María Adelaida de Luxemburgo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
María Adelaida de Luxemburgo
Marie Adélaïde, Grand Duchess of Luxembourg.jpg
Nacemento14 de xuño de 1894
 Castelo de Berg
Falecemento24 de xaneiro de 1924
 Schloss Hohenburg
CausaGripe
SoterradaCatedral de Notre-Dame de Luxemburgo
NacionalidadeLuxemburgo
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónmonxa
PaiGuilherme IV de Luxemburgo
NaiMaria Ana de Bragança, Grã-duquesa do Luxemburgo
IrmánsCarlota de Luxemburgo, Sofia de Luxemburgo, Antonieta de Luxemburgo, Hilda de Luxemburgo e Isabel de Luxemburgo
PremiosGrand Cross of the Order of the Oak Crown
editar datos en Wikidata ]

María Adelaida de Nassau-Weilburg e Bragança (Marie Adélaïde Thérèse Hilda Wilhelmine de Nassau-Weilburg), nada en Colmar-Berg o 14 de xuño de 1894 e finada en Lenggries o 24 de xaneiro de 1924, foi a filla primoxénita do Gran Duque Guillerme IV de Luxemburgo e converteuse en monarca (a primeira muller no país) á morte do seu pai o 25 de febreiro de 1912.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

María Adelaida naceu no castelo de Berg en Luxemburgo, sendo a primeira filla do Gran Duque Guillerme IV e a Gran Duquesa María Ana. Tivo outras cinco irmás: Carlota Aldegonde Isabel María Guillermina (nada en 1896), Hilda Sofía María Adelaida Guillermina (nada en 1897), Antonia Roberta Sofía Guillermina (nada en 1899), Isabel María Guillermina (nada en 1901), e Sofía Carolina María Guillermina (nada en 1902). Como o seu pai non tivo ningún fillo varón, María Adelaida foi proclamada herdeira o 10 de xullo de 1907, co fin de resolver calquera crise de sucesión debido á existencia da lei sálica.

Gran Duquesa de Luxemburgo[editar | editar a fonte]

Converteuse en Gran Duquesa de Luxemburgo o 25 de febreiro de 1912 cando faleceu o seu pai, Guillerme IV, con 17 anos de idade e converténdose na primeira muller en ser Gran Duquesa de Luxemburgo. A súa nai foi a rexente ata que cumpriu os dezaoito anos o 14 de xuño de 1912.

María Adelaida estaba moi interesada na política e tivo un papel moi activo no goberno luxemburgués. Era unha devota católica, con fortes conviccións relixiosas e opinións políticas moi conservadoras. O mesmo día da súa chegada ao trono, rexeitou asinar unha lei que reducía o papel dos presbíteros católicos no sistema educativo.[1] Máis tarde, en 1915, dubidou antes de designar os alcaldes de Differdange e Hollerich, ambos coñecidos polas súas ideas anticlericais.[2]

Durante a primeira guerra mundial mantivo boas relacións cos ocupantes alemáns, incluíndo aloxar o káiser Guillerme II no palacio e permitindo que o Kronprinz alemán establecese os seus cuarteis militares temporais na cidade de Luxemburgo,[3] actitude que a fixo moi impopular entre a poboación luxemburguesa. A finais de 1916, a gran duquesa causou controversia por disolver a cámara de deputados para solucionar o punto morto que afrontaba o gabinete Loutsch, composto por membros do Partido da Dereita e non tiña maioría na cámara.[2] María Adelaida ordenou a disolución e realizáronse novas eleccións o 23 de decembro de 1916.[2] Esta acción estaba permitida pola constitución, pero era pouco convencional e provocou protestas e resentimentos entre os socialistas e os liberais no parlamento, que o viron como unha especie de golpe de estado.[2]

Tralo conflito, en xaneiro de 1919, algúns voces dende o parlamento demandaron a súa abdicación. O 9 dese mes, un grupo de parlamentarios socialistas e liberais proclamaron publicamente unha república tras perder unha votación no parlamento para abolir a monarquía, unha situación que foi seguida por axitacións nas rúas que mesmo requiriron a intervención do exército francés para restaurar a orde.[3] Baixo fortes presións nacionais e internaicionais e tras consultar co primeiro ministro, a gran duquesa, de vinte e catro anos, decidiu abdicar o 14 de xaneiro de 1919. Foi sucedida pola súa irmá Carlota.[4]

Vida trala abdicación[editar | editar a fonte]

Monograma.

Despois da súa abdicación exiliouse vaixando por toda Europa. Ingresou nun convento carmelita de Módena (Italia) en 1920 e máis tarde uniuse á Irmás dos pobres en Roma, tomando o nome de "Irmá María dos Pobres". Con todo, a súa saúde, que empeoraba, non lle permitiu continuar como monxa e tivo que abandonar o convento. Mudouse entón ao Schloss Hohenburg en Baviera, onde morreu de gripe en 1924.

O 22 de outubro de 1947 o seu corpo foi soterrado na cripta gran ducal da catedral de Notre Dame de Luxemburgo.

Antergos[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Guillerme IV
Middle coat of arms of the grand-duke of Luxembourg(1898-2000).svg
Gran Duquesa de Luxemburgo

1912-1919
Sucesor:
Carlota

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Péporté, Pit (2010). Inventing Luxembourg: representations of the past, space and language from the nineteenth to the twenty-first century. BRILL. p. 90. ISBN 90-04-18176-8. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Thewes, Guy (2011). Les gouvernements du Grand-Duché de Luxembourg depuis 1848 (PDF) (en francés). Service Information et Presse. p. 65. ISBN 978-2-87999-212-9. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 11 de xaneiro de 2017. Consultado o 08 de marzo de 2019. 
  3. 3,0 3,1 "Marie-Adélaïde - Cour Grand-Ducale de Luxembourg - Les Souverains". www.monarchie.lu (en francés). Consultado o 2 de xaneiro de 2016. 
  4. Bio of Marie Adelaide von Nassau-Weilburg – website Find a Grave

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • O'Shaughnessy, Edith. Marie Adelaide, Grand Duchess of Luxemburg, Duchess of Nassau. New York: Jonathan Cape and Robert Ballou, 1932.
  • Schous, Marie. Marie Adelheid van Nassau, Groothertogin van Luxemburg. 's Hertogenbosch: G. Mosmans, 1931.
  • Zenner, Theodor. Marie Adelheid: Lebensbild der verstorbenen Grossherzogin von Luxemburg. 1925
  • Marburg, Theodor. The Story of a Soul. Philadelphia: Dorrance, 1938.
  • Leighton, Isabel, and Bertram Bloch. Marie-Adelaide: A Play. Nova York: Rialto Service Bureau.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]