Mantes-la-Jolie

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 48°59′26″N 1°43′00″L / 48.99056, -1.71667

Escudo

Mantes-la-Jolie (chamada informalmente Mantes) é un municipio de Francia situado nos suburbios occidentais de París

É unha subprefectura do departamento de Yvelines, Illa de Francia.

Trátase dunha cidade industrial moderna, situada na beira esquerda do Sena a 57 km ao oeste da capital francesa.

Xeografía[editar | editar a fonte]

A comuna de Mantes-la-Jolie, situada no centro dunha aglomeración urbana de arredor de 80 000 habitantes, encóntrase nas beiras do Sena. Engloba dúas illas: a illa de Aumône, na que se encontra un centro de exposicións, e a illa aux Dames, chamada tamén illa de Limay.

Limita ao sur con Mantes-la-Ville e Buchelay, ao oeste con Rosny-sur-Seine, e ao norte con Limay e Follainville-Dennemont, das que se encontra separada polo Sena.

O concello ten unha altitude media de 34 msnm, estendéndose sobre unha superficie de 9,38 km².

A súa poboación en 2013 era de 45 052 habitantes, o que facía que nese ano a súa densidade fose de 4 802,99 hab./km².

Demografía[editar | editar a fonte]

Serie de poboación histórica de Mantes-la-Jolie
(Fonte/s: INSEE-fr)
Ano 1793 1800 1806 1821 1831 1836 1846 1851 1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896 1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954 1962 1968 1975 1982 1990 1999 2007
Poboación 4803 3800 3976 3811 4280 3818 4400 4374 5046 5372 5345 5697 5649 6056 6607 7032 8015 8034 8329 8821 9329 9944 13865 13978 13181 15155 18905 26062 42465 43564 45087 43672 42916

Historia[editar | editar a fonte]

Parece ser que a cidade se fundou na Idade Media, e que foi un porto durante a época carolinxia. Fortificouse moi cedo a causa da súa posición estratéxica, xa que se encontra cerca da fronteira de Normandía, polo que permitía protexer París das incursións inimigas.

A cidade foi incendiada en 1087 por Guillerme o Conquistador durante a sú campaña de represalias no Vexin.

O rei de Francia Luís VI concedeulle á cidade o status de comuna libre mediante unha carta en 1110, na que lle outorgaba privilexios.

Debido á súa situación estratéxica ao lado do Sena e na fronteira de Normandía, Mantes foi unha vila desexada durante a guerra dos Cen Anos e cambiou de mans en diversas ocasións, sendo posesión, entre outros, de Carlos II de Navarra.

O rei Filipe Augusto faleceu nesta cidade o 14 de xullo de 1223. E o 22 de xullo de 1361 naceu nela o rei Carlos III de Navarra.

Á morte de Henrique III, Mantes foi partidaria da Santa Liga de París, pero foi tomada por Henrique IV, quen instalou o seu cuartel xeral á espera da conquista de París, que tivo lugar o 22 de marzo de 1594. Ademais, este rei visitaba regularmente a cidade, xa que nela vivía unha das súas amantes, Gabrielle d'Estrées.

A idade dourada da cidade chegou ao seu fin cando o seu recurso principal, o viño, deixou de venderse caro.

A súa posición estratéxica durante a segunda guerra mundial, ao ser un nexo entre Normandía e a Illa de Francia, converteu a cidade de Mantes nun obxectivo estratéxico. O 13 de xuño de 1940, a Wehrmacht ocupou a cidade. No transcurso da guerra foi bombardeada desde o aire en máis de cincuenta ocasións, especialmente o 30 de maio de 1944. Este ataque aéreo das forzas aliadas reduciu a escombros gran parte do centro histórico da cidade aínda que, milagrosamente, a catedral de la Collégiale quedou intacta. A cidade foi liberada polo III Exército estadounidense de Patton o 19 de agosto de 1944, pero as consecuencias da recente incursión aérea foron catastróficas, xa que se contan por centenares as vítimas civís que pereceron a causa do bombardeo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.