38s
UNII	2HU33I03UY
ITIS	36826
OTT	792843
CoL	5WH44
EOL	467843
WFO	wfo-0000072578
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Flora Reipublicae Popularis Sinicae, volume 74 (en) pp. 92 ; Enciclopedia de Otto "Chudobka"; Grande Enciclopedia Soviética (1926 - 1947) "Q107860506 "; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24464683 "; Encyclopædia Britannica (9ª edición) "Encyclopædia Britannica, Ninth Edition/Bairnwort (en) " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

A margarida común ou margarida europea^[1] (Bellis perennis), é unha planta herbácea do xénero das margaridas Bellis, na familia das asteráceas, propia dos pastos de Europa, mais espallada por todo o mundo, moi utilizada mesturada co céspede, pola súa resistencia á sega.

Descrición

Planta herbácea perenne, ocasionalmente con pequenos rizomas, glabrescentes ou laxamente pubescentes e follas obovado-espatuladas, crenadas ou dentada-arredondadas de 10-60 por 4–20 mm. Escapos sen follas de até 20 cm de altura. As brácteas involucrais teñen pelos pluricelulares máis ou menos abundantes no dorso. As flores hemiliguladas de 5,5-8,5 mm, superan o involucro en 2–5 mm, e teñen un tubo de 0,3-0,8 mm; son brancas, ás veces tinguidas de púrpura; os flósculos, amarelos, teñen 1,5–2 mm. O froito é un aquenio de 1-1,5 por 0,5–1 mm, obovoideo, comprimido, algo peludo, co bordo periférico engrosado; papo ausente.^[2]

Hábitat e distribución

Nativa de Europa e do Norte de África até Asia Central. Introducida no resto do mundo.^[3]
Medra en prados frescos. Florea e frutifica de outubro a xuño.

Composición química

Os capítulos florais conteñen taninos (que son derivados poliacetilénicos), saponócitos, aceites esenciais,^[4] ácidos orgánicos e saponinas.^[5]^[6] Ademais, contén antoxantina, responsábel da cor amarela.

Usos

Medicinais

Propiedades

Antitusiva e expectorante^[7] grazas aos saponósidos, resina e mucilaxes.
Diurética^[7] e sudorífica por mor dos taninos.
Cicatrizante.
Para controlar a presión arterial.
Antiespasmódica.
Demulcente, dixestiva, emoliente e laxante.
Oftálmica.
Purgativas e tónicas.

As partes utilizadas son as follas, raíces e flores, aínda que as raíces son as que se usan con menos frecuencia.

É unha popular menciña contra moitas doenzas e ten unha gran variedade de formas de aplicación. É a herba tradicionalmente utilizada contra as feridas, ampolas, queimaduras e para diminuír inflamacións. As raíces utílizanse no tratamento do escorbuto e eccemas dérmicos. Non se ten descrito toxicidade ningunha para esta especie.

Culinarios

É comestíbel; téñense consumido as follas en ensaladas, habitualmente mesturada con mexacán (Taraxacum officinale) e fiúncho (Foeniculum vulgare).

Taxonomía

Bellis perennis foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum, vol. 2, p. 886 en 1753.^[8]

Etimoloxía

Bellis: do latín bellis, -idis, xa empregado na antigüidade por Plinio o Vello (26, 26) co mesmo sentido ("Bellis in pratis nascitur, flore albo, aliquatenus rubente" -A margarida que medra nos prados, con flor branca tintada de vermello.^[9]).
perennis: epíteto latino derivado de per e annuus, "que dura todo o ano".^[10]

Táxones infra-específicos

Todos os descritos, unha vintena, son meros sinónimos da especie ou doutras especies de Bellis.

Sinonimia

Aster bellis E.H.L.Krause
Bellis alpina Hegetschw.
Bellis armena Boiss.
Bellis croatica Gand.
Bellis hortensis Mill.
Bellis hybrida Ten.
Bellis integrifolia DC.
Bellis margaritifolia Huter
Bellis minor Garsault nom. inval.
Bellis perennis var. caulescens Rochebr.
Bellis perennis f. discoidea D.C.McClint.
Bellis perennis var. fagetorum Lac.
Bellis perennis var. hybrida (Ten.) Fiori
Bellis perennis subsp. hybrida (Ten.) Nyman
Bellis perennis var. margaritifolia (Huter) Fiori
Bellis perennis var. microcephala Boiss.
Bellis perennis f. plena Sacc.
Bellis perennis f. pumila (Arv.-Touv. & Dupuy) Rouy
Bellis perennis var. pusilla N.Terracc.
Bellis perennis f. rhodoglossa Sacc.
Bellis perennis var. strobliana Bég.
Bellis perennis var. subcaulescens Martrin-Donos
Bellis perennis var. tubulosa F.J.Schultz
Bellis perennis f. tubulosa A.Kern.
Bellis pumila Arv.-Touv. & Dupuy
Bellis pusilla (N.Terracc.) Pignatti
Bellis scaposa Gilib. nom. inval.
Bellis validula Gand.
Erigeron perennis (L.) Sessé & Moc.^[11]|divcolend

Nome común

Galego: margarida, margarida común, margarida europea, bonina, belorita, bilorita, ben me quer, parramina, ponmerendas, primachorro^[12].

Notas

↑ Nomes comúns da especie en Termos esenciais de botánica, Universidade de Santiago de Compostela, 2004; Vocabulario de ciencias naturais, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1991; Gran dicionario Xerais da lingua galega, Vigo, Xerais, 2009; Dicionario da Real Academia Galega, A Coruña, RAG, 2012 e Vocabulario ortográfico da lingua galega, A Coruña, Real Academia Galega / Instituto da Lingua Galega, 2004
↑ Bellis perennis en Flora vascular de Andalucía occidental
↑ "Bellis perennis en USDA-GRIN Taxonomy for Plants". Arquivado dende o orixinal o 05 de xuño de 2011. Consultado o 28 de abril de 2014.
↑ Antimicrobial activity of polyacetylenes from Bellis perennis and their synthetic derivatives.
↑ Perennisosides I-VII, Acylated Triterpene Saponins with Antihyperlipidemic Activities from the Flowers of Bellis perennis
↑ Bayogenin and asterogenic acid glycosides from Bellis perennis.
1 2 Seasonal changes in the hemolytic effects of the head of Bellis perennis L.
↑ "Margarida común". Tropicos.org. Jardín Botánico de Missouri. Consultado o 15 de xuño de 2012.
↑ Univ. Chicago - B. Thayer, Pliny the Elder: the Natural History, Liber XXVI
↑ F. Gaffiot. Dictionnaire Latin-Français, Hachette, Paris, 1934, p. 212.
↑ Margarida común en PlantList
↑ Nomenclatura vernácula da flora vascular galega, E. Losada, J. Castro e E. Niño, Xunta de Galicia, 1992

Véxase tamén

Ligazóns externas

[1] Nomes comúns da especie en Termos esenciais de botánica, Universidade de Santiago de Compostela, 2004; Vocabulario de ciencias naturais, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1991; Gran dicionario Xerais da lingua galega, Vigo, Xerais, 2009; Dicionario da Real Academia Galega, A Coruña, RAG, 2012 e Vocabulario ortográfico da lingua galega, A Coruña, Real Academia Galega / Instituto da Lingua Galega, 2004

[2] Bellis perennis en Flora vascular de Andalucía occidental

[3] "Bellis perennis en USDA-GRIN Taxonomy for Plants". Arquivado dende o orixinal o 05 de xuño de 2011. Consultado o 28 de abril de 2014.

[4] Antimicrobial activity of polyacetylenes from Bellis perennis and their synthetic derivatives.

[5] Perennisosides I-VII, Acylated Triterpene Saponins with Antihyperlipidemic Activities from the Flowers of Bellis perennis

[6] Bayogenin and asterogenic acid glycosides from Bellis perennis.

[ncbi-7] 1 2 Seasonal changes in the hemolytic effects of the head of Bellis perennis L.

[Trop-8] "Margarida común". Tropicos.org. Jardín Botánico de Missouri. Consultado o 15 de xuño de 2012.

[9] Univ. Chicago - B. Thayer, Pliny the Elder: the Natural History, Liber XXVI

[10] F. Gaffiot. Dictionnaire Latin-Français, Hachette, Paris, 1934, p. 212.

[11] Margarida común en PlantList

[12] Nomenclatura vernácula da flora vascular galega, E. Losada, J. Castro e E. Niño, Xunta de Galicia, 1992

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]