Kharkiv

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Kharkiv
Прапор Харкова.gif Kharkiv-town-herb.svg
Bandeira Escudo
Mapa
Charkiw-Ukraine-Map.png
Información
País Ucraína Ucraína
Óblast Kharkiv
Fundación 1654
Superficie 310 km2
Poboación 1.449.000 (2010)
Densidade 4.500 h/km²
Área metropolitana 1.732.400
Alcalde Gennadiy Kernes
Kharkov Freedom Square.jpg
www.city.kharkov.ua

Kharkiv ou Khárviv (en ucraíno: Ха́рків, en ruso: Харьков, Khárkov) é a segunda cidade máis grande de Ucraína. É o centro administrativo do óblast de Kharkiv, así como o centro administrativo dos arredores do raion de Kharkivsky dentro do óblast. A cidade está localizada ao nordés do país. No ano 2010, a súa poboación era de 1.449.000 habitantes.

Existe un metro (tren metropolitano soterrado ou suburbano), con 35 km de lonxitude e 28 estaciones. Un lugar coñecido de Kharkiv é a Praza da Liberdade (Plóshchad Svobody), actualmente a terceira en tamaño de Europa e a sétima do mundo.

Historia[editar | editar a fonte]

Evidencias arqueolóxicas descubertas na área da actual Kharkiv indican a existencia de poboación no lugar desde 2.000 a. C. Os restos culturais atopados datan da Idade de Bronce, así como tamén aqueles de os últimos poboadores escitas e sármatas. Tamén existe evidencia de que a cultura Chernyakhov prosperou na zona desde o século II até o século VI.

Fundada a mediados do século XVII (1654), a cidade ten universidade desde 1805. Durante os primeiros anos da Unión Soviética, Kharkiv foi a capital da República Socialista Soviética de Ucraína (entre 1917 e 1934). A comezos dos anos 1930, a grande fame de Ucraína (Holodomor) levou a moita xente do campo ás cidades, en particular cara Kharkiv, na procura de alimentos. Durante a Segunda Guerra Mundial, Kharkiv foi escenario de varios enfrontamentos, e tiveron lugar catro batallas polo control da cidade. A sucesión de acontecementos, en orde cronolóxica, sería:

  • A cidade é tomada por tropas da Alemaña Nazi en outubro de 1941 (primeira batalla de Kharkiv) e os seus aliados militares. A batalla durou catro días. O Exército Vermello resistiu mentres se desmantelaba a maquinaria das industrias de armamento (carros de combate principalmente), para ser evacuada cara ao leste en territorio soviético, onde continuou a produción durante toda a guerra. Este tipo de industria volvería instalarse na cidade acabada a guerra, chegando até os nosos días.
  • Máis tarde é recuperada polo Exército Vermello en maio de 1942, na denominada segunda batalla de Kharkiv.
  • A cidade é tomada por segunda vez polos nazis nunha ofensiva que durou varias semanas entre os meses de febreiro e marzo de 1943.
  • Finalmente foi liberada polo Exército Vermello o 23 de agosto de 1943, tras unha ofensiva coñecida como Operación Polkovódets Rumiántsev.

Como balance final da guerra, o 70% da cidade foi destruída e decenas de miles de habitantes morreron. Nos meses de abril e maio de 1940, antes da invasión alemá de 1941, uns 3.800 prisioneiros polacos do campo de concentración de Starobilsk foron asasinados por orde de Stalin no edificio NKVD de Kharkiv e máis tarde enterrados no bosque de Pyatikhatky. Entre decembro de 1941 e xaneiro de 1942, unhas 30.000 persoas (a maioría delas xudías) foron asasinadas os nazis. Foron enterradas nunha das maiores fosas comúns das que hai rexistro, coñecida como Drobitsky Yar.

Economía[editar | editar a fonte]

Kharkiv é un dos principais centros industriais, culturais e educacionales de Ucraína. A súa industria especialízase principalmente na produción de armas e maquinaria. Hai centos de compañías industriais na cidade. Entre elas están xigantes mundiais como o Bureau de Deseño Morozov e a Fábrica de Tanques Malyshev (líderes na produción de tanques desde a década dos anos 1930), Hartron (industria aeroespacial e electrónica nuclear) e Turboátom (produtor de turbinas para plantas eléctricas nucleares).

Véxase también[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]